ครึ่งวันก็สุขใจ ^____^
ช่วงนี้นานๆถึงจะได้มีโอกาสกลับบ้านกับเค้าซักที (กลับบ่อยเรียนไม่จบแน่ๆ
) วันนี้พอมีเวลา ขอแอบหนีกลับบ้านซักหน่อยแล้วกัน
กลับมาปุ๊บก็เจอแผนกต้อนรับ...ถามว่ากลับมาทำไม

เจอคำถามแบบนี้วิ่งหนีดีกว่า วิ่งเข้าบ้านกัน อิอิ แต่ก่อนเข้าขอสำรวจหน้าบ้านก่อนว่ามีอะไรบ้าง เริ่มต้นด้วยดอกอัญชันที่บานสะพรั่งทุกวัน (นางฟ้าใจดีที่บ้านบอกมาว่าอย่างนั้น
)

ต้นไม้ในกระถางหน้าบ้านก็ไม่ค่อยเติบโตมากเท่าไหร่ ทำไงได้ ฝากเทวดาเลี้ยง

เดินมองไปมองมาก็ยังมีดอกไม้บานให้ได้มองอีกหลายต้น บางต้นก็ลืมชื่อไปแล้ว ทำไงดี
มีที่จำพอได้คือรองเท้านารี ปีนี้ออกดอกครั้งที่สองแล้วนะ 

ต้นนี้ชื่ออะไร ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นรำเพยนะ
ใครก็ได้มาช่วยยืนยันหน่อยค่ะ

ต้นนี้คงเป็นดอกพุดอะไรซักอย่างจำไม่ได้แล้วเหมือนกัน แต่ดอกหอมมากมาย

ต้นนี้ชื่ออะไร มีใครทราบบ้างคะ หน้าตาเหมือนเป็นญาติกับพลูด่าง

ไปดูของกินได้กันบ้างดีกว่า ณ สวนเล็กๆหลังบ้าน ยังพอมีกับข้าวไว้ให้จ่ายตลาด อิอิ เริ่มกันที่มะเขือกินใบ ต้นก็โต โต๊ โต ขึ้นทุกวัน แต่ลูกยังไม่ค่อยแก่จัดเลยยังเก็บเมล็ดไม่ได้...
แก่เมื่อไหร่เสร็จแน่

กระเจี๊ยบต้นสูงเกือบท่วมหัวแล้ว มีฝักออกมาให้เก็บเกือบทุกวัน
นางฟ้าใจดีที่บ้านบอกมาว่าอย่างนั้น 

ต่อมาก็เป็นน้ำเต้าที่ออกลูกมาเรื่อยๆ ทั้งผัดทั้งแกงอิ่มไปหลายมื้อ

ฟักหอมลูกแรก ปลูกแบบเทวดาเลี้ยงอีกแล้ว แหะๆ
ไว้ลูกนี้แก่จนลงหม้อได้เมื่อไหร่ คงได้เอาเมล็ดมาแจกสมาชิก 

มันเทศที่ปลูกไว้เมื่อเดือนที่แล้วก็เริ่มโตขึ้นมาหน่อยนึงให้ใจชื้นว่ารอดตาย

ขมิ้นชันพอได้ฝนไปไม่กี่ทีก็แตกใบงามเลย ส่วนหม่อนกินผล ไม่รู้จะรอดมั้ย

ผักบุ้งจีนที่หว่านไว้แบบไม่หวังว่าจะได้ผลเท่าไหร่...
แต่ก็เกือบเก็บลงกระทะได้แล้ว อาทิตย์หน้าเสร็จแน่

อีกผลงานที่ประทับใจ...ชมจันทร์กับถั่วครก คราวนี้ถั่วครกออกดอกแล้ว
หวังว่าน้องตั๊กแตนคงไม่กินเรียบเหมือนคราวก่อน

ไปเดินดูผลไม้ที่พอกินได้กันบ้างดีกว่า เริ่มกันที่ขนุนหรือบักมี่ (เรียกแบบนี้แม่นบ่แม่หมูแดง
)

กล้วยน้ำว้าแคระ กล้วยเล็บมือนางแคระก็พอมี (ถ้าเทียบกับของป้าเล็กแล้ว มันแคระจริงๆ อิอิ)

แม้แต่ลูกน้อยหน่าก็ยังแคระ สรุปแล้วมันจะมีเนื้อข้างในหรือเปล่านะต้องรอลุ้นกันอีกแล้ว

อันนี้ก็ต้องลุ้น แตงโมขึ้นเองตามยถากรรม แล้วน้องแตงจะรอดมั้ยเนี่ย แต่ที่คิดไว้คงไม่รอด

เก็บผักกลับบ้านมาได้บางส่วน มาดูดีกว่ามีอะไรเพิ่มเติมมาบ้าง
มะเขือยาวลูกอ้วนๆป้อมๆ เหมือนคนปลูก
กับผักหวานบ้าน

สายบัว...ไม่รู้ว่าเป็นแม่สายบัวรอเก้อหรือเปล่า ตอนดอกบานแล้วสวยดี
เวลาเอาสายบัวลงกระทะผัดก็อร่อย

อากาศก็ร้อนอบอ้าวเดินจนเหนื่อยเป็นหมูหอบแดด
วิ่งมาดูตรงหน้าบ้าน(เพื่อน)ฝั่งตรงข้าม ฝนเริ่มตั้งเค้ามาแล้ว รีบเข้าบ้านดีกว่า

ก่อนเข้าบ้านขอนิดนึงแล้วกันนะ ขอส่งการบ้านพี่บุญพาคนสวย...วิชาเถางูเขียว
ขอสารภาพว่าไม่ได้ปลูกเองนางฟ้าใจดีปลูกให้ อิอิ คุณครูคนสวยอย่าตีน้องนะคะ
ปลูกแบบนี้ถูกหม้าย ไม่แน่ใจทีว่าถูกป่าว

ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง...ที่ให้ได้โม้ยาวขนาดนี้ นานๆถึงจะได้มาเขียนบล็อกทีนึง คงไม่ว่ากันนะคะ
ปล.หลายคนอาจจะคิดว่าดินบ้านนี้แห้งแล้งจัง แตกระแหงแบบว่าสุดยอด ฮ่าๆ อยากบอกว่าดินที่บ้านเป็นดินร่วนค่ะ หน้าดินแตกเพราะไม่มีพืชคลุมดิน (นางฟ้าที่บ้านเห็นต้นหญ้าที่ไหนจับถอนเกือบหมด
) พอฝนตกดินก็จะร่วนซุย ปลูกแบบให้เทวดาเลี้ยงได้ตามสบายค่ะ 
แบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียง ^________^
รูปสุดท้ายเอามาฝาก...ไข่หอยโข่ง ไม่เห็นมาหลายปีแล้ว ปีนี้มีน้องหอยโข่งมาเยี่ยมบ้านแล้ว 

- บล็อกของ มะโหน่ง
- อ่าน 11182 ครั้ง

ความเห็น
เกิดกับหมอตำแย
12 มิถุนายน, 2011 - 14:34
Permalink
โดนเหมือนกันเลยแต่ของพี่แรงกว
โดนเหมือนกันเลยแต่ของพี่แรงกว่า...มาไตร่เล่า พอเดินเข้าครัว..หม้ายไหร่กินนิ :nonono: (ลูกน้องสาว 4 ขวบเองค่ะ)
sudjai_waitong@hotmail.com
0805401058
มะโหน่ง
12 มิถุนายน, 2011 - 18:30
Permalink
ฮ่าๆๆๆๆๆ
:uhuhuh: :uhuhuh: เจอเพื่อนร่วมชะตากรรมเดียวกันแล้ว
สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี
แจ๋ว
12 มิถุนายน, 2011 - 07:20
Permalink
ผักน่ากิน
สุดยอดเลยน้องมะโหน่ง ผักก็น่ากิน ไม้ดอกก็สวย ไม้ประดับก็งาม แต่พี่ไม่ค่อยชอบน้อยหน่าแคระเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ:uhuhuh:
:uhuhuh: 
มะโหน่ง
12 มิถุนายน, 2011 - 18:28
Permalink
พี่แจ๋วคะ
ของที่บ้านหนูแคระหมดทุกอย่างค่ะ ยกเว้นลูกสาวจ้ะ ตัวโตเหมือนยักษ์ :uhuhuh:
สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี
โจ้
12 มิถุนายน, 2011 - 07:50
Permalink
บ้านน่าอูย่จังครับ
บ้านน่าอูย่จังครับ :admire:
มะโหน่ง
12 มิถุนายน, 2011 - 18:27
Permalink
ขอบคุณค่ะ
บ้านหลังไหนๆ ก็น่าอยู่เหมือนกันหมดค่ะ ถ้ามีสิ่งที่เรารักรออยู่ :cheer3:
สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี
สายพิน
12 มิถุนายน, 2011 - 08:46
Permalink
นั่งรถตั้งหลายชั่วโมง
นั่งรถตั้งหลายชั่วโมง ต่อรถอีกสองสามเที่ยว ถึงบ้านเจอคำถามกลับมาทำไม...ดังนั้นโดดหนีไปชมต้นไม้ดีกว่า ก็กลับมาบ้านด้วยแรงคิดถึงบ้านนี่เนาะ ก็ต้องอยากกลับ กลับรอบนี้คุ้มเลยนะคะ มีต้นไม้สวยๆรอนะ คุณมะโหน่ง
มะโหน่ง
12 มิถุนายน, 2011 - 18:25
Permalink
ถึงจะนั่งนาน
ถึงจะนั่งรถนาน แต่ก็ถือว่าคุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆค่ะ :embarrassed:
สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี
little finger
12 มิถุนายน, 2011 - 09:00
Permalink
รอ...
ของกินเพียบอีกแล้ว...รอให้มะโหน่งเรียนจบก่อน :victory:
แล้วพี่จะหอบผ้าหอบผ่อน ไปเที่ยวที่นคร ปฐม :uhuhuh: :uhuhuh:
มะโหน่ง
12 มิถุนายน, 2011 - 18:24
Permalink
เดี๋ยวพาไปนคร
พี่ก้อยๆ เดี๋ยวน้องเรียนจบแล้วน้องพาไปนคร...ถม แล้วพี่ก้อยช่วยลงใต้ไปเป็นเพื่อนกันหน่อยนะ หาเพื่อนร่วมทริปไปกินทุเรียนทอดบ้านพี่แอน :cute2:
สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี
หน้า