พาชมสวนบ้านคุณยาย

หมวดหมู่ของบล็อก: 


หลังบ้านแม่มีละมุดอยุ่ 2 ต้น สูงประมาณ 5 เมตร...ปลูกมานานกี่ปีแล้วจำไม่ได้..ลูกดกจนกิ่งเกือบจะหักแล้ว...แต่ลูกไม่ใหญ่ขนาดใหญ่กว่าลูกปิงปองนิดหน่อย..เนื้อหวานแต่ไม่เนียน...เนื้อจะหยาบคล้ายเม็ดทรายเล็กๆไม่รู้พันธุ์อะไร...



หรือว่าเพาะขาดน้ำก็ไม่รู้....ลูกอ่อนหล่นโคนต้นก็มาก...เจ้าลิงทะโมนที่ยืนอยู่เด็ดมาเล่นก็บ่อย...



ต้นยอ...ใบใหญ่มากต้นก็สูงเก็บไม่ถึงแล้วต้องใช้บันได



สัปประรดข้างบ้าน



ฟักทองที่ปลูกไว้หลังครัวคิดว่าไม่รอดเพราะขาดน้ำ...แต่กลับมาอีกทีรอดแฮะ



สวนมะพร้าวที่ดูเหมือนจะดีแต่ปีนี้ลูกมีน้อยมากเพราะขาดน้ำ....ขอบคุณคะที่แวะชม

ความเห็น

บ้านเดียวกับหญิงเลย 555

สะหวา กะน่าหรอย ใบยออ่อน ๆ ต้มจุ้ม ลูกอ่อน ๆ กัน เหนาะน้ำชุบสักชามทิ ป้าต่าย................:admire2:

 

 

msn:lekonshore@hotmail.com

ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร

ที่บ้านไม่มีใครกินลูกยอ...กินแต่ใบ...ป้าก็ไม่เคยกินว่าจะลองซักที

คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก

ใบยองามมากค่ะ สว่นลูกละมุด คงหวานน่ากินค่ะ

ใบยองามมากจริงๆ ใบใหญ่ประมาณ 8 นิ้ว แต่ต้นก็สูงมากด้วยเก็ยยากคะ

คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก

Wow, the orchard looks so good. Auntie.

ขอบคุณคะ...ถ้ามาเมืองไทยจะพาไปกินมะพร้าวเผา

คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก

ลูกมุด(มะมุด)ที่บ้านมีสีเขียว มียาง แกงส้มหรอยมาก แต่ของป้าต่ายที่บ้านเรียกมุดหรั่ง ที่บ้านเคยมี แต่ค่อนข้างกืดขวางทางจราจรภายในรั้นบ้าน จึงถูกโค่น สงสัยคนโค่นหมดแรงก่อน มันจึงยังยืนต้นอยู่ได้ ด้วยสัญชาตญานกลัวสูญพันธุ์(มั๊ง) หลังจากนั้นมันออกลูกใหญ่มาก ๆ ป้าต่ายจะลองวิธีนี้ดูมั๊ยค๊ะ...

สงสัยต้องลอง...แต่คงตัดกิ่งบ้างส่วนโคนเลยไม่ได้....เดี๋ยวโดนคุณยายเขกกะบาล

คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก

เสียดายบ้านกุ้งไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ ไม่งั้นคงไม่มีละมุดหล่นใต้ต้นหรอกค่ะ...จะไปหล่นอยู่ในท้องกุ้งแทน...

มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ

หน้า