ลัดเลาะเก็บผัก ทำอาหารไปวัด(วันมาฆบูชา)

สวัสดีค่ะพี่น้องบ้านสวนฯทุกท่านค่ะ

         วันนี้ตั้งใจจะไปซื้ออะไรมาทำอาหารให้แม่ไปวัด เนื่องในวันมาฆบูชา ตั้งนาฬิกาปลุกตีห้า แต่ไม่ตื่น มารู้สึกตัวอีกที 06.30น.  ตายหล่ะ ไม่อาบน้ำหรอก รีบเปลี่ยนแผนเดินเลาะรอบบ้านหาอะไรทำตามที่มีดีกว่า ไม่ทันแล้ว เออ..ทำเมนูตามที่วัตถุดิบมีนี่แหล่ะ อาหารเลิศรส..ที่สุดแล้ว ไม่มีสารปนเปื้อนใดๆ ศรัทธา สุขใจ ก็เป็นบุญเอนกอนันต์แล้ว

         เก็บผักได้แล้วมาลวก ขณะที่ทำ โอ้โห..ใจเป็นสุขเหลือเกิน นี่นะ มันช่างเป็นบุญเหลือเกิน มันสุขใจมากกว่าที่จะต้องขับรถออกไปตลาดแล้วซื้ออาหารที่ปนเปื้อนสารต่างๆ ซื้อสิ่งที่คนทั่วไปเข้าใจว่ามันดูน่ากิน ดูดีมีราคา แต่เรากลับมาเก็บสิ่งที่เราปลูก เราเพียรพยายามให้ได้มาเพื่อประกอบอาหารแล้วไปถวายพระ ถึงแม้ว่าเมนูที่ออกมาจะเป็นเมนูพื้นๆ แต่การที่จะทำบุญสิ่งที่เราต้องการและตั้งใจ คือ "ทำบุญ" ไม่ใช่หรอกหรือ บุญอยู่ที่ใจ ไม่ใช่มูลค่าของสิ่งของ (โอนบุญให้ เวบบ้านสวน และผู้ใหญ่ ประธานแจ้ว และพี่น้องบ้านสวนทุกท่านนะคะ)

ผักที่ได้มาทั้งปลูกเองและเกิดเองบริเวณบ้านค่ะ  สุขใจเหลือคณานับ

ยอดกะทกรก,กระเจี๊ยบเขียว,ถั่วแปบ,ยอดฟักทอง,ผักหวานบ้าน,

ยอดขี้เหล็กหวาน,ยอดตำลึง,แคแดง,ยอดอ่อมแซบ,ชมจันทร์ (ลวกตามลำดับความสุกยาก-ง่าย)

หมกเห็ดขอนขาว

อาหารที่จะไปวัดวันนี้ค่ะ นอกจากผักลวกแล้วมีไข่ต้ม (ต้มหลายฟอง แต่มันแตกเหลือแค่ 3 ฟอง หุหุ) ตำถั่วปี ตอนที่กินข้าวหลังจากพระฉันแล้ว คนแก่บอกแม่ว่าชมจันทร์อร่อยดี ค้นหาในกองผักกันใหญ่เลยค่ะ อยากปลูกเยอะๆ จะได้ให้แม่ไปวัดอีก

วัดสว่างกุงทอง ศาลาการเปรียญหลังใหม่ ได้ร่วมสร้างกำแพงแก้ว 1 ช่อง และสวนหย่อมรอบศาลา 9 สวน

โรงครัว

เอ..ทำไมเค้าให้เวียนเทียนแต่เช้าเลย อ้าว..เวียนก็เวียนจะเวียนตอนไหน ก็น่าจะไม่แตกต่าง อยู่ที่ใจ

ขออภัย ท่านศาสนิกชนทั้งหลาย ข้าพเจ้าตั้งใจทำอาหารและตั้งใจไปส่งแม่เฉยๆ แต่ไม่ได้ตั้งใจไปวัดทั้งๆที่ไม่ได้อาบน้ำเช่นนี้ดอก แต่มัคทายกบอกว่าอย่าเพิ่งไป เวียนเทียนด้วยกันก่อน

ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงค่ะ