เล่าเรื่องเมืองกิมจิ ภาค 1

 คงมีคนบ่น(ด่า)ผมอยู่ในใจว่าเมื่อไหร่จะลงเรื่องเกาหลีซ๊ะที โปรดอย่าด่าผมเลย ผมพยายามแล้ว แต่มีเหตุขัดข้องหลายประการทำให้ไม่ได้โพสซักที ก็มีรูปอยู่ประมาณ 1,000 รูป ไม่รู้จะเริ่มต้นจากอะไรดี พอลองโพสดู คอมฯแฮ้งซ๊ะงั้น 2-3 รอบแล้ว เซ็งจัง วันนี้ลองใหม่ ไปชมกันเลย

ไปกับลำนี้ โบอิ้ง 777-200 ชื่อ "เทพาลัย"

ใช้เวลาบิน 5 ชม.นิดๆ ถึงสนามบิน อินชอน กระเป๋าสัมภาระถูกยัดเข้าตู้นี้เพื่อฆ่าเชื้อโรค

คนก็โดนด้วย ต้องเข้าไปยืนในตู้นี้ (Air Shower)

การฆ่าเชื้อเป็นมาตรการป้องกันสุขอนามัยของพืชและสัตว์ในประเทศเกาหลี

ผ่านด่านป้องกันโรคมาแล้ว (ไม่ต้องผ่าน ตม. เพราะมีเจ้าหน้าที่เกาหลีมารับและเอา Passport ไปประทับตราให้) ก็มารอขึ้นรถบัสที่จะพาไปส่งยังจุดหมายปลายทาง แต่ไม่ใช่คันนี้

ทางหลวง(Highway)ของเกาหลีดีมาก แต่ต้องเสียค่าผ่านทุกสาย

และเกือบทั้งหมดเก็บค่าผ่านทางด้วยระบบอัตโนมัติ

สองข้างทางไม่เห็นมีที่รกร้างว่างเปล่า มีแต่พื้นที่ทำการเกษตร โดยเฉพาะนาข้าวมีมากที่สุด

ช่วงที่ไปตรงกับฤดูเก็บเกี่ยวพอดี จึงเห็นท้องทุ่งสีทองตลอดเส้นทาง

เมืองที่ไปชื่อ "อันยาง (Anyang)" ห่างจาก Seoul ประมาณ 1 ชม.(โดยรถยนต์) ผมพักที่โรงแรมนี้

ห้องพักค่อนข้างแคบ แต่มีคอมพิวเตอร์ให้ใช้พร้อมเชื่อมต่อ internet (ความเร็วต่ำ) ทำให้ผมเข้าไปอ่านเวบบ้านสวนได้ และรู้ความเคลื่อนไหวตลอด และจากความช่วยเหลือของป้าเล็กและผู้ใหญ่ทำให้ผมสามารถ Log in ได้ Log in ได้แล้วก็ไม่สามารถโพสอะไรได้นอกจากกระทู้ 1 กระทู้

 ภาพนี้ถ่ายจากหน้าต่างห้องพัก

ตรงข้ามโรงแรมมีร้านนี้ด้วย ไม่อดแน่ๆ

สภาพถนนใจกลางเมือง Anyang ใกล้ๆโรงแรม เห็นโล่งๆอย่างนี้อย่าคิดว่ารถไม่ติดนะ

ชั่วโมงเร่งด่วนก็ไม่ต่างอะไรกับกรุงเทพฯบ้านเราเลย

ยืนยันว่าไม่ได้ไปเที่ยว แต่ไปสัมมนา มีผู้เข้าร่วมสัมมนา 29 คน จาก 15 ประเทศ

กะเหรี่ยงผมหงอกอยู่ตรงกลางพอดี

ในห้องประชุม ซ้ายมือเป็นหมอจากรมปศุสัตว์ หนุ่มผมขาวด้านขวาติดกับผมมาจาก คาซัคสถาน

สีผมคล้ายกันเลย 3 หนุ่มมุมเดียวกัน

ตอนค่ำของวันแรกในการสัมมนา มีงานเลี้ยงต้อนรับแบบเกาหลีนั่งกับพื้นเลย

สาวคนนี้เป็นข้าราชการเกาหลี(เจ้าภาพ)นั่งตรงข้ามผมพอดี เลยเก็บภาพมาฝากหนุ่มๆบ้านสวนฯ