แคนา ที่ได้จากสวนสาธารณะของหมู่บ้าน

กินได้คะ

ไปหาข้อมูลมาเพิ่ม

ชื่อพื้นบ้านอีสาน : แค แคทุ่ง
ชื่อทั่วไป : แคขาว แคป่า แคนา
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Dolichandrone serrulata (DC.) Seem.
วงศ์ : Bignoniaceae
ประเภท : ไม้ยืนต้น
ลักษณะวิสัย :
แคป่าเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางมีความสูงประมาณ 10-20 เมตร ใบประกอบแบบขนนก 3-4 คู่ ใบย่อยรูปไข่รี หรือเรียวแหลมยาว โคนเบี้ยว ดอกคล้ายรูปแตร ปลายบาน 5 กลีบ ขอบใบหยักไปมา ออกเป็นช่อตั้งที่ปลายยอด สีนวล กลิ่นหอม ฝักกลมยาวประมาณ 15-40 ซม. ช่อละ 3-4 ฝัก เมล็ดมีปีก เกิดตามริมน้ำ ลำธาร ป่าโปร่ง ท้องทุ่งนา ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด

ประโยชน์ :
ดอก กินเป็นผัก ใช้ประกอบอาหารหรือลวกกินกับน้ำพริก ใบ ตำพอกบาดแผล ต้มเอาน้ำบ้วนปาก ดอก ขับเสมหะ ขับลม เปลือก แก้ท้องเฟ้อ ใช้กับสตรีหลังคลอด เมล็ด แก้ปวดประสาท แก้โรคชัก ราก แก้เสมหะและลม บำรุงโลหิต

http://www.isan.clubs.chula.ac.th/para_norkhai/?transaction=post_view.php&cat_main=1&id_main=26&star=0

ที่มา : http://www.walai.msu.ac.th/CDB/question.asp?QID=76

แคป่าก็ได้คะ คุณแม่เรียกแคนา สงสัยว่า มันเคยมีอยู่ที่นา ก็เลยเรียกแคนา แม่เล่าว่าสมัยเด็กๆ ก็วิ่งไปเก็บดอกมันมาลวกกินกับลาบ เป็นความทรงจำเล็กๆ ของคนแก่ วัย 73

มันมีฝักคะ จะไปหาเก็บดู แล้วจะส่งข่าวคะ

คะ อันนี้เป็นโพสแรก ยินดีคะ จะไปมองๆ ใต้ต้น ทีทำงานที่แผนกสวนเค้าเคยแจกคะ ก็ขอเอาไปให้ญาติๆ ปลูก แต่ตอนนี้เค้าไม่มีต้นกล้าคะ

แสดงว่า มีดอกแบบนี้ สีม่วงเหรอค่ะ ยังไม่เคยเห็น