ล่องใต้:บ้านคีรีวงศ์

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ไปคีรีวงศ์

เสร็จจากอาหารเช้า ก่อนไปขึ้นเครื่องกลับที่หาดใหญ่ตอน 15.35 น มีเวลา จึงขอแวะไปที่บ้านคีรีวง

บ้านคีรีวง

บรรยากาศบ้านคีรีวง น้ำสะอาด อากาศดีติดอันดับโลก เป็นสถานที่อากาศดีที่สุด 1 ใน 5 ของโลก

คีรีวง

สดใส สดชื่น ไม่ต้องใช้แอร์

คีรีวง

ป้ายทางแยกเข้าหมู่บ้านคีรีวง มีต้นไม้บัง มองไม่ชัด

คีรีวง

ก่อนแยกเข้าหมู่บ้าน

คีรีวง

บ้านคีรีวง ในวันนี้บริหารจัดการเหมือนหมู่บ้านตัวอย่างเศรษฐกิจพอเพียง ทั่วไป มีการแบ่งกลุ่มการสร้างงานขึ้นเช่น กลุ่มสัจจะออมทรัพย์ กลุ่มลายเทียน(ผลิตของที่ระลึก) ทำเสื้อผ้าบาติค เป็นรายได้เสริมให้กับกลุ่มแม่บ้าน ในภาพคือร้านค้าชุมชนกลาง

คีรีวง

กลุ่มลายเทียน ผลิตบาติค

คีรีวง

ป้ายแสดงสินค้าจากคีรีวง

คีรีวง

สภาพของคีรีวง เต็มไปด้วยไร่สวนต่างๆมากมาย โดยเฉพาะมังคุด มีทุกบ้าน วันที่(6/4/54)ไปถึง คีรีวงยังมีมังคุดขายนอกฤดู กก.ละ 150 บาท ชาวบ้านยังบอกอีกว่าก่อนหน้านี้ 7 วัน กก.ละ 200 บาท

คีรีวง

สภาพสวนทุกบ้านมีปลูกมังคุดมากที่สุด

คีรีวง

น้ำจากเขาที่คีรีวง ใสสะอาด

คีรีวง

ธารน้ำตกสวยงามที่คีรีวง

คีรีวง

สองข้างทาง มีท่อน้ำของชาวบ้านต่อจากน้ำตกมาเข้าที่ตัวเองเต็มไปหมด

คีรีวง

จะเห็นท่อน้ำเกะกะไปหมดทั้ง 2 ข้างทาง

คีรีวง

มีท่อตลอดทาง ทำให้เสียทัศนียภาพ พอสมควร

คีรีวง

ในท้องถิ่นแถบนี้ใช้มอเตอร์ไซค์วิบาก ขับขึ้นเขา แต่ที่ด้านข้างๆจะมีต่อเหล็กออกมาทั้ง 2 ข้างเพื่อวางของที่นำลงมาจากป่าบนเขา

คีรีวง

สภาพถนนขึ้นเขา เห็นท่อ 2 ข้างทาง

คีรีวง

ท่อน้ำเรียงราย

คีรีวง

เรือนไม้สร้างใหม่ ตากไม้ที่ขนลงมาจากเขา โดยมอเตอร์ไซค์วิบาก สอบถามชาวบ้านได้ความว่า เป็นไม้ที่ตัดจากที่ของตัวเองบนเขา แล้วที่ของตัวเองบนเขาได้มาอย่างไร? ทำไร่ ทำสวน บนเขา และตัดไม้ลงมา อีกไม่นานคงกลับไปเป็นคีรีวงเหมือนเดิม ที่โดนทะเลโคลน ถ้าชาวบ้านในท้องถิ่นไม่ช่วยกันดูแลตนเอง

คีรีวง

กองไม้แปรรูปที่ขนลงมาจากบนเขา

คีรีวง

ไม้งามๆอีกกอง

คีรีวง

ลงมาจากเขา มาร้านค้าในหมู่บ้านอุดหนุนสินค้าเกษตร เห็นลูกอาไรหว่า คำตอบตือส้มแขก เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก

คีรีวง

สินค้าพื้นบ้าน อุดหนุนมาแจก เลยถือโอกาสถามเรื่องไม้บนเขาและท่อน้ำที่แยะไปหมดจากเขาสู่พื้น ได้ความว่า

ไม้ตัดจากที่ตนเอง อย่างที่เล่ามา แต่ก็ได้ถามไปว่า ที่บนเขาจะมีเจ้าของได้อย่างไร และถ้าทุกคนคิดแบบนี้ไปบุกรุกและ ตัดต้นไม้ลง เพื่อไปทำสวนบนเขา ต่อไปถ้ามีน้ำหลาก ก็จะมีทะเลโคลนภาค 2 น่ะสิ ปรากฏว่า ป้าเจ้าของร้านตอบไม่ได้ ส่วนในเรื่องของท่อน้ำที่มากมายได้ความว่า ทุกคนต่อน้ำลงมาที่สวนตัวเองหมด ผู้บริหารท้องถิ่นไม่ได้บริหารจัดการในเรื่องนี้ แทนที่จะเป็นคนกลางบริหารจัดการใช้ท่อใหญ่และเดินเข้าทุกสวน จะได้เสียค่าใช้จ่ายในคราวเดียวและมาเฉลี่ยค่าใช้จ่ายกัน น่าเสียดายครับ คีรีวงในวันนี้....


ความเห็น

บ้านอยู่นครศรีฯแท้ ๆ แต่ไม่เคยได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ไหนในจังหวัดนครเลยค่ะ


เห็นอย่างนี้ต้องหาโอกาสไปเที่ยวบ้านเกิดเมืองนอนของตัวเองบ้างแล้ว

ที่บ้านผมเขาทำปะปาภูเขาครับ  โดยการกั้นฝายไว้บนภูเขา  แล้วต่อท่อใหญ่ๆลงมาที่ถังพักก่อนต่อเป็นท่อเล็กเข้าแต่ละครัวเรือน  ก็จะมีการเก็บค่าน้ำปะปาภูเขาราคาถูก  เห็นแล้วท่อปะปาที่ทำกันเองของชาวบ้านคีรีวงนั้นทำให้ทัศนียภาพอันสวยงามลดลงไปมากเลยครับ เสียดาย...


ส่วนเรื่องตัดไม้ทำลายป่า  ที่บ้านผมก็มีเยอะครับ..


ปล.ผมได้รับแผ่น CD คุณอ้วนส่งมาให้แล้วครับ ว่าแต่คุณอ้วยสนใจเมล็ด น้ำเต้ายาวยักษ์ มะเขือม่วงยักษ์  ไปปลูกบ้างไหมครับ...

 

ท่อที่เห็น ไม่ใช่ท่อประปาหมู่บ้านครับ แต่เป็นท่อ ที่ต่อน้ำมาจากลำธาร หรือ น้ำตกเพื่อเอามารดสวนต้นผลไม้ยามหน้าแล้งครับ มันจึงเป็นแบบ สวนใครสวนมัน ประปาหมู่บ้านท่อใหญ่กว่านี้  คนล่ะท่อกันครับ 

ยกเว้นบริเวณ บริเวณลำธารใหญ่ที่ผ่านหมู่บ้านครับ ที่มีท่อข้ามลำธาร เพราะงบประมาญยี่สิบปีที่แล้ว ทำได้ฝั่งเดียวครับ เลยต้องลากข้ามกันไปเองครับ

จ๋าก็เกิดนครศรีฯ ค่ะ ไม่เคยไปเที่ยวคีรีวงศ์


ไม่เคยทราบว่าที่นี่อากาศดีติดอันดับโลก


และไม่เคยเห็นผลส้มแขกสดๆ ขอบคุณสำหรับภาพบรรยากาศ


และความรู้ค่ะ Laughing


เที่ยวเมืองไทย ไม่ไป ไม่รู้ อิอิ อายจังบ้านเกิดตัวเองแท้ๆ

คนในพื้นที่ไม่ค่อยจะเห็นความสำคัญกับต้นไม้ใหญ่ อยากตัดอยากโค่นก็ทำกันแบบเต็มที่


แสวงหาความมั่งมีจนเกินความจำเป็น วันนึงมันก็จะเกิดเหตุเหมือนที่ผ่านๆมา


เห็นแล้วเศร้านะ เดี๋ยวนี้กลับบ้านไป ภูเขาที่เคยเห็นตอนเราเด็กก็จะเป็นสวนยางกันเกือบหมดแล้ว


 

ดีใจที่ได้เรียนรู้ ...วิถีชีวิต....เพื่อนำไปทำให้เกิดผลจริง

ภาคใต้เกือบทุกพื้นที่มีทรัพยากรธรรมชาติมากมาย....หากจัดการให้เป็นระบบเป็นพื้นที่..ที่น่าอยู่มากๆๆ  แต่....ทำไม...ต้องถามเจ้าของพื้นที่ถึงจะทราบคำตอบที่ดีที่สุด ว่าทำไมๆๆๆๆ

คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก

บ้านอยู่จุฬาภรณ์ อยู่ไม่ไกลกันนะ สงกรานต์กลับบ้านหม้ายอ่ะ :crying2:

ดีใจที่ได้เรียนรู้ ...วิถีชีวิต....เพื่อนำไปทำให้เกิดผลจริง

บ้านอยู่อำเภอไหรคะ

เพิ่งเคยเห็นลูกสด ๆ  ขอบคุณนะคะที่เอารูปมาให้ดู

ปล. เรื่องการตัดไม้ไม่ขอแสดงความคิดเห็น  แต่...เห็นแล้วก็ใจหาย.....

ขับรถไปที่แบบนี้ได้  ต้องขับเก่งๆ เท่านั้น   หรือไม่งั้นก็เป็นคนท้องถิ่นชินทาง  เรื่องไม้ของตัวเองบนเขา  เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ  ที่แทบทุกที่มีเจ้าของหมดแล้วค่ะ ลึกสูงแค่ไหนก็มี  เขาซื้อต่อๆกันอื้อค่ะ  ต้องเดินเท้า2-3กิโล  เขาสูงชันแค่ไหน  ก็มีเจ้าของค่ะ  ปี่ที่แล้ว  พากันไปดู  ที่หุบเขา  ราคา  ล้านแปดแสน   มีเขา3ลูก   แต่อากาศหุบเขา  มันแย่มากๆเลยนะ  ไม่ได้ซื้อค่ะ  ไม่มีตังค์

หน้า