ทำใจลำบากน่ะ :crying2: ที่เวลาอยากได้อะไร แล้วไม่ได้ บางครั้งก็เกลียดตัวเองเหมือนกันว่าทำไม เป็นคนแบบนี้ :sweating: มีตังค์ไม่ได้ต้องซื้อทุกที จะต้องจดข้อความนี้เขียนติดไว้ข้างฝาบ้านบ้างล่ะ :shy:

เมื่อก่อนตัวเองก็เป็นแบบนี้ วิธีดับกิเลส เอาชนะใจตนเอง เปิดเน็ตดูมันทุกวันๆ  ก็จะมีรุ่น นั้น นี้ มาเปรียบเทียบ ให้น้ำลายหก save ไว้ๆ มันก็จะมีรุ่นดีขึ้นๆราคาต่างกันนิดหน่อย ดูไปดูมา ราคา, สเป็ค สูงขึ้นๆ ๆ (จนเกินตัวเอง) สุดท้ายกลับมาใช้คู่ใจอันเดิม ยังไม่พังหนีกันไปไหน เพื่อนแท้ เราไม่ทอดทิ้งกัน

คุณเอ้..ถ้าไม่อยากได้ อยากมี อยากเป็น ชีวิตก็จะไม่ทุรนทุราย และก็ไม่ตายจริงๆถ้าขาดสิ่งเหล่านั้น เห็นด้วยครับ..อยู่นิ่งแล้วเป็นสุข ดีกว่าทุกข์เพราะไขว่คว้า

มีสิ่งเร้า มีความอยาก ต้องดูที่ประโยชน์ที่จำเป็นจริงๆค่ะ

ใช่ครับ ใช้ของที่เรามีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด หรือบีบเค้นความสามารถสิ่งของหรือวัตถุที่เรามีอยู่เอาออกมาใช้ให้มากที่สุดโดยใช้ความสามารถจากตัวเราเองครับ(เป็นความคิดเห็นส่วนตัวครับ)

ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงไม่เข้าใจคุณเอ้ว่า การเขียนบล็อกจะช่วยให้สงบจิตสงบใจได้อย่างไร

แต่....ตอนนี้รู้แล้วว่าการที่เขียนอะไรลงบล็อกนั้นเป็นการให้พันธะสัญญาอย่างนึง ยิ่งมีกำลังใจสนับสนุนจากสมาชิกที่มีอุดมการณ์เดียวกัน มีความจริงใจและปรารถนาดีล้นเหลือ ยิ่งกระชับบ่วงพันธะนั้นให้ประคับประคองใจเราให้เดินตามเจตนารมย์ที่ตั้งใจไว้

ส่งใจมาช่วยอีกแรงนะคะ

คิดก่อน ๆ :crying2: :crying2:

เห็นด้วยค่ะตามที่คุณเอ้บอก  มันเป็นการต่อสู้กับใจตัวเองค่ะ   ก่อนจะตัดสินใจจะซื้ออะไร  ให้ดูของที่มีอยู่ก่อน  ถ้าของที่เคยซื้อมาแล้วไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์  มันก็คือขยะดีๆ นี่เอง   อีกอย่างหนึ่ง ต้องรู้เท่าทันใจของตัวเอง  แยกแยะให้ออกว่ามันเป็นความจำเป็นหรือเป็นความอยาก   ตัวอย่างง่ายๆ ลองย้อนกลับไปในอดีต เวลาที่เราอยากได้อะไร  แล้วเราตัดสินใจซื้อทันที ลองถามตัวเองดูว่าความสุขจากการได้ซื้อ  อยู่กับเรานานกี่นาที กี่ชั่วโมง  หรือกี่วัน