เพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกัน

              เมื่อวันเสาร์ มีนัดเอาของฝาก พี่ต่อขวัญ สมาชิกบ้านสวนพอเพียง จาก สวิสเซอแลนด์ ฝากของไว้ให้แดงกับอ้ายเวทย์ กับพี่วิ สาววาริน ตอนแรกนิกจะไปด้วยค่ะ แต่ติดงานในสวนยาง ต้องช่วยพ่อทำแผ่นยางต่อ เลยรอกินขนมที่บ้านดีกว่า งานนี้อ้ายเวทย์งานเข้า ต้องขับรถพาแดงไปค่ะ

        ตอนนี้กำลังผ่านซอยบ้านป้าเล็กค่ะ ไม่อยากรบกวนป้าเล็ก เพราะมาทุกครั้ง ไม่เคยได้กลับไปมือเปล่าเลย สุดเกรงใจเลยขอไม่แวะค่ะ

ของฝากจากพี่ต่อขวัญ ชุดเครื่องมือเอนกประสงค์ พร้อมไปฉาย และช็อกโกแลต

ไฟฉาย เล็ก ๆ แต่คุณภาพไม่เล็กตาม เหมาะมากที่จะพกติดตัวเวลาเดินทาง

       ของฝากพี่วิ สาววาริน มัน พี่วิเองก็จำชื่อไม่ได้ บอกแค่ว่า ปลูกแล้วกินทั้งหมู่บ้านเพราะหัวใหญ่มาก

กับเส้นหมี่โคราช บอกให้ผัดให้ให้อ้ายเวทย์กิน พูดผิดพูดใหม่นะพี่ เพราะทุกวันนี้มีแต่อ้ายเวทย์ทำให้แดงกินค่ะ

ไม่มีภาพการพบปะ เพราะมีเวลาคุยกันไม่ถึงห้านาที ในสภาพการจราจรคับคั่ง พี่วิต้องรีบไปทำงานด้วยค่ะ

             หนังสือเรียน น้องนิก ลูกสาวอ้ายเวทย์ พี่วิ ฝากคืนนิก นิกฝากไว้เมื่อครั้งไปอบรม กรุงเทพ และก่อนจะถึงบ้านแดง 15 กม. ก็มีวัยรุ่น ตัวผอม ๆ ออกมาดักขอกินขนมค่ะ จะใครที่ไหน ถ้าไม่ใช่นิกกี้ ลูกสาวอ้ายเวทย์ ไม่จอดก็ไม่ได้ค่ะ เพราะถนนสายนี้ถิ่นนิก นิกคุม เลยต้องแบ่ง ขนม และช็อกโกแลตให้นิกด้วยถึงจะผ่านกลับบ้านไปได้ 

     หลังจากผ่านด่านนิกได้แล้ว อีก 15 กม. ก็จะถึงบ้านแล้วแต่อ้ายเวทย์อดใจไม่ไหว กินระหว่างขับรถ ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ เพราะถนนจากบ้านนิกถึงบ้านแดง บางวันคันเดียวรถก็ไม่มีสวนมาค่ะ  บ้านนอกสุด ๆ

          อ้ายเวทย์บอกอร่อยมาก แดงกับอ้ายเวทย์ ขอบคุณ พี่ต่อขวัญ พี่วิ สาววาริน ขอบคุณมาก ๆค่ะ

มิตรภาพ จะคงอยู่ตลอดไปค่ะ

         เจอรถคันนี้อย่าลืมให้สัญญาณ ทักทาย เพราะในรถคันนี้ จะมีอ้ายเวทย์ แดง และอาจจะพ่วงด้วย ลูกสาวอ้ายเวทย์ น้องนิกกี้

                                                              โปรดติดตามตอนต่อไป............