ขายยางก้อน โดนโกงตาชั่ง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

              วันก่อนอ้ายเวทย์ขายยางก้อน คราว ๆดูแล้วก็ร้อยกิโลขึ้น การขายยางก้อนเคยขายมาแล้ว 2-3 ครั้ง ครั้งละร้อยกว่าโล ขายให้พ่อค้าขาจร ไม่มีเจ้าประจำเพราะยางเรามีไม่มาก อีกอย่างเราทำยางแผ่นอยู่แล้ว นานทีเหนื่อยถึงทำยางก้อน พ่อค้าที่มาซื้อวันนี้ เป็นพ่อค้ารายย่อยในหมู่บ้านใกล้ ๆ และรู้จักกัน และพอรู้ว่าเป็นคนไม่ค่อยนั่นเท่าไหร่ ประมาณว่า พ่อค้าขี้โกง เผลอไม่ได้  แต่ที่ขายให้เพราะคนบ้านเดียวกัน และเคยมาขอซื้อแล้วครั้งนึงแต่ไม่ได้ขายให้ ทำใจว่ายังไงก็ต้องโดนโกงแน่ โลสองโล ทำใจไว้แล้วว่าแน่นอน แต่เราประเมินต่ำไป  ขายในราคา กก.ละ 31 บาท ชั่งเรียบร้อย อ้ายเวทย์ดูว่ามันยังไงอยู่ เพราะยางเราประมาณนี้ มันน่าจะได้มากกว่านี้แน่ ดูตาชั่ง1-30 กก.แรกเข็มเดินไปปกติ แต่พอเลย 30 กก.ขึ้นไป ดูเข็มตาชั่งจะอืด ๆ  

          ตัดสินใจเอาตาชั่งเราเองมาชั่งใหม่ ผลคือ น้ำหนักเพิ่มขึ้น 20 กว่ากิโล  บอกไปว่าจะเอายังไง พ่อค้าควักเงินเพิ่มให้ 700 บาท แล้วก็รีบออกไป ได้แต่ส่ายหัว ทำกันได้ ปกติเวลาจะเอายางแผ่นไปขาย อ้ายเวทย์จะใช้ตาชั่งตัวนี้ ชั่งก่อนนำไปขายทุกครั้ง น้ำหนักจะหายไปครั้งละ 0.5-1 กก. ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ ทำใจยอมรับได้อยู่แล้ว ถึงแม้จะรู้ว่าถูกโกง 

             ตอนนี้ พักการทำยางก้อนก่อน ทำยางแผ่นดีกว่า รวบรวมไว้สิ้นเดือนมาก็เอาไปประมูล ได้ราคาดีกว่า สบายใจกว่า ขายยางก้อนได้เงินทุกวันก็จริง แต่เป็นพ่อค้ารายย่อย เผลอไม่ได้ ใครทำอะไรไว้ เวรกรรมตามทันในชาตินี้ 

  เมื่อคืน ลูกชายวัยรุ่น บาดเจ็บ ไม่ไปเที่ยวไหนนอนบ้านจนสว่าง

                       เช้าก็ไม่ยอมลุกไปไหน 

               เป็นน้องขึ้นบนบ้านไม่ได้(เวลาพ่ออยู่)

                ไม่ว่าจะกี่ครั้ง พี่ก็ไม่ยอมให้น้องเล่นด้วย

                             น้องนกมาขออยู่ด้วย

   มดแดงรังใหญ่ ดูไม่เป็นว่ามีไข่รึยัง แบบนี้ต้องบอกคุณยายดู

            ทำหน้าที่แหล่งอาหารมาหลายปี ปีนี้คงไม่รอดแล้งแน่ ๆ ขอบคุณนะที่เลี้ยงดูครอบครัวเล็ก ๆมาตลอด 3 ปีแล้ว

          ก๊อกน้ำในสวนยาง เมื่อก่อนต้นยางยังเล็กอยู่ ปลูกผักในสวนยาง พอยางโตไม่ได้เอาก๊อกน้ำออก อ้วนดำเห็นก๊อกน้ำ ของชอบเค้าล่ะ  

   ชอบก็จัดให้ตามนั้น คนชอบก็สนุกสนาน  ได้รดน้ำต้นยางด้วย

          วนเวียนใกล้ ๆโอ่ง นึกว่าหิวน้ำ ตักให้ ก็เล่นซะนี่

                                หญ้าในสวนป่า

        กรีดยางวันละ 2 ชั่วโมง มีเวลาเหลือ ตัดหญ้าในสวนป่า

               อนาคต อยากให้สวนป่าเล็ก ๆ ตรงนี้ เป็นแหล่งอาหาร ให้พ่อแม่มาหาของป่า มีเห็ด หน่อไม้ ดอกกระเจียว ไข่มดแดง  เพราะป่าธรรมชาติ นับวันจะเหลือน้อยลงทุกปี

      สองปีกว่า ไม่มีการรดน้ำใส่ปุ๋ย ให้ธรรมชาติดูแลกันเอง 

           อ้วนดำ มีนิสัยคล้าย เจ้าเบิ้มที่ตายไปแล้ว คือเวลาไปไหน จะไม่ยอมห่างเจ้าของ จะวิ่งเล่นวนเวียนไม่ห่าง เรียกปุ๊บก็ได้ตัวทันที แดดร้อนฝนตกก็ไม่สนใจ ส่วนนังจ่อยกับพี่ลูกหมี แรก ๆก็เดินตามพอรู้ว่าพ่อแม่ทำกิจกรรมเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ไม่สนุกแล้ว  ก็จะมานอนรอ สบายกว่า 

 

                                                                 โปรดติดตามตอนต่อไป...............

ความเห็น

ที่ไหน ที่ไหน ก็มีมีแต่โกง :desperate: :desperate:

    

 

ทำมาค้าขาย เชื่อใจกันไม่ได้ ต่อไปก็ไม่มีใครอยากขายให้ และคนแบบนี้ก็จะเคืองด้วยนะถ้าเราไม่ขายให้ นัททำใจให้ยอมรับเรื่องแบบนี้ไม่ค่อยได้ ขอกันดีๆให้ฟรีเลยได้ แต่มาโกงกันแบบนี้เกลียดมาก มีความสุขมากๆนะค๊ะคุณแดง


สังคมมันโหดร้ายครับพี่แดง ดีใจด้วยที่พี่เวทย์รอบคอบครับ

เดี่ยวนี้ไว้ใจกันยาก...เคยเจอแบบเก็บยางก้อนแล้วเอาไปซ่อนไว้ในป่าก็มี :sigh:

...

ชอบมะละกอ.. :cheer3: :cheer3:

....ความสุขอย่างแท้จริง ด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง....

ศีลธรรมเริ่มห่างหาย ผู้คนใจร้ายเห็นแก่ตัวมากขึ้นทุกที อย่าท้อนะคะสู้ ๆ ค่ะ

น้องหมาที่บ้านสวนฯผมก็เหมือนกันครับ แม้ผมจะไม่ได้อยู่ที่บ้านประจำเวลากลับไปและเดินเข้าไปในสวน เค้าจะเดินไปด้วยเหมือนเป็นเพื่อนและคอยคุ้มกันภัยให้เราครับ แม้จะล้มหายตายจากกันไปหลายรุ่นแต่เค้าก็จะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันทำหน้าที่เองครับ เป็นเรื่องที่น่าแปลกเหมือนกัน

พอกิน พอใช้ พอใจ คือความหมายของ พอเพียง

ใช้วิธีช่างเองก่อนขาย  พอขายเอาขึ้นตาช่างพ่อค้า ขาดเกินก็ไม่มาก ถ้าขาดมากก็แสดงว่าผิดปกติละ แจ้งจับเลยดีไหม

เอาใจช่วยครับ

:cheer3:

สวัสดีค่ะ คุณแดง คุณเวทย์ - คุณเวทย์ทำแบบนั้นถูกต้องแล้วก่อนจะนำยางไปขายเราชั่งตราชั่งเราก่อนว่าได้กี่กิโลกรัม พอนำไปขายที่ร้านก็ดูตาชั่งเขาว่าชั่งเท่ากับที่เราชั่งที่บ้านไม๊ แต่นี้ไม่น่าทำแบบนี้เลย เสียความรู้สึก คนบ้านใกล้เรือนเคียงกันแท้ๆ ทำแบบนี้จะมองหน้ากันอย่างไรหนอ แต่ช่างเถอะ บทเรียนที่เราไม่ชอบใจเลยจริงๆ  :cheer3:  เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ชีวิตที่เรียบง่ายกับความพอใจในสิ่งที่มี

หน้า