หัวครก หัวครก ย่าร่วง เป็นพุ่มเป็นพวง ยาร่วง หัวครก

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ย่าร่วง หรือมะม่วงหิมพานต์ หรืออีกหลายชื่อแล้ว แต่ละท้องถิ่น บ้านผมเรียก ย่าร่วง มาอยู่ภูเก็ตเรียก กาหยี


ไประนอง เรียกกาหยู ตอนนี้ที่ภูเก็ตเริ่มเข้าฤดูกาลเค้าแล้วครับ 




ไปทำงานที่โรงแรมแห่งหนึ่ง เห็นต้นเล็กแต่ออกดอกและลูกเยอะมาก เลยถ่ายรูปมาฝากกันครับ



 


เป็นลูกเกือบถึงพื้นครับ


 



ยังอ่อนอยู่อีกไม่นานคงสุกครับ หลายคนอาจมีความหลังตอนวัยเด็กกับ ยาร่วง ยังไงก็เล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ


 


ความเห็น

ท่าหลา เรียกย่าร่วง.. :sweating:

....ความสุขอย่างแท้จริง ด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง....

จำได้ยางที่อยู่ตรงเปลือกของมะม่วงหิมพานต์ มีพิษโดนผิวแล้วกัดผิวเป็นแผลได้เลยค่ะ ตอนเด็ก ๆ โดนมาแล้วค่ะ ด้วยความไม่รู้

เอาเม็ดมันมาหมก ไฟลุกท่วมกะทะคะจำได้อยู่เลย  พอสุกได้ทีก็ทุบเอาเม็ดในกินกันหรอยหนัด บางเม็ดก็เหม็นไหม้   :uhuhuh:

เพราะชีวิต...คนเรา    เกิดมา....ไม่นาน ก็ต้องตาย
ต้องกลายเป็นความว่างเปล่า
Cr. เ่ท่าที่มี - กางเกง

หร่อยอย่าบอกใครเชียว  ชอบรสฝาดๆกับเผ็ดๆ มันเข้ากันดี๊...ดีค่ะ

แถวบ้านเรียก หัวลก ปัจจุบันแทบจะไม่เหลืิอให้เห็นแล้ว :confused:

บ้านเกิด เปิดหู เปิดตา เปิดใจ เปิดกะลา ฉึกฉึก

ความหลังเกี่ยวกับหัวครกมีเยอะนิ แต่ก่อนที่บ้านปลูกไว้หลายต้น.. ที่บ้าน ผล เรียกยาโห้ย  ยอด เรียกยอดยาร่วง เมล็ด เรียกเม็ดท้ายครก ฮ่า ๆ


 ยาโห้ย มีแบบผลสีเหลือง สีแดง ลาย ๆ ก็มี อวบๆ ใหญ่ๆ ก็มี แต่จะอวบน้ำเยอะกินไม่หวาน สู้ลูกเล็ก ๆ ผิวแตก ๆ ไม่ได้  อื่น ๆ ก็เหมือนพี่เล็ก(ลักเม็ดท้ายครก)  pemi.evil (เล่นซัดราว) ลูกชาวสวนยาง (คั่วท้ายครก) ผลแก่ที่ใกล้สุก เอามาแกงพุงปลา แกงเลียง กินหรอย..


 

 

"ไม่มีอะไรอยู่กับที่ ถ้าเราไม่หยุดเดิน"

หน้า