ปลูกยางพาราได้อะไร ?

สำหรับประเทศไทย  ปัจจุบันมีพื้นที่ปลูกยางทั้งประเทศ   ประมาณ 16.2 ล้านไร่โดยแบ่งเป็นแต่ละภาคดังนี้
      1. ภาคใต้ 11 ล้านไร่
      2. ภาคตะวันออก 1.9 ล้านไร่
      3. ภาคอีสาน 2.7 ล้านไร่
      4. ภาคเหนือ 6 แสนไร่

      ชนิดของยางธรรมชาติที่ไทยส่งออกมี 4 ชนิด ได้แก่
   1. ยางแผ่นรมควัน 38 %
   2. ยางแท่ง 38 %
   3. น้ำยางข้น 19 %
   4. ยางชนิดอื่น ๆ 5 %
   ส่วนประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซีย ส่วนใหญ่ร้อยละ 90 ส่งออกเป็นยางแท่ง

ธาตุอาหารที่จำเป็นสำหรับยางพารา
ในปริมาณน้ำยาง 1 ตัน จะทำให้ยางพาราสูญเสียธาตุอาหารสำคัญ ได้แก่  ธาตุ N 20 กก.
ธาตุK 25 กก. ธาตุ P 5 กก. ธาตุ Mg 5 กก. ธาตุ Ca 4 กก. ธาตุ S 2 กก.
    ฉะนั้นเราจึงจำเป็นต้องให้ธาตุอาหารกับต้นยางให้สมดุลกับธาตุอาหารที่เราต้องสูญเสียไปกับน้ำยาง จึงสามารถทำให้เราเก็บเกี่ยวผลผลิตได้นานและต้นยางไม่ทรุดโทรมเร็ว ปัญหาอาการเปลือกแห้งก็จะลดลง ฉะนั้นเราต้องรู้หน้าที่และความสำคัญของธาตุอาหารที่มีต่อยางพารา ซึ่งมีความแตกต่างกันดังนี้
   1. ไนโตรเจน (N)  เป็นส่วนประกอบสำคัญของกรดอมิโนโปรตีน ,นิวคลีโอไทและคลอโรฟิล ซึ่งสารประกอบเหล่านี้มีความสำคัญต่อกระบวนการเมตาโบลิซึมของพืชมีผลต่อการเจริญเติบโตของพืชถ้ายางพาราขาดธาตุ N จะมีขนาดเล็กกว่าปกติ จำนวนใบน้อย ขนาดลำต้นเล็ก แคระแกรน สีผิวของเปลือกกร้านและแข็งกว่าต้นปกติทำให้กรีดยางได้ยากและให้น้ำยางน้อย ใบจะเหลือง ถ้าเป็นรุนแรงอาการจะปรากฏให้เห็นที่ฉัตรแรกของต้น แต่ถ้าต้นยางได้รับธาตุ N มากเกินไปก็จะทำให้ภูมิต้านทานโรคลดลงและโครงสร้างลำต้นจะอ่อนแอ
   2. ฟอสฟอรัส (P) เป็นส่วนประกอบของกรดนิวคลีอิคและนิวคลีโอโปรตีน มีความสำคัญต่อการแบ่งเซลล์และการสร้างเซลล์ในพืชช่วยในการเจริญเติบโตของราก จำเป็นสำหรับการออก

ดอก ติดเมล็ด และการพัฒนาของเมล็ดหรือผล ลักษณะการขาดธาตุ P ลำต้นและใบจะเป็นสีม่วงทำให้การหายใจของพืชลดลง ฉะนั้นพลังงานที่จะได้นำไปใช้ในขบวนการต่างๆ ก็ลดลงด้วย ต้นยางก็จะชะงักการเจริญเติบโต ใบน้อยและให้น้ำยางน้อย
   วิธีสังเกต  ถ้า ต้นยางขาดธาตุ P  ใต้ท้องใบเป็นสีบรอนล์ และสีม่วงปรากฏให้เห็นก่อน บริเวณหลังใบมีสีเหลืองน้ำตาล หลังจากนั้นใบจะแห้งลงมาเป็นสีน้ำตาลแดงมาจากส่วนปลาย ส่วนที่เป็นสีน้ำตาลนั้นจะหดตัวม้วนขึ้น ฉะนั้นถ้าดินเป็นกรดธาตุเหล็ก (Fe) และธาตุอลูมินั่มฟอสเฟต (AlPO5 ) สูงธาตุ P ก็จะถูกตรึง ซึ่งพืชไม่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้
   3. โพแทสเซียม (K) เป็นองค์ประกอบสำคัญของเอ็นไซม์ที่ช่วยในการสังเคราะห์และการสร้างโปรตีน , แป้ง ช่วยลำเลียงแป้งและน้ำตาล ควบคุมและรักษาความเป็นกรด – ด่าง ควบคุมการเปิด – ปิด ของปากใบ ช่วยให้ทุกส่วนของต้นพืชและระบบรากแข็งแรง ทนต่อโรคและแมลง
ดังนั้นธาตุ K จึงช่วยเพิ่มผลผลิตและคุณภาพของผลผลิต การเพิ่มธาตุ K ก็จะทำให้จะทำให้ต้นยางดูดธาตุ P  ได้เพิ่มขึ้น แต่จะทำให้ปริมาณธาตุแมกนีเซียมและแคลเซียม (Ca)  ในยางลดลง ดังนั้นการให้ปุ๋ยกับต้นยางต้องคำนึงถึงความสมดุลของธาตุอาหารด้วย
   ถ้าต้นยางขาดธาตุ K ต้นแคระแกรน สีเขียวซีดปลายในแก่จะแห้ง หรือเป็นจุดสีน้ำตาลใบอ่อนพบจุดปะสีแดงหรือสีน้ำตาลระหว่างเส้นใบ ขอบใบเหลืองซีด การสร้างเปลือกงอกใหม่ช้าและให้น้ำยางลดลง
   4. แคลเซียม (Ca) เป็นส่วนประกอบของผนังเซลล์ มีบทบาทต่อการแบ่งเซลล์ ช่วยให้ผนังเซลล์แข็งแรง ส่งเสริมการเจริญเติบโตของรากและการงอกของเมล็ดและมีบทบาทในการลดความเป็นพิษของธาตุ อลูมินัม (Al) ที่มีประมาณสูงในดินกรด ดังนั้นจึงมีผลในการเพิ่มความเป็นประโยชน์ของธาตุ P และ K  ถ้าพืชขาดธาตุ Ca มีความสำคัญต่อการสร้างรากยางด้วย
   5. แมกนีเซียม (Mg) มีหน้าที่สำคัญในกระบวนการใช้ก๊าชคาร์บอนไดออกไซด์ (Co2) และเป็นส่วนประกอบของคลอโรฟิล สำหรับการสังเคราะห์แสง มีผลต่อการเจริญเติบโตและการเพิ่มผลผลิตของยางพาราและทำหน้าที่เคลื่อนย้ายธาตุอาหารในใบยาง ถ้ายางขาดธาตุ Mg พื้นที่ขอบใบและพื้นที่ระหว่างเส้นใบจะมีสีเหลืองเห็นได้ชัด แต่เส้นใบยังเขียวอยู่ทำให้ต้นยางชะงักการเจริญเติบโตและมีผลต่อการให้น้ำยาง แต่ถ้าในน้ำยางมีธาตุ Mg ในปริมาณสูง จะทำให้น้ำยางไม่คงตัว น้ำยางบางส่วนจะจับตัวก่อนกำหนด ทำให้ได้ยางคุณภาพต่ำ

ที่มีสารอินทรีย์มากเกินไป เช่น ดินพรุ ธาตุ Cu จะถูกตรึงพืชดูดไปใช้ไม่ได้ก็มีผลทำให้พืชตายได้ หรือถ้ามีในน้ำยางมากเกินไปก็จะทำให้ยางเสื่อมคุณภาพ คือ เหนียวเยื่มง่ายเมื่อทำเป็นยางเครป
   11. โบรอน (B) มีหน้าที่สร้างเซลล์ การแบ่งเซลล์ การขยายตัวของเซลล์ชองต้นยางและเป็นสารที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการต่างๆ ทางสรีรวิทยาของพืช เช่น กระบวนการส่งให้เกิดพลังงาน ถ้าขาดธาตุ B ตาอ่อนที่เพิ่งเกิดจะแตกเป็นกระจุก ใบมีรูปร่างบิดเบี้ยว ถ้าขาดรุนแรงปลายยอดอาจตายได้ แต่ถ้ายางได้รับธาตุB จะทำให้พืชขาดธาตุ K ได้
   12. โบลิบดินัม (Mo) มีหน้าที่สร้างโปรตีน ความเป็นประโยชน์ของธาตุ Mo จะสูงเมื่อความเป็นกรด – ด่าง สูงขึ้น มีความสำคัญในการตรึงไนเตรทรีดัคเตส ( Nitrate Reduetase) และไนโตรจีเนส (Nitrogenase) การปลูกพืชตระกูลถั่วในสวนยาง เป็นการเพิ่มธาตุ Mo ให้กับดิน มีผลทำให้ได้น้ำยางเพิ่มขึ้น จากการสร้างไนโตรเจนเมตาโมลิซึม
   13. คลอรีน (Cl) มีหน้าที่ปรับประจุไฟฟ้าในเซลล์พืช ถ้าขาดธาตุ Cl ใบจะสีเหลืองและใบแห้งบริเวณปลายใบ  รากจะไม่เจริญเติบโต พืชจึงเจริญเติบโตช้า

การเสื่อมของดิน
   ดิน คือ วัตถุที่กำเนิดมาจาก หิน แร่ธาตุ , และซากพืช  ซากสัตว์ ที่ผ่านการทับถมและย่อยสลาย ซึ่งต้องใช้เวลาล้านปี จึงกำเนิดมาเป็นดินให้เราสามารถปลูกต้นไม้ได้ แสดงให้เห็นว่าดินเป็นทรัพยากรที่มีวันเสื่อมสลายได้ ถ้าเราทำการเกษตรโดยขาดการอนุรักษ์ ซึ่งการเสื่อมของดินโดยทั่วไป มีอยู่ 3 ทาง
1.   เสื่อมทางฟิสิกต์ ซึ่งเกิดขึ้นได้ 3 ลักษณะได้แก่
- เกิดจากชั้นดินอัดแน่น เช่น ดินดาน ดินที่เกิดจากปลวกทำรัง เป็นต้น
- เกิดจากชั้นหินแข็ง(แลตเทอไรด์) เช่น หินดาน ชั้นหินแข็งใต้ดิน
- เกิดจากกากร่อน ซึ่งเกิดได้ 2 ทาง คือ น้ำและลม
   2. เสื่อมทางเคมี เกิดขึ้นได้ 2 ลักษณะ คือ
      - ความอุดมสมบูรณ์ของดินลดลง ซึ่งเกิดจากการปลูกพืชมานาน แต่ไม่มีการปรับปรุงดิน
      - เกิดจากธาตุอาหารในดินไม่สมดุล ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้ 2 ลักษณะคือ
         1. การเกิดสภาพเป็นกรดจัด หรือ ด่างจัด เช่น ยางพารามีความต้องการสภาพดินที่มีความเป็นกรด 4.5 – 5.5 จึงสามารถเติบโตได้ดี

2. เกิดจากการสะสมสารพิษในดิน เช่น มีการใช้สารเคมีในแปลงมากเกินไปก็มีผลทำให้ดินเสื่อมได้
   3. เสื่อมทางชีวภาพ ซึ่งเกิดขึ้นได้ 2 ลักษณะ คือ
      - อินทรียวัตถุในดินลดลง เช่น เราปลูกพืชแต่ละครั้งควรมีการเติมอินทรียวัตถุลงไปในดินด้วย เพื่อให้ปรับปรุงดินดีขึ้น
      - สิ่งมีชีวิตในดินลดลง เช่น ถ้าเราปลูกข้าวแล้วเผาตอ ก็มีผลให้จุลินทรีย์ที่มีประโยชน์กับดินตายไปด้วย มีผลทำให้สภาพดินเสื่อมเร็วยิ่งขึ้น
   เพื่อให้การใช้ดินเกิดประโยชน์สูงสุด เราควรมีการใส่กลุ่มจุลินทรีย์ที่มีประโยชน์กับดิน ซึ่งจุลลินทรีย์เหล่านี้สามารถเจริญเติบโตได้ตามธรรมชาติ ในที่นี้จะขอแบ่งไว้ 4 กลุ่ม คือ
   1. จุลลินทรีย์ พวก Agotobaeter (อะโซโตบาคเตอร์) สามารถช่วยเพิ่มธาตุ N ด้วยการตรึงจากอากาศ แล้วแปรรูปให้พืชนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้
   2. จุลลินทรีย์ พวก Barkgolderia (บรูคลอเดอร์เรีย) สามารถละลาย ฟอสเฟค (P) ที่ถูกตรึงอยู่ในดินให้ออกมาเป็นประโยชน์ได้
   3. จุลลินทรีย์ พวก Bacillus Megaterium (บาซิลคัล เมกาเตอร์เรี่ยม) สามารถละลายธาตุ K ที่อยู่ในรูปของแร่ดินเหนียวให้ออกมาเป็นประโยชน์ต่อพืช
   4. จุลลินทรีย์ พวก แบคทีเรีย บางชนิด สามารถสร้างฮอร์โมนที่สำคัญต่อพืช เช่น ออกซิเจน จิบเบอร์เรลลิน และไซโตไดดิน
   ซึ่งจุลลินทรีย์ที่เป็นประโยชน์เหล่านี้ ปัจจุบันหาได้ยากเย็น สามารถขอได้จากสำนักงานพัฒนาที่ดินทั่วไป คือ พ.ค. 12 เมื่อใส่ลงไปในดินก็สามารถเจริญเติบโตได้ตามธรรมชาติ ยกเว้นอย่าใช้ไฟเผาทำลายวัชพืช


                             ( นายสันติพงศ์     แซ่ว่อง )
                     หัวหน้างานวิชาการเกษตร ศูนย์ศึกษาการพัฒนาเขาหินซ้อนฯ