เรา..สอง..สาม..คน..

ปลายเดือนที่ผ่านมาผมมีภาระงานที่ต้องเดินทางไปไบเทคบางนา..ในเบื้องต้นคุยกับคุณนุสิตา..ถามเลยว่าว่างวันไหนเดี๋ยวผมเลี้ยงข้าว.(แต่ไม่เกิน 200 บาทเพราะได้เบี้ยเลี้ยงมาน้อย)..คุณนุสิตาว่างอยู่วันหนึ่งถามไปถามมา..สรุปได้ว่าเลิกงานแล้วเจอกันจะไปกินที่ไหนค่อยว่ากันอีกที..คุณนุสิตารออยู่สี่แยกบางนาให้ผมขึ้นแท็กซี่ไปรับ..จะไปเซ็นทรัลบางนา..แต่ก่อนถึงเซ็นทรัลเห็นร้านหมูกะทะก็แวะซะเลย..เป็นไงครับพี่น้อง..คนหน้าตาดีกับคนหน้าตาน่ารักเจอกัน..มันเป็นอะไรที่อธิบายยากมาก..ช่างเหมาะสมกันจริงๆเล้ย...ฮ่าๆๆๆๆฮิ้ววววววว...

ก่อนหน้านี้ผมโทรหาเฮียโรส..เฮียโรสไม่ว่างต้องกลับไปรายงานตัวกับป้าสายที่ปากช่องเลยมาไม่ได้..คุณนุสิตาจำได้ว่าป้าต้อยทำงานอยู่เซ็นทรัลบางนา..แต่ว่าไม่มีเบอร์..ด้วยความฉลาดของผมก็เลยโทรหาเดย์ขอเบอร์ป้าต้อย..เดย์บอกเบอร์ผิดโทรไปอีกรอบเดย์ประชุมสายต้องรายงานตัวกับป้าต้อยว่าลำใยบ้านสวนจากอุบลครับ..ป้าต้อยนัดหลานกินข้าวและกำลังเก็บของขนรถ.เลยอ้อนป้าต้อยมาเจอลำใยหน่อยเถอะครับ..ป้าต้อยมาถึงก็อย่างที่เห็นไม่กลับ..กินและคุยสนุกสนานไปเลย..

เรียงตามลำดับ.สวยมาก..สวยมากๆ..สวยมากที่สุด..และเด็กผู้หญิงคือน้องลูกตาล..น้องสาวป้าต้อย..แหะๆๆ..

กินกันไป..นินทาสมาชิกบ้านสวนไปด้วย..เท่าที่จำได้รู้สึกผมจะนินทาเจ้โจ..กับท่านวรพจน์ที่หายไป..ไม่รู้เป็นอะไรหายไปนานแล้ว..คุยกันสนุกสนานมาก..ป้าต้อยตัวจริงคุยเก่งอารมณ์ดี..และคุณนุสิตาต่อสายยายเพิ้งให้คุยด้วยยายเพิ้งไม่ว่าง..และยายเพิ้งชวนไปเที่ยวบ้านด้วยแต่ผมติดงาน..

แข่งผิว"ดำ".เทียบกันว่าผมกับป้าต้อยใครจะดำกว่ากัน..ผมชนะขาดโดยไม่ต้องอาศัยกรรมการ..หลักฐานชัดเจน..สมาชิกไม่ต้องสงสัยนะครับทำไมวันเดียวใส่เสื้อสองตัว..เพื่อแสดงตัวว่าเป็นสมาชิกบ้านสวนผมเลยเอาเสื้อที่คุณนุสิตาให้มา..ไปถอดเปลี่ยนที่ห้องน้ำเอาดื้อๆ..เห่อเสื้อครับ..

ค่าใช้จ่ายวันนี้..ป้าต้อยยืนยันจะเลี้ยงให้ได้..ผมก็ไม่ยอมเลยตกลงกันหารสองคุณนุสิตาไม่ต้องออกเพราะผมจะเลี้ยงอยู่แล้ว..ตอบแทนที่คุณนุสิตาให้เสื้อบ้านสวนผม..คุณนุสิตาสั่งเสื้อมาสองตัวคุยๆกันเลยรู้ว่าผมไม่มีเสื้อบ้านสวน..เลยแบ่งมาให้ใส่..ขอขอบคุณป้าต้อยและคุณนุสิตาอีกครั้ง..ตอนกลับผมกลับซอยอุดมสุข17 คุณนุสิตากลับพระราม2..แต่ถึงพร้อมๆกันเพราะผมบอกแท็กซี่ว่าผมพักอยู่โรงแรมนิรันด์รามา..แต่จริงๆชื่อโรงแรมนิรันด์แกรนด์..ไปตามหาโรงแรมอยู่ตั้งนานเนี่ยแหละนาเขาว่า.."เซราะกราว"..โฮะๆๆๆ..

ตื่นเช้าไปทำงาน..เลยมีการแอบอู้เป็นระยะๆ..ข้อสังเกต..กาแฟและอาหารในไบเทคผมรู้สึกว่าแพงมาก..เบี้ยเลี้ยงผมกินข้าวกับกาแฟแค่มื้อเดียวก็เกือบหมด..ถ้าอยู่สักเดือนสงสัยต้องเอาทองไปจำนำมากินข้าวแน่ๆ..คิดถึงอุบลจริงๆ..คนกรุงเทพคงลำบากนะผมว่า..ค่าใช้จ่ายสูงกว่าต่างจังหวัดเกือบๆเท่าตัว..

ไปยืนจดๆจ้องๆเครื่องประดับ..กะซื้อไปฝากผู้ปกครองตั้งแต่วันแรกๆ..จนวันสุดท้ายลด20เปอร์เซ็น..ถึงตัดใจซื้อแหวนเงินวงละ 500..อยากให้สวยๆกว่านี้แต่ตังค์ไม่พอ..หวังว่าแค่นี้ก็คงพอนะ..สำหรับยาใจคนจนของผม..

ขอบคุณพ่อแม่ที่ให้กำเนิด..บรรพบุรุษที่รักษาแผ่นดินให้อาศัย..กำลังใจจากผู้ปกครอง..สมาชิกบ้านสวน..ผู้ใหญ่โสที่เคารพ..และบ้านสวนพอเพียงของเรา..ลำใย..