ดีใจที่สุด รูปมาแล้วครับ รูป

ทักทายกันอีกครั้งนะครับ พี่ๆ เพื่อนๆ สมช.บ้านสวนทุกคน (และทุกตัว) หลายเดือนที่ผ่านมาผมเข้ามาอ่านบล็อกของสมช. ตลอด เก็บรวบรวมความรู้ได้มากมาย ขอขอบคุณมา ณ. ที่นี้ด้วยนะครับ ครั้งนี้จริงๆ แล้ว ผมอยากจะเขียนเรื่องราวในดินแดนเหนือกาลเวลาของผมให้ทุกคนได้อ่านบ้าง แต่เพิ่งหาวิธีลงรูปเจอ เลยอยากทดลองลงรูปให้สำเร็จก่อน เรื่องในสวนไว้อ่านกันทีหลังแล้วกันนะครับ ชมไปพร้อมๆ กันเลยครับ เชิญครับ

หนุ่มบ้านนอก ขอรายงานตัวครับ (มาแบบง่วงๆ ครับ) เป็นห้องนอนที่ใหญ่ที่สุด ที่เคยนอนมาเลย 555

นี่ครับ ดินแดนเหนือกาลเวลา “บ้านสวนอะกาลิโก” ของผม ปัจจุบันยังเหลือสัญญา (เก่า) เช่าทำไร่อ้อยอยู่ เหลือที่ให้ปลูกต้นไม้นิดเดียวจริงๆ

ลำรางท้ายสวน ดึงน้ำต่อมาจากคลองที่เหมืองไฟ้ฟ้าใช้ผลิตไฟฟ้าครับ เจ้าของเดิมขุดไว้ทำสวนส้ม ผมเลยมีน้ำไว้พอรดต้นไม้ได้เรื่อยๆ

ท่านผบ.ทบ.มาตรวจความเรียบร้อยครั้งแรก หลังจากทำสัญญาซื้อขายเรียบร้อย (จำชุดที่ใส่ไว้ดีดีนะครับ เดี๋ยวมีเฮตอนท้าย) อ้อยยังต้นเล็กอยู่ เดินดูง่ายหน่อย

ย้อนกลับมาที่กรุงเทพบ้างครับ เหล่ากล้าพันธ์ุที่ผมทดลองปลูกเอง เตรียมส่งลุยพื้นที่จริง (ภาพนี้ถ่ายไว้ก่อนจะตกลงซื้อที่ ปลูกทั้งๆ ที่ยังไม่รู้อนาคตเลยครับ สุดท้ายผมก็ได้ทำตามครับ)

ชมพูพันธ์พิทย์ครับ เก็บดอกที่ร่วงมาจากปั๊มน้ำมันแถวบ้าน ลองเพาะดู ตั้งใจจะปลูกไว้เป็นแนวรั้ว เวลาออกดอกพร้อมๆ กัน คงสวยน่าดู

ใครรู้บ้างดอกอะไร ลุงโรสถามวันศุกร์ ผมถามวันจันทร์ละกันนะครับ ต้นนี้ปัจจุบันยังอยู่ในถุงชำแต่ออกดอกมาให้ผมเชยชม 2 ครั้งแล้ว ใครช่วยอธิบายทีว่าทำไมเขาถึงออกดอกได้เร็วขนาดนี้ ผมเรียนจบศิลปะครับ ไม่มีความรู้แบบรู้ลึกรู้จริงอะครับ ช่วยผมหน่อย

นี่ก็อีกต้นหนึ่งครับ ยังอยู่ในถุงชำเหมือนกัน ออกดอกให้ชมอีกต้น ดอกอะไรหนา ใครรู้บ้าง

อันนี้ของฝาก (ให้ตัวเอง) ของผมกับท่านผบ.ทบ. เมื่อครั้งไปเที่ยวจ.ราชบุรีครับ

มะค่าโมง รุ่นทดลอง เก็บเมล็ดมาจากอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรครับ ตอนเก็บมายังไม่รู้เลยครับว่าเก็บเมล็ดอะไรมา ใครมีโอกาสขึ้นมาเที่ยวภาคเหนือ แวะมาเที่ยวที่อุทยานฯ บ้างนะครับ เป็นมรดกโลกด้วย แต่หลายคนมักจะเลยไปเที่ยวสุโขทัยกันหมด เดี๋ยวขอไปดูที่คลังแสงก่อน แล้วจะเอารูปมาลงย้อนหลังให้ดูครับ

เมล็ดจิกสวน ผมเก็บมาจากที่พักตอนไปเที่ยวจ.ราชบุรี เห็นมันร่วงอยู่ใต้ต้น คนดูแลสวนอนุญาตก็เลยเสร็จ “ลูก..ชั่งขอ” อย่างผม 555

แช่น้ำไว้ 1 หรือ 2 วัน จำไม่ได้ แล้วเอามาแกะเปลือก เหมือนลูกเกาลัดเลย น่ากินเชียว

จับหมกแกลบดำผสมทรายผสมขุยมะพร้าว จับวางเอียงๆ เอาด้านที่เป็นขั้วขึ้น ด้านแหลมเอาฝังดิน (ก่อนหน้านี้ผมเคยทำสลับกัน ไม่เกิดสักต้น 555) ปัจจุบันที่เห็นในรูปผมได้มา 5 ต้น จาก 7 เมล็ด รูปต้นไว้ดูคราวหน้านะครับ ยังไม่ได้ถ่ายรูปเลย

“สลัม” เดิมที่เจ้าต้นทั้ง 5 ที่เห็นอยู่นี่ เขารวมกันอยู่ในกระถางเดียวกันทั้งหมด จนโตเท่าที่เห็นในภาพเลยครับ ความผิดอยู่ที่ความขี้เกียจของผมคนเดียว พวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ ทั้งสิ้น ผมรู้สึกผิดเลยรีบดำเนินการขยับขยายพื้นที่ให้ แยกได้อย่างที่เห็นในภาพแหละครับ ตอนนี้ได้ไปอยู่ที่สวนทุกต้นแล้วครับ

กองกำลังพร้อมอาวุธ ยัดทุกต้นเท่าที่ขนไปได้ ล้อหมุน....ฟิ้วววววววววววววว

ภาพอันหดหู่ใจ เมื่อเดินทางไปถึง ต้นจิกนา (ต้นแรกที่ผมเพาะเมล็ดสำเร็จ) เอาไปปลูกไว้ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ปัจจุบันยังคงยืนหยัดแม้จะถูกตั๊กแตนกัดกินใบทุกครั้ง เอาถั่วเขียวหยอดไว้ข้างๆ ไว้เป็นปุ๋ยพืชสด

มาแว้วววว ท่านผบ.ทบ.ในชุดวันนี้ ต่างจากวันแรกที่มาตรวจความเรียบร้อยไหมครับ (เฮกันไหมครับ)

ตักน้ำเสร็จ ก็มาช่วยพรวนดินต่อเลย ขยันจิงไรจิง (ขอใช้ศัพท์วัยรุ่นบ้างนะเคอะ) ข้างๆ ต้นยางนาปลูกไว้ได้ 2 เดือน เป็นรุ่นทดลองปลูกๆ ไว้ 2 ต้น ปีหน้าผมได้ที่ดินคืนเมื่อไหร่ จัดเต็มแน่นอนครับ

ขอปิดท้ายด้วยภาพท่านผบ.ทบ. ผู้หญิงจากเมืองหลวงโดยแท้ เธอไม่เคยทำเกษตร ไม่เคยขุดดิน ไม่เคยตักน้ำ(ทีละมากๆ) มารดต้นไม้ แต่วันนี้เธอเต็มใจที่จะเดินไปตามฝันกับผม ขอบคุณจากใจครับ

ปล. อีกนิด ที่เห็นไกลๆ คือการช่วยชีวิตน้องจิกเข้มแข็ง ไม่รู้ว่าผลจะเป็นอย่างไร ได้แต่ภาวนาขอให้เขารอด ให้เขาเติบโต เป็นร่มเป็นเงาในวันข้างหน้าสืบไป

ขอบคุณ สมช.บ้านสวนทุกท่าน ขอบคุณนายกโส (ผมเห็นหลายคนชอบเรียกผู้ใหญ่โส ผมเลื่อนตำแหน่งให้เป็นนายกเลย) หวังว่าจะได้รับความรู้และกำลังใจจากทุกๆ ท่านเหมือนที่ผ่านมา บ้านสวนพอเพียงหลังนี้อบอุ่นและเติบใหญ่ขึ้นทุกวัน ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับสิ่งที่ทำอยู่ในทุกๆ วันนะครับ จนกว่าจะได้พบกันอีก

สักวันหนึ่งผมจะเป็น หนุ่มบ้านนอก