ขอขอบพระคุณอย่างยิ่ง...ผู้ใหญ่โสทร...

๑๕ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๔

ขอขอบพระคุณอย่างยิ่ง...ผู้ใหญ่โสทร...

วันดีพิเศษมาก กำลังใจกำลังกายมาเป็นกอง

ข้าวต้มร้อนๆหนึ่งถ้วย

ต้มด้วยข้าวกล้องนาปลัง ที่ผู้ใหญ่โสทรส่งมาให้กับมือ

ช่วงที่เข้าบ้านสวนใหม่ๆ ผู้ใหญ่กำลังเริ่มทำนา

...เวลาผ่านไปร่วมหกเดือน

"หยาดเหงื่อ"ที่ลงแรงกับพี่อีกคนหนึ่งที่(ถอดเสื้อไถแปลงนา)

ก่อเกิดมาจากต้นข้าว  เป็นรวงข้าว

...จนวันนี้ได้เป็นเมล็ดข้าวกล้อง...

...ผู้ใหญ่ว่าได้มาทั้งหมดจากนาหนึ่งไร่ ได้ข้าวเปลือกมา...

...และสีเป็นข้าวกล้องได้เกือบสามสิบกิโลกรัม...

...เก้าร้อยเจ็ดสิบสองกรัมที่ส่งมากับกล่องระบุตัวเลขไว้...

เป็นเรื่องที่ไม่เคยคาดเลยว่าจะได้รับแบ่งปันจากนาข้าวแปลง

ที่ผู้ใหญ่กับเพื่อน ได้ลงแรงกันปลูก  

 มีคุณแม่คอยให้คำแนะนำ

สามสิบกิโลกรัม ไม่ใช่จำนวนมากมาย

...แต่ผู้ใหญ่โสทรก็คิดถึงและแบ่งปันส่งมาให้...

...ไม่อาจเทียบกับราคาทอง ... เวลาหิว ไม่อาจกินทองได้

แต่ยามหิวโหยกินเมล็ดข้าวได้ “ข้าวไม่ใช่สินค้า แต่เป็นอาหาร”  

อยากบอกว่า

...ค่าของเมล็ดข้าวกล้องที่ส่งมา

บอกได้ว่าประเมินค่าไม่ได้จริงๆ เป็นความรู้สึกที่เกินกว่าคำบรรยายได้

แม้คำบรรยายที่ว่ามายังไม่ได้แม้สักกระผีกเดียว....

ขอขอบพระคุณยิ่งนัก... ผู้ใหญ่โสทร...

...ที่กรุณามอบข้าวกล้องที่ปลูกเองกับมือมาให้ในวาระปีใหม่นี้

วันนี้ต้มกินก่อน ส่วนที่เหลือจะไว้ก้นถังข้าวสารให้มีกินได้ตลอดไป ....

ป.ล.วันนี้ได้ทั้งกำลังใจและกำลังกาย ได้เขียนบล็อกอีกหนึ่งบล็อก