ยินดีปรีดา...:)

ยินดีปรีดา...มหาบัณทิต  จากบ้านไปหาดใหญ่ตั้งแต่วันศุกร์  กำหนดการเพื่อนรับปริญญา ซ้อมใหญ่วันอาทิตย์แต่รับจริงวันจันทร์ แต่แอนไปวันศุกร์ เพื่อนสำคัญ ฉะไหน .... เพื่อนแท้ หาได้ไม่ยาก แต่ก็ไม่ง่าย กว่าจะมีใครซักคนที่เข้าใจ (บางครั้งบางคราวตัวเองยังไม่เข้าใจเลย)  เพื่อนที่รู้จักกันตั้งแต่สมัยปถม  จนถึงปัจจุบัน  ทุกวันเหมือนไม่ต้องพูด ก็เข้าใจ...บางครั้งมองตาก็ขำ เพื่อนเป็นได้ทุกอย่าง..จริง ๆ

ตอนสมัยเรียน เพื่อนจะเก่ง วิชาหลัก  คณิต ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ แต่แอนตรงกันข้ามโดยเด็ดขาด ไปด้านงานศิลปะ พละ เกษตร เกื้อหนุน กันมา จนจบระดับมัธยม 3 ต่างคนต่างมองตัวเองว่าชอบด้านไหน แอนมาทางสายอาชีพ สอบด้านสายอาชีวะ เพื่อนเรียนสายตรงสอบเตรียมอุดมศึกษา  ชีวิตก็เปลี่ยนจาก ชีวิตบ้าน ๆ มาอยู่ในเมืองอยู่หอ ลูกคนสุดท้องเหมือนกันไม่เคยห่างบ้าน กลับบ้านกันเกือบทุกสัปดาห์... (บ้านใกล้กัน) จนเีรียนมหาวิทยาลัย ชีวิตเริ่มสับสนเล็กน้อย ไม่รู้ไปทางไหนดี แอนเข้าเมืองหลวงตามพี่สาว...ช่วงที่ห่างคิดถึงเพื่อนมากจากที่เห็น กันอยู่...เขียนจดหมายส่งถึงกันเกือบทุกสัปดาห์ เริ่มลดน้อยถ้อยลงเป็นเดือน เพราะตอนเรียนมหาวิทยลัยเริ่มเรียนหนัก ได้เจอกันช่วงปิดเทอม...เป็นอะไรที่เฝ้ารอ หลังจากนั้นทำงาน พอ ๆ กับเพื่อนตัดสินใจเรียนต่อ จากนั้นจนถึงวันนี้.....

วัน ศุกร์ ถึง วันอังคาร  ...อยู่กันอย่าง เฮฮา ขำกันจนคอแห้ง...แค่เห็นหน้ า.. วงเล็บว่าเส้นตื้น

ทุกคนเลือกเกิดไม่ได้ แต่ก็เลือกที่จะเป็นได้ ทุกคนเลือกแล้ว เป็นอาจารย์ คอยสอน เกษตรที่แอนทำเพื่อความอยู่รอด สาวธนาคารเพื่อรับและนับเงิน บริการทุกระดับประทับใจ...หาได้จากที่นี้ค่ะ...

ไปหาดใหญ่ กิน อะไร และเที่ยวที่ไหน คอยติดตามนะคะ...

ขอเวลาไปหาสาย USB ก่อน........ไม่มีรูป.