ถึงชายชราที่รัก

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เกือบปีแล้วที่ไม่ได้เจอกัน ไม่ได้คุยกันได้แค่ถามสาระทุกข์สุขดิบผ่านคนรักอีกคน


ชายชราที่รักเป็นคนพูดน้อยไม่ชอบพูดคุยผ่านโทรศัพท์............... 


เย็นวันที่ 11 มกราคม 2554 ได้มีโอกาสเดินทางไกลไปหาชายชราที่รัก


ซื้อตั๋วรถทัวร์ เพื่อเดินทางจาก กรุงเทพกลับสู่ถิ่นกำเนิดอีกครั้ง


 


ตัวยังอยู่ กทม. แต่ใจ....ลิงโลดไปไกลหลายร้อยกิโล


สิบเอ็ดชั่วโมงที่ต้องทนนั่งบนรถแสนจะเมื่อยล้า


ตื่นมาดูเวลาเป็นระยะๆ หกโมงเช้า ใกล้แล้ว


ใกล้จะถึงที่หมายแล้ว...โทรศัพท์ดังขึ้นมาทันที ถึงไหนแล้ว


ใกล้หรือยัง...เดียวออกไปรับ


.......ใกล้ถึงแล้ว........


โอ้.....สุดท้ายก็ถึงที่หมาย


 


เก็บสัมภาระต่างๆ ลงจากรถ


สิ่งที่ปรากฏอยู่ต่อหน้าคือรอยยิ้มอันอบอุ่นของชายชราที่รักมายืนรอรับ


คิดในใจอยากวิ่งเข้าไปกอดเหลือเกิน.......................


 


มีความสุขทุกครั้งที่ได้กลับบ้านแม้ว่าจะอยู่เพียงแค่ไม่กี่วัน


พ่อก็คือพ่อ ไม่ว่านานแค่ไหนพ่อก็ยังรักและห่วงใยลูกเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน


แต่สิ่งที่เปลี่ยนไป คือ พ่อผอมลงมาก,ผมขาวเริ่มจะมากกว่าผมดำ


 


เย็นวันเสาร์ที่ 15 มกราคม 2554 ได้เวลาเดินทางกลับ


เข้าไปกราบขอพรจากพ่อ


เสร็จแล้วก็บอกพ่อว่า...ขอกอดหน่อยนะ


พ่อยิ้มเป็นการตอบรับในที่สุดพ่อกับลูกก็ได้กอดกัน.........


 


นานแค่ไหนแล้วที่คุณไม่ได้กอดท่าน เราควรจะแสดงความรักต่อท่านก่อนที่ท่านจะไม่อยู่ให้เรากอด


 


By : tantawan-ตะวัน


 

ความเห็น

ขอซึ้งหน่อยนะครับ น่ารักอย่างแรง

ถ้าชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อ

E-mail : pinit25@hotmail.com

:love: ขอบคุณค่ะ แบ่งปันความรับของพ่อค่ะ

พี่โชคดีมากค่ะที่ได้อยู่กับพ่อแม่ ได้ดูแลปรนนิบัติทุกอย่าง :dreaming:

"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

:love: ดูแลพ่อแม่ยามแก่เฒ่าคือสิ่งที่ดีที่สุดค่ะพี่แดง ตะวันนานๆ จะกลับบ้าน แต่หลังจากนี้จะพยายามกลับบ่อยๆ

อีกแล้ว...อ่านบล็อกเกี่ยวกับพ่อทีไรที่น้ำตาไหลทุกที   น้องตะวันกอดพ่อน่ะดีแล้วกอดเผื่อพี่ด้วย   เพราะพี่ไม่มีพ่อให้กอดแล้วล่ะ... :desperate2:

มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ

:shy: พี่กุ้งเมื่อก่อนนะอายไม่กล้ากอดพ่อ

 น่าอิจฉา จังเลย แต่พี่กลับบ้านทีไร ก้อได้กอดแม่ ทุกครั้งเลย


 แต่พ่อไม่อยู่แล้ว แค่เราแวะไปหาท่านสัก ชั่วโมง 2 ชั่วโมง 


 ท่านก้อดีใจแล้ว ดีใจด้วยนานๆได้กลับบ้านครั้งหนึ่ง

พอเพียงเพื่อเพียงพอ


jabee_68@hotmail.co.th

ตอนเด็กๆ พ่อจะดุมาก ทำให้ไม่สนิทกับพ่อพึ่งจะมาสนิทระยะหลัง กับแม่กอดหอมแก้มกันบ่อยค่ะ

อ่านแล้วซึ้งเลยค่ะ  อยากเห็นพ่อจัง ทำไมไม่ลงรูปพ่อให้ดูบ้างล่ะคะ  ขอให้พ่อสุขภาพแข็งแรง อยู่กับลูก ๆ ไปนาน ๆ นะคะ

แบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียง

 


ตะวัน-พ่อ

หน้า