เพื่อน...ในเส้นทางชีวิต....พนิดา แล้วเราก็เจอกัน

พอรู้ว่าจะมาเดินป่าที่อุทยานเขาใหญ่ จ.ปราจีนบุรี ดีใจมากเลย เพราะมี สมาชิกบ้านสวนพอเพียงอยู่ด้วย

รีบหาทางติดต่อเพื่อจะเจอกับ...ป้าอวยพรเลยค่ะ เป็นโชคดีที่ป้าอวยพรตอบรับการมาเยื่อนของพนิดาในครั้งนี้

ตั้งแต่เข้าเวบบ้านสวนมาใหม่ๆๆยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยทำอะไรก็ไม่เป็น เพื่อนก็ไม่มี ความรู้สึกเหมือนกับสมช.ใหม่ทุกคนค่ะ

วันๆๆก็อยู่แต่ในห้องสนทนา คุยกับสมช.ทั้งวัน  ได้ความรู้มากมาย

ช่วงหลังไม่ค่อยได้คุยกันเพราะภาระกิจหน้าที่การงานและเวลาไม่ตรงกัน แต่ใจยังยังคิดถึงเสมอ...

ป้าอวยพรเป็นคนหนึ่งที่คุยด้วยบ่อย คิดไว้เลยสักวันต้องไปเจอตัวจริงให้ได้...

ได้รับโทรศัพท์ ดีใจเป็นที่สุด ป้าอวยพรตอบรับการมาเยือน และตามมาด้วยความห่วงใย

ขอบคุณในมิตรภาพความห่วงใยและกำลังใจ แม้ไม่เคยเจอหน้ากันเลยค่ะซึ้งๆๆๆ

"มีอะไรที่ไม่สะดวกหรือมีปัญหากับการเดินป่า โทรหาได้ตลอดเลยนะ" 

ถึงบางอ้อเลย "ว่าทำไม" เจ้าหน้าที่อุทยานที่นำทางบอกว่าป้าเค้าทำหน้าที่อะไร ขอบคุณมากค่ะ

แล้วเราก็ได้เจอกันหลังจากลงจากเขาสมอปูนแล้ว พี่ๆๆในกลุ่มส่งให้ถึงหน้าบ้านเลยกลุ่มนี้เค้าน่ารักค่ะ

บริเวณบ้านและเรือนรับรอง ชมบรรยกาศ และชมดอกไม้สวย...รอบๆๆบ้านที่ปราจีน ค่ะ

พนิดานอนเรือนรับรองคนเดียว(ป้าอวยพรก็บอกนะว่าจะมานอนเป็นเพื่อน แต่พนิดานอนคนเดียวได้ค่ะ )

เช้า...เดินชมสวนดอกไม้รอบๆๆบ้าน ป้าอวยพรชอบไม้ดอกหอมเหมือนพนิดาเลย

 แวะกินข้าวกับต้มเลือดหมูร้านอร่อย พร้อมชาดำเย็น เดินทางต่อไปสวนที่สระแก้ว...

ตื่นเต็นกับทิวทัศน์ธรรมชาติรอบๆๆสวน เดินชมสวนท่ามกลางสายฝนพร่ำ ดูนาข้าว ให้อาหารปลา ดูม้า

ชอบอยากมีอย่างนี้บ้างจัง ... แต่คงอีกนาน...

บริเวณบ้านและเรือนรับรอง ชมบรรยกาศ และชมดอกไม้สวย...รอบๆๆบ้านที่สระแก้ว ค่ะ

เช้า...ก่อนกลับยังได้ไปเที่ยวสวนสมุนไพรบ้านดงบัง จ.ปราจีนบุรีด้วย

ดูการปลูก..การเก็บ..และ...แปรรูบ สมุนไพร เพื่อส่ง รพ.เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์

ในเส้นทางชีวิต...ที่กว้างขึ้น มีเรื่องราวอีกหลากหลายที่เราจะได้เรียนรู้

เพื่อเป็นบทเรียนแก่ชีวิต...ให้ชีวิตได้รู้จัก...และเข้าใจในคุณค่า...

ความหมายของสิ่งทั้งมวล...ไม่ว่ากับเพื่อน กับ ผู้คน กับ ธรรมชาติ หรือ ตัวตนของเราเอง...

เราก็จะได้พบมิตรภาพ... ได้พบกับเพื่อนที่รัก...และ...

มีความรู้สึกที่ดีต่อเรา เข้าใจเรา และพร้อมจะร่วมสุขทุกข์กับเรา...

มิตรภาพ...จะค่อยๆๆ ชักนำชีวิตเราออกสู่โลกที่กว้างขึ้น...

ขอบคุณ...พี่อวยพร ที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี สำหรับมิตรภาพความห่วงใยและกำลังใจค่ะ (ปล.ต่อไปไม่เรียกป้าแล้วนะค่ะ)

ขอบคุณ...บ้านสวนพอเพียง ผู้ใหญ่โสทร ประธานแจ้ว และเพื่อนๆๆ

สมช.ที่เข้ามาอ่านและรับชมและให้กำลังใจค่ะ