ฟังเทศน์ บนพื้นทราย

เมื่อคืนไปทำบุญที่วัดแม่เปี๊ยะ   เสียดายที่ไม่ได้ ถ่ายรูปมาฝาก  ผู้เฒ่าผู้แก่เขาจัดธรรมมาสน์

จัดโต๊ะหมู่บูชา  ที่ด้านหน้านอกโบสถ์  ชาวบ้านนั่งพังเทศน์ฟังธรรมกันบนพื้นทราย  แรกๆผม

ก็ยืนงง  .. ว่าทำไมหนอ  จึงไม่จัดในโรงธรรม

    ครั้นนึกขึ้นได้  ว่านี่เรามาวัด  ... จะถือมานะตัว  ว่ากางเกงเสื้อผ้าสกปรกทำไม  มาทำบุญก็เอาบุญ

ที่ใจ  ไม่ใช่เอาบุญที่เสื้อผ้า  คิดตรองแล้วก็นั่งลง  ไม่มีเสื่อสาดก็นั่งกับทราย ..

    ครั้นก่อนพระเทศน์   ผู้เฒ่าท่านพูดออกเครื่องขยายเสียงว่า  ที่ให้นั่งฟังธรรมฟังเทศน์กันกลาง

ทราย  ด้วยว่า พระพุทธองค์ท่าน ประสูติ ตรัสรู้ และ ปรินิพพานกลางดินกลางทราย  ให้เราทุกคนระลึกถึงข้อนี้

... ก็สาธุในใจว่า  เราคิดถูกแล้วที่ละมานะ   ไม่งั้นคงบาปใจ 

  ครั้นพอพิจารณา  บรรยากาศ  สงบเหลือเกิน  พระจันทร์ลอยเด่นเต็มดวงอยู่เหนือโบสถ์  ชาวบ้านนั่ง

เป็นระเบียบอยู่บนเสื่อสาด กลางทราย  เสียดายเหลือเกินที่ไม่ได้นำกล้องถ่ายรูปไป  โทรศัพท์มือถือ

ที่ใช้อยู่ปกติในการโหลดภาพเวบนี้  ถ่ายกลางคืนไม่ได้เสียด้วย

  ระหว่าง เวียนเทียนก็ภาวนา  พุทธัง ยาวนิพพานัง สะระนัง คัจฉามิ จนจบ สังฆัง  ครบสามหน

และ สวดภาวนาไป  พอที่จะเป็นกุศลบ้าง

  กล่าวถึง  ความพอเพียง  นี่เป็นเศรษฐศาตร์เชิงพุทธ  ที่ไม่ตึงไปทางทุนนิยม และ ไม่หย่อนไปทางเกษตร

แบบดังเดิม  เป็นยุทธวิธีการรบ และ การหลบหลีก ในสนามรบทางเศรษฐกิจที่พวกยักษ์ขาวทั้งหลาย

กำลังจะวอดวายด้วยพิษทุนนิยม  ระบบเศรษฐกิจสุดโต่ง  เมื่อถึงจุดสูงสุดของระฆังคว่ำไม่ช้าจะถึงขาลง

และล่มสลาย  เวลานี้  ทุนนิยมกำลังจะถึงจุดที่จะถึงความล่มแล้ว  ทรัพยากรหมด ธรรมชาติถูกทำลาย

แย่งกินแย่งใช้  ... เมืองไทยเรา  มีพ่อที่มองไกล และ เดินทางถูกแล้ว .. กับเศรษฐกิจเชิงพุทธเช่นพอเพียงนี้