พนิดาพาเที่ยวจ.ตาก พบปะ สมาชิกจ. ตาก ตอนที่2 ไปดูลงแขกดำนา

ชีพจรลงเท้า หยุดไม่ได้เสียแล้ว ช่วงบ่ายเดินสำรวจรอบหมู่บ้านกันเลยค่ะ เพราะชอบวิวทิวทัศน์ท้องทุ่งนานับว่าเป็นโชคดีได้เห็นประเพณีการลงแขกดำนา เข้าพอดี อย่ารอช้าเลย กระโดดลงไปขอร่วมแจมด้วยคน นึกถึงชีวิตในวัยเด็กเลยเคยเห็นแต่ย่าทำนาสนุกมากมาย ได้รับมิตรภาพจาก คุณยาย ลุง ป้า น้า อา  มีแต่รอยยิ้มเสียงหัวเราะสนุกสนานคงจะขำพนิดากัน

พนิดากำลังจะถ่ายรูปยายคนนี้รีบปั่นจักรยานหนีเลยคงจะเขิน แต่คุณยายหนีไม่รอดพนิดาเดินตามไปถ่ายรูปจนได้

รอยยิ้มพิมใจจริงๆๆ คุยกับคุณยายได้สักพักเดินสำรวจต่อค่ะ

"เพียงรอยยิ้มจากใจก็ให้สุข ช่วยมาปลุกชีวาพาชื่นใส
ปันรอยยิ้มให้กันนั้นอุ่นใจ ยิ้มให้ไปเขายิ้มมอบตอบกลับมา
คนเรานี้มียิ้มไว้ใช้สร้างมิตร ไมตรีจิตสื่อไปจากใบหน้า
คิดเช่นไรให้จ้องมองที่ตา ช่วยรู้ว่ามาจากใจใช่แสร้งทำ"

เดินผ่านบ้านไม้เก่าๆๆสวยมาก อยากมีอย่างนี้จัง มีแค่นี้ก็พอ "คิดในใจ"

ในหมู่บ้านมีบ้านไม้สวยๆๆเยอะค่ะ เงียบและสงบมาก นับว่าเป็นเมืองที่น่าอยู่มากที่เดียว

เดินมาได้สักพักถึงหน้าวัดพอดี เห็น เค้ากำลังทำอะไรกันอยู่ ความชังอยากรู้อยากเห็นอีกและลงไปถามเลยได้ความว่ากำลังลากทรายเพื่อเอาน้ำกักใส่บ่อไว้ใช้ เพราะปีนี้น้ำน้อยมาก งานนี้คงจะช่วยลากไม่ไหว ได้แต่ยืนดู

ได้เวลาไปเที่ยวที่อื่นแล้ว เสียงตามสายบอกมาเลยต้องรีบเดินกลับบ้านไปตั้งหลักใหม่

ระหว่างทางเจอดอกพวงชมพู ดอกใหญ่มาก ขอนิดหนึ่งคนละรูป

วิถีคนบ้านนอกบอกใดบ้าง ได้อยู่อย่างเรียบง่ายสบายไหม
ต่างสนิทชิดเชื้อเอื้อน้ำใจ มีกินใช้แค่พอต่ออัตตา
ธรรมชาติสร้างคนจนแข็งแกร่ง สู้ด้วยแรงแห่งตนทนเสาะหา
อยู่ด้วยเอื้อเกื้อกันผ่านวันมา เราพึ่งพาอาศัยได้อยู่กิน
มาบัดนี้วิถีเพี้ยนเปลี่ยนก้าวหน้า เร่งพัฒนาไปไกลไม่สุดสิ้น
ธรรมชาติสิ้นค่าป่าไม้ดิน กลายเป็นถิ่นอุตสาหกรรมนำรุ่งเรือง
ได้สบายกายใจจริงไหมหนอ หลายโรครอให้รักษามาต่อเนื่อง
ขยะพิษทิ้งเร้นเห็นเนืองเนือง ป่าถูกเมืองไล่รุกสุขหรือไร ..

โปรดติดตามตอนต่อไปนะค่ะ