รักษ์ป่า..ความฝัน..ความพยายาม...

         วันหยุดที่ผ่านมาผมไปสวน..ซึ่งตามปรกติแล้วจะไม่ค่อยเดินสำรวจสวนซักเท่าไหร่..วันนั้นครึ้มใจยังไงไม่รู้จะเดินไปหาตาสวนติดกันและสำรวจต้นไม้ในสวนให้ชื่นใจ..เจอนี้เลยครับ..นกติดข่ายผมไม่รู้จักชื่อนกอะไร..ไม่สนิทเป็นการส่วนตัวด้วย..ไม่เคยเลี้ยงอีกต่างหาก..ถ้าจะนับความผูกพันธ์..ก็น้อยกว่าตาที่อยู่สวนติดกัน..

         หันซ้ายหันขวาไม่มีใคร..มือขวาคว้าหมับทันที..ร้องเจี้ยกเลยผมเจอเล็บนกเกาะหนังหลุดไปแถบหนึ่ง..โชคดีหนังมือหนาเพราะขุดดินบ่อยและทาครีมบำรุงผิวก่อนไปสวน..อิอิอิ..เปลี่ยนเป็นมือซ้าย..เจอปากนกจิกเอา..รีบก็รีบกลัวก็กลัวตาเจ้าของข่ายมาเห็น..เสียภาพพจน์คนสวนหน้าตาดีหมด..ด้วยความเป็นอัฉริยะของผม..คิดว่าเมื่อนกมองไม่เห็นก็ไม่กลัว..จัดการเอาชายเสื้อยืดคลุมตัวนกไว้..ทำเป็นเนียนยืนทำหล่อ.มือซ้ายจับมือขวาก็ปลดๆฉีกๆข่ายตา..คิดในใจขอโทษคร้าบบบบตา..ขอโทษจริงๆๆๆ....

      หลังจากแกะนกจากข่ายได้..แต่ยังมีเศษๆข่ายติดตัวนกอยู่..ขานกเกาะทะลุเสื้อทิ่มนิ้ว..เลือดซึม..นกดิ้นมากยังไม่ทันได้สั่งเสียอะไรเลยจำต้องปล่อยไปก่อน..จากนั้นก็เอากาแฟกระป๋องไปให้ตา..นึกในใจตาครับเอาไปสองกระป๋องเลยถือว่าเป็นค่านกแล้วกัน..แหะๆๆๆ..

    หลายคนมีความคิดที่จะสร้างป่า..ปลูกป่า..ห้ามตัดต้นไม้..ทุ่มงบประมาณ..กำลังคน..เวลา..ในการสร้างและส่งเสริมการปลูกป่า..แต่ความฝันของผมอยากรักษาป่า..สัตว์ป่ามีชีวิตอยู่ตามอัตภาพ..ความฝันมักสวนทางความจริงเสมอ..ผมรักษาป่าไว้ได้แน่นอนเพราะเป็นที่ของผม..แต่พื้นที่ในการหารายได้ก็จะลดลง..ต้องหาตังค์มาเป็นค่าใช้จ่ายในการรักษาเอาไว้..รายได้จากพื้นที่ส่วนที่เป็นป่านี้ไม่มี..ใจอยากทอดผ้าป่าเอาตังค์มารักษาป่าตัวเอง..แค่คิดก็ตันแล้ว..แต่คนสวนหน้าตาดีอัฉริยะอย่างผมต้องมีทางออกแน่นอน..แต่ตอนนี้มึนตึบคิดไม่ออก.

         ได้รับถั่วอีโต้กับถั่วดาบจากเฮียเสิ่น..จัดการปลูกเรียบร้อยแล้วนะครับเฮีย..ยังไงๆผมจะพยายามสุดชีวิตไม่ให้ถั่วเป็นอะไรไปครับ..แถมด้วยการฝังฟักทองเอาฮาอีก5-6 หลุม..ส่วนบวบผมที่สมาชิกขอได้แน่นอนแต่ช้าหน่อยนะครับ..

       สมาชิกหลายท่านมีปัญหาเรื่องแหล่งน้ำ..ผมไม่มีเพราะสระผมเป็นสระแบบน้ำซับ..ใช้ไปก็ไหลออกมาแทนน้ำใสอีกต่างหาก..อาจจะลดลงแต่ไม่มากนัก..ปัญหาของผมคือไม่สามารถเอาน้ำมาใช้ได้เต็มที่..ช่วงนี้เลยถอยถังป้ายแดงหิ้วน้ำรดประทังต้นไม้พอให้รอดหน้าแล้งก่อนไปก่อน..กำลังมองๆ..กะลากสายไฟที่ห่างไปประมาณกิโลกว่าๆ..แล้วใช้ไดท์สูบน้ำ..ได้ทันทีถ้าขายต้นพยอมที่สวนที่มีคนมาขอซื้อไปทำเรือ..กำลังชั่งใจอยู่..

   บริเวณที่จะปลูกยางพารา..เป็นสวนยูคาเก่าที่ตัดไปแล้ว..ผมละท้อใจต้นไม้ยังเหลือเยอะอยู่..อยากปลูกยาง..แต่ไม่อยากตัดต้นไม้..หวังว่าเวลานั้นมาถึง...คนสวนหน้าตาดีอย่างผมคงมีทางออกที่ดี..

       การดูแลต้นขนุนที่อุตสาห์รอดมาได้..ก็ดูๆกันไป..ภาวนาให้รอดแล้งนี้..

     ความคืบหน้าในการสร้างบ้านให้มารดาผู้ปกครอง..มุงหลังคาและปูพื้นแล้ว..ช่างก็มีกันอยู่ 2 คน..ตอนนี้ค่าช่างยังไม่ถึงหมื่นเลยครับ..แต่ก็ไม่แน่อาจจะหลายหมื่นก็ได้ต้องรอดูตอนเสร็จแล้ว..

ขอบคุณพ่อแม่ที่ให้กำเนิด..บรรพบุรุษที่รักษาแผ่นดินไทยให้อาศัย..กำลังใจจากผู้ปกครอง..สมาชิกบ้านสวน..ผู้ใหญ่โสที่เคารพ..และบ้านสวนพอเพียงของเรา..ลำใย..