เพชรบุรี ... อีกทีซีน่า!

    เมื่อวันที่ 1 ม.ค. 2555 ข้าพเจ้าได้นำศิลปะปูนปั้น ที่ปั้นตัวละครในวรรณคดี เรื่องรามเกียรติ์ ที่ปันโดยสกุลช่าง เพชรบุรี  มาเสนอไปตอนหนึ่งแล้ว แต่เนื่องด้วยตัวละครมีเยอะ  จึงได้พักไว้หนหนึ่งก่อน และคั่นด้วย น้ำติง เพื่อลดความเอียน ไปบล็อกหนึ่ง

    วันนี้ ... จะนำ  “ศิลปะปูนปั้น ตัวละครในวรรณคดี เรื่องรามเกียรติ์” มาเสนอ เป็นตอนจบ ... จะได้ไม่ติดค้าง อยู่ในความรู้สึก (ของข้าพเจ้าเอง) เอาครับมาดูต่อ ...

    หลังจากอ้อมรถเข้า วิ่งในถนนสายคู่ขนาน และถ่าย ไปอีก ประมาณ 3 รูป ... ดูแล้ว เป็น “ภาพด้านหลัง” ... ไม่ค่อยต้องใจนัก ... เลยเกิดความคิดว่า ลงเดินถ่ายเอา น่าจะดีกว่า แม้ภาพย้อนแสง แต่ได้ด้านหน้าของรูปปั้น

    ไม่คิดเฉย ๆ ...  บอกลูกให้ขับรถ ไปรอข้างหน้า ...อันว่าตัวข้าพเจ้าเอง มีนามอยู่แล้วว่า .... อ้าวไหลไปปากอ่าวซะแล้ว เอาเอิน (เอาใหม่) ... ข้าพเจ้าก้าวลงจากรถ เดินอ้อมไปด้านหน้า งานศิลป์ เริ่ม ... แช๊ะ ! ... แฮะ ๆ ๆ ... เสียงลั่น Shutter ขอรับ

    แช๊ะ ! ... แล้วออกเดิน .... แช๊ะ ! ... แล้วออกเดิน .... แช๊ะ ! ... แล้วออกเดิน .... ไปเรื่อย ๆ

            แว้วว ... ก็ได้ภาพเหล่านี้มาให้ท่านดู ...

   นี่ ...  แต่งองค์ ทรงเครื่อง ... ประดับกระจกเกือบสมบูรณ์แล้ว

และภาพด้านล่างนี่! ... ก็ใกล้เสร็จ .... ทั้งเป็นภาพสุดท้ายนำมาให้ชมกันคราวนี้

    ที่นำมาให้ชม ทั้งสองตอนนี้ ... เป็นเพียงส่วนหนึ่งครับ .... ยังมีที่ไม่ได้ ถ่าย อีกประมาณ 9 – 10 รูป ! เนื่องจากถูกจำกัดดัวยภารกิจ ... และเกรงใจลูก ที่ต้องขับรถไปจอดรอเป็นระยะ ๆ ... แค่นี้ ก็เดินกันเหงื่อโชกแล้วครับ

    เอ้า ... เอาเป็นว่าหากยังได้ไปอีกเที่ยว ... และงานศิลปกรรมเหล่านี้เสร็จสมบูรณ์แล้ว ... จะเอามาให้ชมกันใหม่ ... หากไม่เบื่อกันเสยก่อน ... นะครับ ... ชันชี (ให้สัญญา)

        ขอยุติ Trip นี้ ... ลงห้วน ๆ  อย่างนี้แหละ .... สวัสดี