อยู่บ้านสองวันกับต้นไม้

แฟนผมปลูกแต่ไม้ดอก ไม้ประดับ พอเราจะปลูกผัก ปลูกสวนครัว มักจะได้รับคำบ่นว่า ไม่มีใครเขาทำหรอก ผักเขาต้องยกร่อง ทำแปลงปลูก ถ้าปลูกใส่กระถางไม่ได้กินหรอก เพราะตอนอยู่บ้านเธอเห็นเขาปลูกกันอย่างนั้น ก็ต้องหาเหตุผลร้อยแปดมาสาธยาย จนเธอเริ่มจำใจยอมให้ผมเปลี่ยนไม้ดอก เป็นไม้แ_กบ้าง แต่ก็ยังมีเสียงบ่นๆ ว่า แล้วจะให้เธอเอากระถางไม้ดอก ไม้ประดับไปไว้ที่ไหน ก็ต้องยอมๆ ไปครับ ก็พยายามหาที่วางให้เธอจนได้เบียดเสียดกันไปตามสภาพที่บ้านทาวน์เฮ้าส์จะอำนวยครับ

ตอนนี้เหมือนผมดิ้นรนอยู่คนเดียวเรื่องที่จะทำเกษตรพอเพียง แค่แฟนยังไม่เข้าใจ พ่อตา แม่ยาย ไม่ต้องพูดถึงจะให้เขาเปลี่ยนวิธีการทำนา การทำเกษตรเชิงเดี่ยว การใช้ประโยชน์ที่ดินยิ่งไม่ต้องพูด พูดไปมีหวังเผ่นหนีไม่ทัน คิดแล้วก็แปลกผมคนเมืองแต่ชอบชีวิตชนบท สนใจเรืองการเกษตร แต่แฟนผมลูกชาวสวน ชาวนา แต่ไม่อยากกลับไปทำสวน ทำนา ที่บ้านแฟนก็ไม่สนับสนุนด้วย คงอีกนานครับกว่าผมจะได้เริ่ม ตอนนี้ต้องเปลี่ยนวิธีคิดของแฟนให้ได้ก่อน ป้าเล็กอย่าเพิ่งเบื่อผมนะครับ ขอระบายให้ใครได้ฟังบ้างมันอีดอัดใจครับ