ชาวบ้านสวน 1 (มิใช่ทรายทอง)

เขียนโดย นงคราญ วชิรา เมื่อ 20 กันยายน, 2010 - 19:29

หมวดหมู่ของบล็อก:

Keywords:

ไม่ได้เข้าบ้านหลายวัน(17-19กย)เกือบร่อแร่เปิดประตูบ้านได้หอมกลิ่นชากับแกงป้าอี๊ดและกับข้าวสารพันของนายป้อมโหยตาลาย..หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งคิดถึงบ้านและทุกๆคนมากเลยเปิดดูห้องพักแขกเห็นแขกน้าใหม่ๆมากมายก็ยิ่งปลื้มดีใจที่บ้านเราเป็นที่ต้องการของใครๆ วันนี้ก็เลยจะเล่าเรื่องที่นงคราญประทับใจคนในบ้านเรา และข้าวของประดามีของแต่ละคน ให้ฟังและยังจะมีภาค2-3-4ไปเรื่อยๆถ้ามีเวลาอีดิทรูปเพราะช่วงนี้งานยุ่งมาก

...เริ่มที่ป้าเล็กอุบลคนใจดีของชาวเราเธอมีข้อมูลดีๆมากมายที่สำคัญชอบเลี้ยงไม้เหมือนกัน...ชื่นชมค่ะ

คนต่อมาป้าอี้ดคนนอนดึกตื่นเช้า(ไม่รู่เอาเรี่ยวแรงไหนมาอัพบล๊อก)เธอมีน้ำใจ

เสริฟน้ำชากาแฟและอาหารตา(ชี้นกชมไม้)อาหารหู(ฟังเพลงคอThe Corr เหมือนกัน)และอาหารใจทุกวัน(เรื่องเล่าและน้ำใจไมตรีต้อนรับผู้มาใหม่)..จากเธอเราพึ่งรู้จักข้าวมันแกงและสำเนียงใต้วันละคำทุกวัน...ปลื้มค่ะ

คนนี้เป็นมัคคุเทศประจำหมู่บ้านถามจริงอู มีรูไหนที่อูไม่เคยไปฮึ.....มีเรื่องเล่ามากมายตามประสาคนชอบกระต่ายและชอบมีต้นไม้เหมือนกันไม่แน่ใจว่าเป็น Single mom เหมือนกันรึปล่าวแต่เราเป็นมานานแล้วและยืนหยัดด้วยความทรนง

อะจะว้าย!... ลืมท่านไม่ได้เลยคือคุณชายอารมณ์ดี คุณตั้มที่เปิดบ้านสวนเป็นสนามเป้า...ชื่นชมในความพยายามที่จะพอเพียงให้ได้สักวันหนึ่ง ดูซิท่านพยายามจัดระเบียบแถวของกองพลผักของท่านจนเรียบอาวุธ ..สงสารน้องพลับพลึงของท่านถูกปู้ยี่ปู้ยำจนยับเยินหวังว่าท่านคงไม่ทอดทิ้งให้น้องต้องหมองไหม้ และ สักวันเราอยากไปไร่ราดรีของท่าน

คนนี้น้องแอนที่มีเรื่องดีๆมากมายมาแบ่งปันไม่ว่าสุขใจ /ปลื้มใจและขาวสารความรู้ที่เธอพานพบ สาวแอนเป้นนักท่องเที่ยวตัวเอ้คนนึงที่เราว่าน่าสนใจ สายน้ำบ้านแอนทำเอาพี่อิจฉาขอบอก(คนชอบน้ำ)

คุณบุญพาได้แนวคิดจากบลอคของคุณมากมาย พึ่งรู้ว่าสะตอเผาไฟกินได้ด้วยว่านพญาวานรของคุณปลูกขยายเยอะนะคะ

วันนี้คงอัพได้แค่นี้ (ลองแล้วอัพไม่ขึ้น..)แล้วจะมาเล่าใหม่นะจ๊ะยังมีเรื่องเล่าอีกมากมายในหมู่บ้านเรา

อ้อ!ส่วนสำคัญของคนนี้ผู้ใหญ่บ้าน เรากอปปี้รูปท่านไม่ได้ เลยไม่เห็นว่าเราปลื้มท่านมากมายตั้งแต่เห็นผักในกระสอบท่านในหนังสืออื่นแล้วจึงมาติดตามในเวบนี้แล้วยิ่งได้อะไรๆจากท่านอีกเพียบ อย่างเรื่องเตาเผาถ่าน บ่อปลา /ตามรอยปรมาจารย์ปราชญ์ ชาวบ้านอีกหลายๆท่านพ่อคนเจ้าเนื้อนี่ทำให้คิดถึงลูกชายคนโต ขอบคุณมากค่ะน้องผู้ใหญ่โสทร