เป็นสมาชิกครบรอบ 1 ปี

หมวดหมู่ของบล็อก: 

    สมัครสมาชิกเวบบ้านสวนฯ มาครบ 1 ปีเต็ม ๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้ได้รับสวัสดิการเรื่องค่ารักษาพยาบาลได้รึยัง.... เพราะตอนนี้สายตากำลังมีการเปลี่ยนแปลง เพราะเฝ้าหน้าจอมาก ทำให้แสบตา เป็นต้อ.... ไปหาหมอ มีค่ายามาแล้วเบิกกับ ผญ.ได้มั๊ย วันนี้หลังจากอิจฉาสมาชิกในเมืองกรุงตั้งแต่เช้าแล้ว ก็เลยไม่กล้าที่จะเขียนอะไร  บ่าย ๆ แบบนี้ขอเขียนสักนิดฉลองครบรอบ 1 ปี เอาดอกไม้มาฝากก่อนค่ะ 

เหม...ดอกสีขาว...ต้นนี้ปลูกไว้เป็นปีแล้วเหมือนกัน  เริ่มออกดอก บานมาหลายดอกแล้ว เค้าว่ากันว่า เหมดอกขาว เข้ายาเลือดดีนักแล ....

ก่อนที่จะสมัครสมาชิกก็ติดตามอ่านมาก่อนเหมือนกัน แต่ช่วงแรก ๆ ไม่กล้าสมัคร เพราะคิดในใจว่าอาจจะต้องเสียค่าสมาชิกรึเปล่า หรือต้องทำยังงัย กลัวไปหมดกับโลกอินเตอร์เน็ต

แต่ความเปลี่ยนแปลงหลังจากสมัครแล้ว ได้หลายอย่าง และเสียหลายอย่างเช่นกัน

ได้อะไรบ้าง เช่น ได้เพื่อน ได้ความรู้เรื่องต้นไม้ พืชผักต่าง ๆ จากที่ไม่เคยทำกับข้าวกินเอง ซื้อแกงถุงเพราะประหยัดกว่าทำกับข้าวเอง (เมื่อก่อนคิดแบบนั้น) แต่คิดผิดถนัด เริ่มปลูกผักที่หน้าบ้าน แม้บ้านจะแคบ แต่ก็มีผักหลายอย่าง บางครั้งเพื่อนบ้านที่มีพื้นที่เยอะกว่าเราเค้ายังมาขอผักบ้านเลย แต่ไม่หวงค่ะ ใครอยากได้ไรเก็บได้เลย

เพราะผักรอบบ้านได้มาจากเพื่อน ๆ เยอะแยะมากมาย ช่วงนี้แม้หลังคาบ้านก็ไม่เหลือแล้ว ดอกชมจันทร์ยึดพื้นที่หมดเลย ยังมีข้อดีอีกเยอะแยะมากมาย เหมือนกับที่ทุกคนได้รู้ได้เห็นได้สัมผัสนะคะ.....

ขอเสียก็มีค่ะ  เหมือนที่จันทร์เจ้าหม้อไหม้นั่นแหละ ต้มน้ำเต้า....ดำปี๋เลย อดกิน เพราะมัวแต่เฝ้าจอ (แถมโดนสามี....อีกต่างหาก)  เปิดน้ำทิ้งบ่อย ๆ ค่าไฟเยอะ ทานกาแฟหน้าจอ.....กินข้าวหน้าจอ (บ่อย)..... เสียตังก์เพราะมีเมนูอร่อย ๆ มายั่วบ่อยๆ (ซุปหน่อไม้) ต้องไปหาซื้อมากิน อีกเยอะแยะมากมาย....

ติดบ้านสวนฯ จนไอ้เพื่อนมันว่าบ้า ไร้สาระ ...... แต่จะขอบ้าและไร้สาระแบบนี้ต่อไปค่ะ......

Laughingขอให้เจ้าภาพจงเจริญLaughing

............................. 

 

ความเห็น

ตัวเองว่าเค้าแก่ลง ๆ ทุกวันใช่มั๊ย.... แค่ใกล้หลักสี่เอง....Laughing

สงสัยจะเหมือนกันค่ะ พี่แจ้ว

เอะอะ เป็นแว๊ปเข้าบ้านสวนฯตลอด

ไม่ได้เม้นบล็อกของสมช. ขอเข้ามาอ่านที่สมช.เม้นกันก็ยังดี ^__^

ติดหนึบ

ยังไม่รวย  อยู่อย่างรวย  ไม่มีวันรวย.....ยังไม่จน  อยู่อย่างจน  ไม่มีวันจน

เม้มไม่ทันแต่ได้อ่าน ได้ดูรูปก็เข้าใจเนื้อหาหมดนะ ได้รู้จักคนเขียนด้วย....แปลกใจจริง ทำไมเราจึงติดบ้านสวนเหมือนติดเกม....Laughing

ปล. ส่งเสื้อให้แล้วนะคะ เมื่อวันเสาร์ค่ะ

เชื้อชนิดแรงค่ะ พี่แจ้ว เข้ามาแล้ว..หลง..ลืม ไม่อยากหาทางออก

วันไหน ไม่ได้เสพ(เน็ตป่วย) มีอาการ..เซ็ง อย่างมาก พาลหงุดหงิด อารมณ์เสีย

บางที มีปัญหา ขัด(หม้อ.เพราะลืมจนไหม้)ใจ

แค่นี้พอ มียารักษาหม้าย หรือ ไม่อยากรักษา ปล่อยมัน..5555555 มีความสุขจัง

Laughingทำวันนี้ให้ดีที่สุด เวลาชีวิตน้อยลงทุกวัน

ถ้าเกิดรักษาแล้วหายล่ะ แล้วเราจะทำไหรล่ะวัน ๆ เป็นแบบนี้พี่ว่าพี่บริหารเวลาได้เก่งขึ้นนะ ต้องทำอะไรแบบเร็ว ๆ ซักผ้า ล้างจาน กวาดบ้าน (น้อยลง) เก็บผัก ถอนหญ้านานขึ้น เดินเวียนผัก ต้นไม้วันละหลายรอบ คิดถึงคนที่ให้เมล็ดพันธุ์มาด้วย....

แล้วอย่างนี้จะกินยาสักกี่หม้อถึงจะหายขาดก็ไม่รู้นะLaughing

.....รักษาวิธีง่ายๆ ...โดยการเปิดเนทตลอด24ชั่วโมงแล้วอาการจะไม่กำเริบอีก..ฮ่าๆๆๆๆ

ติดหรือเปล่าไม่รู้ แต่ว่าทุกวันที่เล่นเน็ตต้องแวะเข้าบ้านสวน
โดยเฉพาะวันนี้แอบเข้ามาทุกๆครึ่งชั่วโมงเลยก็ว่าได้ ^^"

ตอนนี้ที่ทำงานติดกล้องวงจรปิดไว้ด้วย ถ้าดูคงเห็นหน้าจอหมดเลยว่าทำอะไร

อ่านแล้วขำ ดูแลสุขภาพด้วยน้า..อิอิLaughing

ดอกไม้สวยมาก

โรคนี้ทำงัยก็ไม่หาย

สามียังสงสัย คุยอะไรกัน

บางวันเปิดเครื่องทิ้งไว้นอนตื่นมาเอ้าหายหมดที่ไหนได้วันใหม่แล้ว

ป้าแจ้ว ได้รับเสื้อแล้วค่ะ  อยู่นานแล้วนะ

#แตกต่าง.แต่.ไม่แตกแยก#

หน้า