นิทานพื้นบ้านอีสาน ตำนาน ดอกไม้สวย เรื่อง"ขุนลู กับนางอั้ว"

อันเนื่องมาจาก ดอกนางอั้ว ของประทานแจ้ว

ทำให้คิดถึงคุณยายที่จากไปนานแล้ว นึกไปถึงนิทาน 

ที่คุณยายเล่าให้ฟังก่อนนอน เมื่อครั้งยังเป็นเด็กน้อย

ซึ่งก็ยังอยู่ใความทรงจำ 

"ดอกขูลูนางอั้วของประธานแจ้ว ที่อิสานเรียก ดอกขุนลู "

   กาลครั้งหนึ่ง ณ เมืองกาสี  หรือกายนคร มีหมู่บ้านสองหมู่บ้าน

ฟากเมืองไปทางพื้นที่ลุ่ม มีพ่อบ้านดูแล ลูกบ้าน เป็นเสี่ยวฮักแพงกัน

กับพ่อบ้านอีกฟากของเมืองเป็นบ้านดอนโคก สองหมู่บ้านนี้

รักใคร่สามัคคีกันดี เที่ยวไล้ เทียวขื่อเยี่ยมยามถามข่าวกันมิได้ขาด

ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน 2 ครอบครัวสัญญากันไว้ว่า

ถ้ามีลูกชายจะให้เป็นเพื่อนกัน หากอีกฝ่ายเป็นหญิงจะให้แต่งงานกัน

โดยไม่มีเงื่อนไข  ฝ่ายอยู่บ้านโคก ก็ทำมาหากินปลูกผลหมากรากไม้

มีสวนส้ม กำลังสุกเหลือง ส่วนฝ่ายบ้านทุ่ง ก็ทำนา ข้าวปลาอุดมสมบูรณ์

มีการแลกเปลี่ยนแบ่งปันกันมิได้ขาด  มาวันหนึ่ง ไม่แน่จะเกิดอาเภทเหตุร้าย

หรืออย่างไร ภรรยาของพ่อบ้านทั้งสองหมู่ก็็ตั้งครรภ์พร้อมๆกัน โดยมีอาการแพ้ท้อง

ต่างกัน แม่หญิงบ้านโคก ปกติมีน้ำใจให้ปัน ทำทานไม่เคยขาด

กลับกลายเป็นคนขี้ตระหนี่ หวงของกิน ส่วนแม่หญิงบ้านทุ่ง เกิดแพ้อยากกินส้ม

เลยชวนพวกพ้องบ้านทุ่งมาขอผลส้มกินแต่ แต่เพื่อนเก่าเคยแบ่งปันกลับ

หวงของกินไม่ยอมแบ่งปันยกให้ จนเกิดผิดใจกันระหว่างเพื่อน

ก็เลยเลิกคบค้ากัน ขนาดว่าจะไม่ให้ลูกหลานคบค้าสมาคมกัน

และแค้นใจมาก      18 ปีต่อมา ฝ่ายบ้านโคก มีลูกชายชื่อ ขูนลู

ส่วนอีกฝ่าย มีลูกสาวชื่อ นางอั้ว เหมือนกรรมบันดาล ทั้งสองเกิดรักใคร่ชอบกัน

โดยที่ไม่ฟังคำคัดค้านจากฝ่ายพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

พ่อของนางอั้ว กลัวลูกสาวไปปล่อยตัวปล่อยใจจนเกินงามให้ ขูนลู

เลยยกนางอั้วให้แต่งงานกับ ขุนลาง หลานเจ้าสัว มหาเศรษฐี

ผู้กว้างขวางและเอารัดเอาเปรียบ อยู่ในเมืองกาสี

 นางอั้วไม่ยินยอมเพราะมีใจให้ขูนลูอยู่

จึงตัดสินใจ ในคืนก่อนเข้าพิธีแต่งงานหนึ่งวัน หนีตามขูนลู

มอบกายมอบใจให้ จากนั้นก็ตัดสินใจผูกคอตาย

พอขูนลูมาพบเข้า สายเกินการแก้ไข

จึงใช้มีดแทงตัวตายตามนางอั้วไป หลังจากตายไป

ทั้งคู่ก็ไปเกิดเป็นไม้ดอกสองชนิดคู่กัน เห็นดอกขุนลูเกิดที่ไหน

ก็จะเห็นดอกนางอั้วเกิด บริเวณไกล้ๆ กัน ตั้งแต่นั้นสืบมา.....

** โรมิโอ กับ จูเลียด หน่อยๆนะ ว่ามะ**