วันนี้ เจ้าตัวเล็กหลับ ค่ะ เดินดูฟักเขียวเกเร กันดีกว่า (รก ไปนะคะ อย่าว่ากัน แต่หนูอยากส่งการบ้าน ค่ะ)

จริงๆแล้ว ทำค้างให้ค่ะ แต่เก็บภาพไม่ทัน ลูกชายงอแงค่ะ สุดท้าย ค้างพัง ค่ะ  (ภาพที่ได้ คือ ที่เลื้อยขึ้น ต้นไม้ ข้างบ้าน)

สวัสดีค่ะ  สมาชิก ทุกท่าน ..ping ping เป็นสมาชิกใหม่ ค่ะ บ้านอยู่ราชบุรี(ทำกิจการของตัวเอง)  สนใจการทำสวนแบบพอเพียง  และต้องการปลูกผักให้สมาชิกในครอบครัว บรโภค กันด้วย (อาจจะแวะเวียนมาขอคำแนะนำ ในบ้านสวนฯ นี้) รบกวนด้วย ค่ะ

ping ping คือน้อง ผิงผิง ลูกสาว ตัวน้อย ค่ะ

นับเป็นเวลากว่า 13 ปีแล้วที่ผมได้ยินประโยคนี้ เมื่อคิดถึงประโยคนี้ทีไรก็อดอมยิ้มไม่ได้ คงเป็นเพราะผมไม่อาจจะตีความหมายให้เข้าใจได้มั้ง

ย้อนกลับไปเมื่อ 13 ปีที่แล้ว เด็กหนุ่มคนหนึ่ง ( เพื่อนร่วมชั้นเรียนสมัย ม. 3  ) นายสิทธิชัย ผมยังจำชื่อเขาได้ดี ยืนอ่านคำคมเกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ที่หน้าห้องเรียนโดยอาจารย์ให้พวกเราแต่งคำคมกันคนละหนึ่งคำ

เมื่อโลกยังคงหมุนไป ใจกลับไม่หมุนตาม
แต่เวลาก็ยังคงผ่านเลย ไม่เคยหยุดรอคอย

เฮ้ยยยย..........

อุปมาอีหล่าเอ๊ยชีวิตอ้าย
คือสิคล้ายดังกล้าไม้อันต้นนี้
ตากแดดฝนทนหนาวมาแรมปี
ยังบ่ได้ฮอดถืกปลูกลงขี้ดิน
คันว่าน้องจริงใจสิมาต้อง
( ต้อง = ซุนคิง  ซุนคิง = ส้มผัส )
มาซ้อยหมายซ้อยปองปลูกลงดิน
อันโตอ้ายคงบ่กล้าเคียงยุพิน
แม้นลงดินจักสิรอดจักสิตาย นางเอ๊ย......

" แม้ปลายทางห่างปลายเท้าเพียงก้าวเดียว
   อย่านึกเชียวว่าตัวเราจะไปถึง
   หากมัวหลงมัวเล่นไม่คำนึง
   ว่าเพียงหนึ่งก้าวนั้นต้องก้าวเดิน "  

ณ ห้วงเวลาหนึ่งในปี พ.ศ 2555 เป็นช่วงเวลาที่ผมกำลังศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับการทำการเกษตร ว่าจะเอาแนวไหน จะปลูกอะไร ปลูกยังไง ต่างๆ นาๆ  แล้วในที่สุดค่ำคืนนั้นก็เดินทางมาถึง..........

 " ค่ำคืนแห่งแรงบันดาลใจ"