ไปบ้านพี่แจ้วพัทลุงได้อะไรมาบ้าง

     วันนี้ก็มีการนัดหมายกับสมาชิกบ้านสวนพอเพียงที่ใช้นามว่า "พี่น้องดา" ซึ่งอยู่กระบี่จะเดินทางไปบ้านพี่แจ้วเพื่อไปซื้อสินค้ามาปลูกในสวน จากกระบี่ไปพัทลุงก็ต้องผ่านบ้านผมอยู่แล้ว ผมขึ้นรถระหว่างทาง ถึงบ้านพี่แจ้วก็ใกล้เที่ยง ไปถึงผมขอเก็บรูปกล้วยไม้นำโชคของพี่แจ้วก่อน

    แน่นอนครับพี่แจ้วบอกล่วงหน้าแล้วว่าจะเลี้ยงข้าวมื้อเที่ยง กับข้าวมื้อเที่ยงวันนี้มีแกงกะทิกุ้งผักกูด น้ำพริกลูกมะอึก ไข่เจียว จะบอกว่าว่าน้ำพริกมะอีกอร่อยมาก ผมกินข้าวจานเดียว แต่แบ่งข้าว 3 ครั้ง  

   ขณะที่นั่งทานข้าวกันอยู่นั้นก็มีคุณยายคนหนึ่งเดินมาที่บ้านรู้ทีหลังว่าเป็นเจ้าของสินค้านี่เอง พี่แจ้วเล่าให้ฟังว่าคุณยายอายุ 71 ปีแล้ว พี่แจ้วเล่าให้ฟังว่า วันนี้พี่แจ้วไปหาที่บ้านแต่หาคุนยายไม่เจอ คุณยายไปไหนเหรอ คุณยายปีนไปอยู่บนต้นมังคุดครับ อายุ 71 ยังปีนต้นไม้ได้ สุดยอดครับ ไม่แปลกหรอกครับ เพราะเท่าที่เห็นคุณยายยังแข็งแรงมาก ยังไปทำงานในสวนที่อยู่บนควน(ที่สูงน้อยกว่าภูเขา) ได้อย่างสบาย

แอบถ่ายคุณยาย

    ก็ไม่แปลกหรอกครับที่คุณยายจะแข็งแรงรอบบ้านคุณยายมีแต่ผัก ซึ่งเป็นที่มาของสินค้าที่ "พี่น้องดา" มาซื้อในวันนี้

ข่าเหลืองของคุณยายที่พี่แจ้วเตรียมไว้ให้

หน่อกล้วยไข่ กล้วมหอมทอง กล้วยหอมจันทร์ ของใครไม่รู้ล่ะพี่แจ้วเตรียมไว้ให้แล้ว

     ทานข้าวเสร็จก็ชวนกันไปบ้านคุณยายซึ่งอยู่เยื้องๆ กันคนละฝั่งถนน ก็ได้พบกับที่มาของข่าเหลือง โอ้ เยอะแยะเลย

ผักกูดของคุณยาย คุณยายเก็บให้เป็นของฝากด้วย ยอดงามมาก

ดอกขิงแดง สีแดงสดใส

    ยังมีผักอีกหลายอย่างครับ บางอย่างผมเองก็ไม่รู้จัก เสร็จจากเยี่ยมสวนผักของคุณยายก็กลับมาบ้านพี่แจ้วอีก พี่แจ้วเตรียมอาหารไม่ว่างไว้ให้นั่นคือทุเรียนบ้าน ผมไม่ค่อยสบายอยู่เลยกินแบบเกรงใจไม่งั้นละก็ แค่นั้นไม่พอผมหรอกพี่แจ้ว

ใครที่ชื่นชอบทุเรียนบ้านเชิญน้ำลายไหลครับ

     สองเม็ดนี้ได้แต่ถ่ายรูปครับ ไม่ได้ลงท้องผมหรอก ผมถ่ายรูปเสร็จมีโทรศัพท์เข้ามา รับโทรศัพท์เสร็จสองเม็ดนี้หายไปแล้ว ใครกินเข้าไป ยกมือขึ้น   กินทุเรียนเสร็จมีเงาะพันธุ์พื้นบ้านอีก ผมไม่กล้ากินเพราะกลัวไข้ขึ้นอีก

    กินเสร็จก็เดินดูรอบบ้านพี่แจ้ว ก็เจอกับดอกไม้จีนที่ผมเอาไปฝากงอกขึ้นมาแล้ว

     พื้นที่รอบบ้านเล็กน้อยพี่แจ้วก็นำมาใช้ประโยชน์ รั้วกินได้

     อิ่มแล้วก็ขนของขึ้นรถ โชคดีนะเนี่ยที่ "พี่น้องดา" เอารถเก๋งไป ถ้าเอารถกระบะไปสงสัยเสาบ้านพี่แจ้วคงไม่เหลือ(แซว) หลังจากที่เอาสินค้าที่ต้องการขึ้นรถเสร็จแล้วก็ได้เวลาลาพี่แจ้ว เพราะสถานีต่อไปคือบ้านลุงสั้นกูรูผักเหมียง ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะเอาผักเหมียงขึ้นรถไปยังไงตั้ง 30 ต้น ไปถึงบ้านลุงสั้น เห็นต้นผักเหมียง แล้วต้องทำใจว่าค่อยมาเอาไม่รู้จะเอาขึ้นรถไปยังไงท้ายรถก็เต็มไปหมดแล้ว สรุปว่าได้ไป 3 ต้น จาก 30 เหลือ 3 อิอิอิ

ลุงสั้นมีผักเหมียงเป็นหมื่นต้น ใครสนใจบอกได้

   เสร็จจากผักเหมียงก็มาต่อที่บ้านผมครับ แต่ไม่ได้พาไปดูอะไรเพราะน้องเขารีบกลับกระบี่ แค่มาให้รู้จักบ้าน และเอาข่าเหลืองมาส่งให้ผม เป็นอันว่าวันนี้เสร็จสิ้นการเดินทางไป Shopping บ้านพี่แจ้วพัทลุง

สมัยทำงานจะมีความสุขแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงตอนที่เดิน Shoping
แต่ shop เสร็จก็มีความทุกข์อีก ซื้อมาทำไมวะ

แต่พอทำสวนมีความสุขวันละสี่ห้าชั่วโมงที่ได้ดูแลผักที่ปลูก

คำพูดของ "พี่น้องดา"