เรียงความ.. เมื่อชีวิตติดเวบบ้านสวน..

จากที่ไม่ปลูกผัก ก็ปลูกผัก จากที่ไม่รู้ว่าเผาถ่านเป็นไง เดี๋ยวนี้รู้แล้ว จากที่เวลาว่างอยู่หน้าจอทีวี ก็มาอยู่หน้าจอคอมพ์แทน จากที่ทำอะไรอร่อยๆ ก็กลายเป็นใหม้อิอิ จากที่ไม่เคยเปิดน้ำทิ้ง ก็เปิดทิ้งไปครึ่งวัน จากที่เคยนอนแต่หัวค่ำ ก็มานอนดึกถึงดึกมาก จากที่มีเวลาให้ครอบครัว เดียวนี้เทให้เวบบ้านสวน 80% จากที่เคยว่าลูก เดี๋ยวนี้ลูกว่า(ลูกบอกว่าแม่เดี๋ยวนี้แม่ไม่สนใจอะไรเลยนะ หมกมุ่นเกินไปหรือเปล่า เราก็ เอ๊ะ คุ้นๆนะ เหมือนฉันเคยว่าเธอนะคำนี้น่ะ)  แล้วก็เอาเหตุผลเข้าอ้างว่าเธอปล่อยให้ฉันมีความสุขบ้างเถอะ อยู่แต่บ้าน ขายของฉันเหนื่อยนะ ได้ผลแฮะ ยอมเงียบ

สรุปถึงติดแค่ไหนก็มีความคิดขึ้น มีสาระขึ้น รู้จักคำว่าพอเพียงมากขึ้น รู้จักคำว่าแบ่งปัน ได้รู้จักเพื่อนดีๆทั่วโลก ถึงจะพลาดหม้อใหม้ น้ำไม่ปิด อยู่ดึก ก็เรื่องเล็กน้อยเองเนาะ

คิดถึงสมาชิกบ้านสวนทุกๆคน เครื่องคอมของผมเขาไม่ทำงานให้เสียแล้ว ยังไม่มีเงินซื้อไหม่ อึดอัดและขัดใจมากๆ วันอาทิตย์ที่14นี้จะพาพนักงานที่บริษัทไปเที่ยวสวนธารแ้ก้วกันอีก ใครจะร่วมแจม ก็ขิเชิญนะครับ ท่านประธานรับทราบแล้วเปลี่ยนครับ

มีหลายเรื่องเหมือนกัน  :) แต่เอาเรื่องล่าสุด ......

นมบูด....ดื่มนมอุ่นก่อนนอน (ดื่มบ้างไม่ได้ดื่มบ้าง) เอาเข้าไมโครเวปพออุ่น....อะตรงนี้ยังไม่เสียหายแค่แป๊บเดียวสติยังอยู่กับตัว.... ก็ได้นมอุ่นมาหนึ่งแก้ว เดินมาที่นั่งแล้วก็ตั้งไว้  นั่งอ่าน นั่งคิด นั่งเขียนไปเรื่อย ๆ เรียบร้อยปิิดเครื่องเข้านอน พอรุ่งเช้า เห็นแก้วนมตั้งอยู่ อ้าว.... ลืมกิน....จากนมอุ่น ๆ ก็กลายมาเป็นนมบูด

ตอนนี้ยังไม่ถึงกับเสียคน....แต่ถ้านานไปอาจจะสูนคน .....

     วันนี้รีบหุงข้าว สามีกลับบ้านมาจะได้กินข้าวหัววันหน่อย  เสียบปลั๊กเสร็จนั่งอ่านอะไรไปเรื่อยเปื่อย (บ้านสวนพอเพียง แต่เราไม่พอเพียง) เวลาผ่านไป .... หิวจนตาลาย กินข้าวกันดีกว่าพี่ เปิดหม้อข้าว ตายละหว่า ลืมกด ??? จะโทษใครล่ะ ถ้าไม่โทษบ้านสวนพอเพียง ทำให้ลืมวันเวลา

    แต่ยอมรับว่าดีมาก ตอนนี้เริ่มสนใจปลูกผักสวนครัว ถั่วฝักยาวเริ่มทยอยได้เก็บกินแล้ว