ทุกข์สำหรับเห็น แต่สุขสำหรับเป็น

เมื่อวานมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับความคิดที่วนเวียน ๆ อยู่ในหัว ทำให้หัวหมุนเหมือนไก่เป็นโรคนิวคาสเซิล(ไม่ใช่แมนยูฯ นะจ๊ะ) หลังจากนั้น ก็เดิน ๆ วน ๆ อยู่ในห้องทำงาน หลังจากเมื่อย ๆ ก็นั่งแหมะ หย่อนก้นลงข้างชั้นวางหนังสือธรรมะ ก็หยิบหนังสือเรื่องหนึ่งขึ้นมาอ่าน ชื่อเรื่องว่า แก่นแท้ของพระพุทธศาสนา ของหลวงพ่อ ป.อ. ปยุตโต อันที่จริงหนังสือเล่มนี้พี่ที่ทำงานบริจาคให้ไว้ตั้งประมาณเดือนหรือสองเดือนมาแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้อ่าน ประมาณว่าที่มีอยู่ ที่หอบหิ้วมาด้วย ก็ยังอ่านไม่ค่อยจะจบหมด และอีกอย่างเรายังไม่ได้ค้นหาหรือยังไม่มีปัญหาที่ต้องการคำตอบเหมือนกับที่ท่านนำเสนออยู่....

แล้ววันเวลาก็มาถึง...

เมื่อคำถามในหัวมันวนเวียน ๆ จนเราตอบตัวเองไม่ได้ ที่คิดว่าใช่ก็ไม่แน่ใจว่ามันจะใช่

จนได้นั่งลงอ่าน......โอ้ ไม่น่าเชื่อ ช่างตรงกับสิ่งที่กำลังค้นหาคำตอบเหลือหลาย ช่างดีแท้ ๆ

อุปมาดั่งหยดน้ำฝนจากฟ้า ในยามจะเหี่ยวตายอยู่กลางทะเลทราย

หลังจากนั้นเวลาที่เหลือก็เลื่อนไหลไปกับตัวหนังสือที่ถ่ายทอดจากธรรมเทศนาของท่าน

และที่เหมือนเดิมไม่ลืม....

ก็ได้ของดี ๆ มาฝากพี่น้องเช่นเคย ท่านใดสนใจ เขิญโหลดโลดครับ

http://elibrary.ibc.ac.th/files/public/pbook2_tooksook.pdf

ท้ายที่สุดเช้านี้ยกคำของท่านหลวงพ่อที่เกริ่นนำมา ส่งท้ายให้เป็นความสุขในระหว่างวันของพวกเราครับ

"ทุกข์สำหรับเห็น แต่สุขสำหรับเป็น"