ล่องใต้:บ้านคีรีวงศ์
เสร็จจากอาหารเช้า ก่อนไปขึ้นเครื่องกลับที่หาดใหญ่ตอน 15.35 น มีเวลา จึงขอแวะไปที่บ้านคีรีวง
บรรยากาศบ้านคีรีวง น้ำสะอาด อากาศดีติดอันดับโลก เป็นสถานที่อากาศดีที่สุด 1 ใน 5 ของโลก
สดใส สดชื่น ไม่ต้องใช้แอร์
ป้ายทางแยกเข้าหมู่บ้านคีรีวง มีต้นไม้บัง มองไม่ชัด
ก่อนแยกเข้าหมู่บ้าน
บ้านคีรีวง ในวันนี้บริหารจัดการเหมือนหมู่บ้านตัวอย่างเศรษฐกิจพอเพียง ทั่วไป มีการแบ่งกลุ่มการสร้างงานขึ้นเช่น กลุ่มสัจจะออมทรัพย์ กลุ่มลายเทียน(ผลิตของที่ระลึก) ทำเสื้อผ้าบาติค เป็นรายได้เสริมให้กับกลุ่มแม่บ้าน ในภาพคือร้านค้าชุมชนกลาง
กลุ่มลายเทียน ผลิตบาติค
ป้ายแสดงสินค้าจากคีรีวง
สภาพของคีรีวง เต็มไปด้วยไร่สวนต่างๆมากมาย โดยเฉพาะมังคุด มีทุกบ้าน วันที่(6/4/54)ไปถึง คีรีวงยังมีมังคุดขายนอกฤดู กก.ละ 150 บาท ชาวบ้านยังบอกอีกว่าก่อนหน้านี้ 7 วัน กก.ละ 200 บาท
สภาพสวนทุกบ้านมีปลูกมังคุดมากที่สุด
น้ำจากเขาที่คีรีวง ใสสะอาด
ธารน้ำตกสวยงามที่คีรีวง
สองข้างทาง มีท่อน้ำของชาวบ้านต่อจากน้ำตกมาเข้าที่ตัวเองเต็มไปหมด
จะเห็นท่อน้ำเกะกะไปหมดทั้ง 2 ข้างทาง
มีท่อตลอดทาง ทำให้เสียทัศนียภาพ พอสมควร
ในท้องถิ่นแถบนี้ใช้มอเตอร์ไซค์วิบาก ขับขึ้นเขา แต่ที่ด้านข้างๆจะมีต่อเหล็กออกมาทั้ง 2 ข้างเพื่อวางของที่นำลงมาจากป่าบนเขา
สภาพถนนขึ้นเขา เห็นท่อ 2 ข้างทาง
ท่อน้ำเรียงราย
เรือนไม้สร้างใหม่ ตากไม้ที่ขนลงมาจากเขา โดยมอเตอร์ไซค์วิบาก สอบถามชาวบ้านได้ความว่า เป็นไม้ที่ตัดจากที่ของตัวเองบนเขา แล้วที่ของตัวเองบนเขาได้มาอย่างไร? ทำไร่ ทำสวน บนเขา และตัดไม้ลงมา อีกไม่นานคงกลับไปเป็นคีรีวงเหมือนเดิม ที่โดนทะเลโคลน ถ้าชาวบ้านในท้องถิ่นไม่ช่วยกันดูแลตนเอง
กองไม้แปรรูปที่ขนลงมาจากบนเขา
ไม้งามๆอีกกอง
ลงมาจากเขา มาร้านค้าในหมู่บ้านอุดหนุนสินค้าเกษตร เห็นลูกอาไรหว่า คำตอบตือส้มแขก เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก
สินค้าพื้นบ้าน อุดหนุนมาแจก เลยถือโอกาสถามเรื่องไม้บนเขาและท่อน้ำที่แยะไปหมดจากเขาสู่พื้น ได้ความว่า
ไม้ตัดจากที่ตนเอง อย่างที่เล่ามา แต่ก็ได้ถามไปว่า ที่บนเขาจะมีเจ้าของได้อย่างไร และถ้าทุกคนคิดแบบนี้ไปบุกรุกและ ตัดต้นไม้ลง เพื่อไปทำสวนบนเขา ต่อไปถ้ามีน้ำหลาก ก็จะมีทะเลโคลนภาค 2 น่ะสิ ปรากฏว่า ป้าเจ้าของร้านตอบไม่ได้ ส่วนในเรื่องของท่อน้ำที่มากมายได้ความว่า ทุกคนต่อน้ำลงมาที่สวนตัวเองหมด ผู้บริหารท้องถิ่นไม่ได้บริหารจัดการในเรื่องนี้ แทนที่จะเป็นคนกลางบริหารจัดการใช้ท่อใหญ่และเดินเข้าทุกสวน จะได้เสียค่าใช้จ่ายในคราวเดียวและมาเฉลี่ยค่าใช้จ่ายกัน น่าเสียดายครับ คีรีวงในวันนี้....
- บล็อกของ อ้วน
- อ่าน 12227 ครั้ง

ความเห็น
pemi.evil
7 เมษายน, 2011 - 16:00
Permalink
พี่อ้วน
บ้านอยู่นครศรีฯแท้ ๆ แต่ไม่เคยได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ไหนในจังหวัดนครเลยค่ะ
เห็นอย่างนี้ต้องหาโอกาสไปเที่ยวบ้านเกิดเมืองนอนของตัวเองบ้างแล้ว
วิศิษฐ์
7 เมษายน, 2011 - 16:14
Permalink
คุณอ้วน
ที่บ้านผมเขาทำปะปาภูเขาครับ โดยการกั้นฝายไว้บนภูเขา แล้วต่อท่อใหญ่ๆลงมาที่ถังพักก่อนต่อเป็นท่อเล็กเข้าแต่ละครัวเรือน ก็จะมีการเก็บค่าน้ำปะปาภูเขาราคาถูก เห็นแล้วท่อปะปาที่ทำกันเองของชาวบ้านคีรีวงนั้นทำให้ทัศนียภาพอันสวยงามลดลงไปมากเลยครับ เสียดาย...
ส่วนเรื่องตัดไม้ทำลายป่า ที่บ้านผมก็มีเยอะครับ..
ปล.ผมได้รับแผ่น CD คุณอ้วนส่งมาให้แล้วครับ ว่าแต่คุณอ้วยสนใจเมล็ด น้ำเต้ายาวยักษ์ มะเขือม่วงยักษ์ ไปปลูกบ้างไหมครับ...
คนคีรีวง
8 เมษายน, 2011 - 18:33
Permalink
ตอบครับ
ท่อที่เห็น ไม่ใช่ท่อประปาหมู่บ้านครับ แต่เป็นท่อ ที่ต่อน้ำมาจากลำธาร หรือ น้ำตกเพื่อเอามารดสวนต้นผลไม้ยามหน้าแล้งครับ มันจึงเป็นแบบ สวนใครสวนมัน ประปาหมู่บ้านท่อใหญ่กว่านี้ คนล่ะท่อกันครับ
ยกเว้นบริเวณ บริเวณลำธารใหญ่ที่ผ่านหมู่บ้านครับ ที่มีท่อข้ามลำธาร เพราะงบประมาญยี่สิบปีที่แล้ว ทำได้ฝั่งเดียวครับ เลยต้องลากข้ามกันไปเองครับ
ไอรินลดา
7 เมษายน, 2011 - 16:15
Permalink
พี่อ้วนค่ะ
จ๋าก็เกิดนครศรีฯ ค่ะ ไม่เคยไปเที่ยวคีรีวงศ์
ไม่เคยทราบว่าที่นี่อากาศดีติดอันดับโลก
และไม่เคยเห็นผลส้มแขกสดๆ ขอบคุณสำหรับภาพบรรยากาศ
และความรู้ค่ะ
เที่ยวเมืองไทย ไม่ไป ไม่รู้ อิอิ อายจังบ้านเกิดตัวเองแท้ๆ
ปนัดดา
7 เมษายน, 2011 - 16:16
Permalink
เห็นด้วย
คนในพื้นที่ไม่ค่อยจะเห็นความสำคัญกับต้นไม้ใหญ่ อยากตัดอยากโค่นก็ทำกันแบบเต็มที่
แสวงหาความมั่งมีจนเกินความจำเป็น วันนึงมันก็จะเกิดเหตุเหมือนที่ผ่านๆมา
เห็นแล้วเศร้านะ เดี๋ยวนี้กลับบ้านไป ภูเขาที่เคยเห็นตอนเราเด็กก็จะเป็นสวนยางกันเกือบหมดแล้ว
ดีใจที่ได้เรียนรู้ ...วิถีชีวิต....เพื่อนำไปทำให้เกิดผลจริง
ป้าต่าย
7 เมษายน, 2011 - 16:18
Permalink
คีรีวงค์
ภาคใต้เกือบทุกพื้นที่มีทรัพยากรธรรมชาติมากมาย....หากจัดการให้เป็นระบบเป็นพื้นที่..ที่น่าอยู่มากๆๆ แต่....ทำไม...ต้องถามเจ้าของพื้นที่ถึงจะทราบคำตอบที่ดีที่สุด ว่าทำไมๆๆๆๆ
คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก
ปนัดดา
7 เมษายน, 2011 - 16:20
Permalink
คุณจ๋า
บ้านอยู่จุฬาภรณ์ อยู่ไม่ไกลกันนะ สงกรานต์กลับบ้านหม้ายอ่ะ
ดีใจที่ได้เรียนรู้ ...วิถีชีวิต....เพื่อนำไปทำให้เกิดผลจริง
pemi.evil
7 เมษายน, 2011 - 16:25
Permalink
คุณปนัดดา
บ้านอยู่อำเภอไหรคะ
เจ้โส
7 เมษายน, 2011 - 16:28
Permalink
ส้มแขก
เพิ่งเคยเห็นลูกสด ๆ ขอบคุณนะคะที่เอารูปมาให้ดู
ปล. เรื่องการตัดไม้ไม่ขอแสดงความคิดเห็น แต่...เห็นแล้วก็ใจหาย.....
garden_art1139@hotmail.com
ป้าเล็ก..อุบล
7 เมษายน, 2011 - 16:34
Permalink
ถนนวิบาก
ขับรถไปที่แบบนี้ได้ ต้องขับเก่งๆ เท่านั้น หรือไม่งั้นก็เป็นคนท้องถิ่นชินทาง เรื่องไม้ของตัวเองบนเขา เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ ที่แทบทุกที่มีเจ้าของหมดแล้วค่ะ ลึกสูงแค่ไหนก็มี เขาซื้อต่อๆกันอื้อค่ะ ต้องเดินเท้า2-3กิโล เขาสูงชันแค่ไหน ก็มีเจ้าของค่ะ ปี่ที่แล้ว พากันไปดู ที่หุบเขา ราคา ล้านแปดแสน มีเขา3ลูก แต่อากาศหุบเขา มันแย่มากๆเลยนะ ไม่ได้ซื้อค่ะ ไม่มีตังค์
084-167-4671
anongrat2508@hotmail.com
หน้า