มื้อนี้ที่ต้องจำ อาหารเช้าที่นครนายก

หมวดหมู่ของบล็อก: 

อาหารเช้าที่สุดแสนจะธรรมดา ต้มเลือดหมูกับข้าวเปล่า แต่ความธรรมดาหมดสิ้นลงเพราะความไม่พอดีของคน(เราอาจคิดไปเอง ในด้านของเรา) อาหารที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้ผมเพิ่งไปสั่งกินเมื่อเช้านี้ที่จังหวัดนครนายก เนื่องจากต้องไปราชการที่นั่น ออกจากบ้านเช้าหน่อยแล้วไปหาข้าวกินแถวๆนั้น น่าจะเป็นเรื่องที่ดี ดีกว่าออกสายแล้วรถติด ผมมาจากรังสิตพอถึงตัวเมืองนครนายกผ่านไฟแดงแรกก็เห็นร้านนี้ มีอาหารให้เลือกหลายอย่าง ทั้งข้าวขาหมู ข้าวหน้าเป็ด ก๊วยเตี๋ยวเป็ด ข้าวหมูแดง และต้มเลือดหมู ร้านใหญ่โตพอสมควรแต่ไฉนไม่ค่อยมีคนมานั่งกิน หรือว่ายังเช้าเกินไป เข้าไปนั่งก็ไม่ทันจะดูรายละเอียดที่มีป้ายแจ้งราคาติดอยู่ สั่งเลย "ต้มเลือดหมู ข้าวเปล่า" ระหว่างรออาม่า (คนทำรุ่นอาม่าจริงๆ) ทำอาหาร ตาเหลือบไปดูราคา โอ้...ราคาไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย ก๊วยเตี๋ยวเป็ด 60 บาท เลือดหมู 50 บาท ยัง ยังไม่สะใจ ข้าวเปล่า 15 บาท ในใจยังคิดเข้าข้างตัวเองว่ามันคงจะอลังการงานสร้างแน่ๆ เลย แต่ที่ไหนได้ มาเท่าที่เห็นในรูปนั่นแหล่ะ ชุดนี้ถ้าสั่งที่โรงอาหาร 2 ม.เกษตรฯ แค่ 30 บาท ปริมาณไม่ต่างกันเลยพับผ่าสิ ที่ร้ายกว่านั้นตอนคิดเงินยังมีรายการให้เราปวดตับเข้าไปอีก คือ ราคาน้ำแข็งเปล่า 1 แก้ว ค่าเสียหายแก้วละ 2 บาท เออช่างคิดเนอะ น้ำแข็งยูนิต 2-3 ก้อน 2 บาท อุแม่เจ้า นี่ขายน้ำแข็งเปล่าแก้วเดียวเท่ากับราคาขายส่งน้ำแข็ง 1 กก.เลยเชียว กะขายเอาร่ำเอารวยภายใน ปี สองปีกันทีเดียว สรุป อาหารมื้อนี้จ่ายไป 77 บาทถ้วน มี ต้มเลือดหมู 1 ชาม(50) ข้าวเปล่า 1 จาน(15) น้ำแข็งเปล่า(แห้ง) 1 แก้ว(2) น้ำเปล่า 1 ขวด(10) เอ้าจ่ายไป กินของเขาแล้วนี่

แถวบ้านของท่านขายแบบนี้บ้างไหม ถ้ามีช่วยบอกด้วยจะได้ไม่ไปอุดหนุน ยิ่งเดินสายบ่อยๆ ด้วย

 

ความเห็น

ข้าวเปล่า 10 บาท ยังพอทำเนา นี่มัน 15 บาท ซื้อข้าวสารบางชนิดได้ครึ่งกิโลเลยนะ

ผมเคยบ่นเรื่องอย่างนี้บ่อยๆว่าคนเราเห็นแก่ได้ เห็นแก่ตัวกูของกูกันจนเกินเหตุ กอบโกยให้ได้เยอะๆใครจะเดือดร้อนยังไงไม่สนใจ แล้วเงินที่ได้ก็ไปสุุร่่ยสุร่ายซือเทคโนโ่ลยีมาใช้อย่างเกินความจำเป็น ตัดรอนธรรมชาติไปโดยไม่คำนึงอะไรทั้งนั้น คิดดูเล่นๆซีครับถ้าคนเหล่านี้มีโอกาสไปพัวพันกับงบประมาณแผ่นดินอะไรจะเกิดขึ้น ผมชอบที่จะเขียนบล๊อกจูงใจให้ช่วยกันคิด ยังไงๆก็ดีกว่านั่งมองตาปริบๆ อย่างคุณโรสมาเล่าเรื่องนี้ก็ได้กระตุ้นเพื่อนๆให้คิด และอย่าพอใจแค่เคืองร้านนี้อยากให้ช่วยกันคิดว่า ทำไม เพราะอะไร จะแก้ไขอย่างไรกับสังคมนี้ได้บ้าง ลำพังระบบการศึกษาเอาไม่อยู่แล้วค่ะ

การใช้จ่ายต้องรู้คุณค่าของเงิน เมื่อเจอของที่ไม่สมราคาก็จะเสียดายเงินมาก แม้จะราคาเพียงแค่ 1 บาท 2 บาทก็ตาม

       เคยมีประสพการณ์คล้ายๆกันที่รู้สึกว่าถูกเอาเปรียบ  ตอนนั้นทำร้านขายของที่ระลึกและกิปชอป  ไปสั่งทำป้ายร้าน แบบตัดสติกเกอร์ตัวอักษรแปะบนแผ่นอะคริลิค  ตอนสั่งทำใด้สอบถามราคาก่อนแล้วแต่เขาไปตอบ  บอกแค่ว่าไม่แพงไม่ต้องห่วง  แต่ตอนงานเสร็จและแจ้งราคามา  เขาบวกค่าเหนื่อยและค่าฝีมือไปสูงมากจนรับไม่ใด้  คือประมาณสิบสองเท่าของราคาวัสดุที่ใช้  โดยใช้เวลาทำไม่กี่ชั่วโมง  จึงให้เขาแยกราคาวัสดุที่ใช้และค่าเหนื่อยมาในใบเสร็จด้วย   เขาอ้างว่าเขาทำไม่ได้คิดไม่เป็น  ซึ่งขำมาก  คงกลัวจะติดกับดักของตัวเองที่เรียกสูงไป  เพราะราคาแผ่นอะคริลิคและแผ่นสติกเกอร์หลอกกันไม่ได้ ผลสรุป"เราไม่ได้ป้ายเขาก็ไม่ได้เงิน"

ดีใจที่เกิดมาเป็นคน  จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า

คนที่คอยแต่จะเอาเปรียบคนอื่น ไม่เจริญหรอกครับ

ป้าแมวยังไม่เคยเจอค่ะคุณโรส แต่อาหารตามสั่งแถวบ้าน ขาย 40 ก๋วยเตี๋ยว 35 กันแล้วค่ะ ข้าวบ้าน 10 บาท กันแล้วค่ะ แต่ร้านอาหารที่ยังไม่ขึ้นราคาก็ยังมีค่ะ

ก๊วยเตี๋ยว 35-40 เป็นราคาทั่วๆไปในปัจจุบันครับ อาหารราคาถูกต้องในสถาบันการศึกษา อย่างเช่นใน ม.เกษตรฯ บางเขน โดยเฉพาะโรงอาหาร 2 ใกล้ที่ทำงานผม อาหารราคาถูกมากๆ

แพงค่ะ   ที่อุบล  บางร้านก็เป็นแบบนั้นแล้วค่ะ    แต่ว่า  ร้านที่ป้าเล็กไปกิน  ส่วนใหญ่  สนิทกันและถูกมาก

วันเสาร์ไปกินร้านตำมั่ว 4คนสั่งเต็มที่  ตำมั่ว  ตำไทย ผัดหมี่  หมูยอ  ขนมจีนเปล่า   ข้าวเหนียว   ปลาทอด  7รายการ  120บาท ลูกสาวบอก  คราวหน้าพามากินอีกนะ  ถูกด้วย  อร่อยด้วย

 

หน้า