เราเดินทางผิดหรือเปล่า

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ความคิดต้อนนี้รู้สึกท้อใจมากทั้งเราและสามี ทำงานโรงงานทั้งสองคนแต่มีความรู้สึกว่าเงินเรายังไม่พอใช้และยังมีหนี้จากการซื้อที่ดินอยู่  เราส่งดอกเบี้ยทุกเดือน เงินที่ใช้แต่ละเดือนก็แทบจะไม่พอ ขนาดเราทำงานทุกวัน

เรามีความคิดและหวังว่า การปลูกพืชเชิงเดียวในที่ดินของเราทั้งหมดจะ ช้วยในการปลดหนี้ที่เรามี แต่การปลูกพืชเชิงเดียวในที่ ดิน19 ไร่ ผลผลิตที่เกิดจากการทำงานทั้ง 2 ด้านของเรา(งานโรงงานกับงานไร่) ผลผลิตที่ได้ไม่ดีเท่าไร สรุปแล้วทำมาทั้งปีได้เงินมาเรียกว่าเกือบขาดทุน หรือท่าคิดรามค่าแรงด้วยแล้วก็ขาดทุนนั้นแหละค่ะ

วันนี้รู้สึกท้อใจ เหนื่อยมาก ยิ่งคุณสามียิ่งเหนื่อยเข้าไปใหญ่เพราะงานในไร่เขาทำซะเป็นส่วนใหญ่ค่ะ

อยากจะออกจากงานประจำไปทำไร่เพราะคิดว่าน่าจะได้เงินมากขึ้นจากผลผลิตที่เราลงแรงและเวลาให้กับมันแบบเต็ม ร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็ไม่แน่ใจว่าจะได้อย่างที่หวังหรือเปล่า กว่าผลผลิตจะได้ต้องใช้เวลาเป็นปี ระหว่างนั้นเราจะเอาเงินที่ไหนมาใช้จ่ายในแต่ละวัน เครียด คิดไม่ออกค่ะว่าทางเดินที่ถูกต้องคือทางไหนกันแน่ การที่เราจะออกจากงานประจำดดยที่เรามีรายใด้แบบติดลบ(ค่าดอกเบี้ย)มันช่างยากแก่การตัดสินใจจริงๆ

 ใครมีความคิดเห็นอย่างไรแบบไหนบอกกันได้นะค่ะ

ความเห็น

จริงตามที่หลายๆท่านได้ให้ความเห็นนะครับ ผมก็ยังทำงานประจำ แต่ผมก็ปลูกพืชผักทำสวนควบคู่ไปด้วย ที่ดินก็ได้มาจากการกู้หนี้ยืมสินไปซื้อมาเหมือนกัน ต้องให้เวลา ต้องอดทน ทำไปทีละอย่าง โดยไม่ได้มุ่งเน้นเรื่องรายได้ แต่มุ่งเน้นเรื่องความสุขจากการได้ทำ แล้วลดค่าใช้จ่ายลงได้จากสิ่งที่เราปลูกกินเอง ทางไหนประหยัดได้ หาสิ่งทดแทนกันได้ก็จะเอา มีที่ดินเป็นทุนแล้ว ปลูกกินก่อนเถอะครับ ไม่ต้องรีบจะให้เกิดรายได้ ไม่ต้องใช้แรงงานมาก และไม่ต้องลงทุนสูง แล้วเราจะไม่เจ็บกายเจ็บใจครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

เป็นกำลังใจให้ครับ ทำควบคู่กันไปก็ได้หรือมาลุยคนเดียวก็ได้นิครับ 19ไร่ก็ไม่มากนะ(เกษตรทำได้เรื่อยๆเหนื่อยก็พัก)    

สวัสดีค่ะ  พี่ทิพย์อ่านแล้วก็เป็นห่วงจากใจจริง เพราะถ้าทำงานทั้งคู่แล้วมีเงินประจำทั้งคู่ด้วย แต่คิดจะทำการเกษตรควบคู่ไปกับการทำงานนั้น ไม่ใชเรื่องง่ายเลย จากภาพที่เห็นคุณๆถ่ายรูปครอบครัว คุณๆมีลูกอีกสองคนที่จะต้องดูแล ถ้าคิดออกจากงานไปทำเกษตรนั้น ต้องคิดด้วยนะ ลมฟ้าอากาศเดี่ยวนี้เปลี่ยนแปลงเร็ว ผลผลิตที่ปลูกจะได้ผลตามที่ตั้งใจไว้หรือเปล่า แต่ถ้าคิดจะปลูกพืชผักไว้กินเอง น่าจะดีมิใช่น้อยอย่างน้อยก็ลดค่าใช้จ่ายภายในบ้านได้บ้าง หรือถ้าปลูกได้ผลทุกอย่างก็สามารถนำไปขายได้อีกทางหนึ่ง ลูกๆที่เราต้องรับผิดชอบชีวิตเขาๆยังเล็กอยู่ อย่าออกจากงานเลยนะคะ ถ้ามีหนี้สินที่ต้องชำระเขา ไม่ลองคิดแบบมีน้อยใช้น้อย มีมากก็ใช้น้อย อะไรไม่จำเป็นก็ไม่ต้อง พี่ทิพย์ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนนะคะ อย่าท้อ เกิดมาแล้วไงก็ต้องอดทน สู้ๆนะคะ  Laughing

ชีวิตที่เรียบง่ายกับความพอใจในสิ่งที่มี

คำแนะนำหลากหลายลองปรับใช้ดูนะคะ อยากร่วมแนะนำด้วยอย่างแรกในเมื่อสร้างรายได้ยากลองหันมาลดรายจ่ายดูบ้างทำกินทำใช้เองแบบคนบ้านสวน  อย่างที่สองปลูกไม้ยืนต้นไว้บ้างนะคะ แนะนำไม้ยาง ตะเคียน ประดู่ ไม้พวกนี้ไม่ต้องดูแลมากปลูกลืม ๆ ทิ้งไว้สัก ๑๕-๒๐ ปี ใช้หนี้ได้แน่ค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ สู้ ค่ะ

สวัสดีค่ะ มาเป็นกำลังใจอีกคนค่ะทุกข์อยู่กับเราไม่นานหรอกค่ะ่


วันนี้มีทุกข์ พรุ้งนี้ตื้นขึ้นมาก็มีสุขค่ะ เป็นเกษตรมือใหม่เหมือนกันค่ะ่ไม่เก่งนะคะ
คุณลองแบ่งที่สัก๓ไ่ร่มาปลูกไผ่ลองดูค่ะ่
ที่บ้านปลูกไผ่เลี้ยงหวานค่ะ
๘ไร่ปลูก๘เดือนให้หน่อค่ะ
ก็ต้มไปขายตลาดนัดค่ะ่ไม่ต้องขายแพงค่ะโลละ
๒๕บาทตัดวันเว้นวันค่ะพอหน่อไม้ป่าออกมากๆเราก็เอามาใส่ถุงทำหน่อไม้ซิ่งเลยค่ะ่
เก็บไว้ทำกระเพราะปลานํ้าแดงขายขายได้ทั้งปีเลยค่ะ
ไม่ต้องง้อตลาด หรือจะทำชาลาเปาใส้หมูหน่อไม้หวานก็ได้ค่ะ
อย่าคิดมากนะคะสงสารเด็กๆค่ะ ถ้าคุณยังทำงานอยู่ทางออกที่ดีที่สุดลองทำดูไหมคะ ลองทำชาลาเปาไปขายที่ทำงานดูค่ะทำไม่ยากหรอกเอาเวลาตอนเลิกงาน๒-๓ชั้วโมงก็เสร็จลงทุนไม่มากกำไรดีค่ะทำไส้ลาบทอดที่เมืองไทยยังไม่มีขายไส้หมูไส้ถั่วดำค่ะยินดีสอนไห้ฟรีค่ะ
ถ้าอยากได้พันธ์ไผ่ไม่ขายถ้าอยากได้ไปขุดเอาเลยค่ะ
อย่าอายทำกินอย่าหมิ่นเงินน้อยอย่านอนคอยวาสนา
เป็นกำลังใจให้สู้ๆค่ะ


ใจเย็นๆครับ ถ้ายืนไม่ได้อย่างมั่นคงจะวิ่งไปถึงจุดหมายก็ทุลักทุเลเต็มที ถึงจะคลานไปอย่างช้าๆก็ยังมีโอกาสถึงที่หมายอย่างมั่นคงนะครับ มีน้องคนหนึ่งเขาทำงานบริษัท เงินเดือน 3 หมื่นกว่า คิดลาออกได้เงินก้อนหนึ่ง ซื้อที่ได้ 20 ไร่ ห่างไกลชุมชน คิดว่าจะรอด ปัจจุบันมีที่ดินแต่ทำไม่เป็น ล้มแล้วก็ลุก คิดว่าเงินที่สะสมจะพอกินไประยะหนึ่ง แต่ไม่ใช่ครับ ทุกอย่างเป็นค่าใช้จ่าย ค่าน้ำมันรถ ค่าน้ำ ค่าไฟ โทรศัพท์ ค่าหว่าน ค่าไถ เก็บเกี่ยว ปุ๋ย ยา แรงงาน ทำคนเดียวไม่ได้ แล้วยังต้องหาทางทำเกษตรที่ไม่ง่ายสำหรับคนไม่ถนัด เห็นแต่วิชาการ ลอยอยู่ ไม่รู้จักดินฟ้าอากาศ บัดนี้ ญาติพี่น้อง ก็ช่วยกันพยุงกันไป สรุป อย่าทิ้งงานเดิม หาทางลดรายจ่าย และเพิ่มรายได้ หาตลาดนัดแล้วหาทางเอาเงินจากคนมาตลาด เพราะเป็นเงินสด ไม่มีใครมาตลาดนัดเพื่อขอซื้อเงินเชื่อ อย่าเสี่ยงกับดินฟ้าอากาศครับ เป็นกำลังใจให้อีกคน

 ดีใจที่ได้รับ สุขใจยิ่งกว่าที่ได้แบ่งปัน

เราก็ยังทำงานอยู่ทั้งคู่ ทั้งๆที่อยากออกใจแทบขาด  ปีที่แล้วทำนาครั้งแรกในชีวิต จ้างคนดูแลด้วยเนื่องจากที่นาอยู่ต่างจังหวัด ที่นา 18 ไร่ ลงทุน 47000  ได้กลับมา 43000 ทุนหายกำไรหด  แต่ได้บทเรียนที่ว่า จะทำอะไรต้องทำด้วยตนเอง จะได้รู้และประหยัดค่าใช้จ่าย  แต่ก็ไม่ยอมแพ้หรอกค่ะ ล้มแล้วลุกใหม่ เป็นกำลังใจให้คุณลุกด้วยเช่นกันนะคะ

ถ้านุสิตาเป็นคุณ นุสิตาจะไม่เลือกออกจากงานทั้งที่่ยังมีหนี้สินอยู่ค่ะ สิ่งที่ทำอยู่ก็ทำต่อไป แต่ได้เปรียบที่มีที่ดินแบบนี้ในขณะที่หลายๆ คนไม่มีื กันที่ไว้ปลูกพืชผักสวนครัวลดรายจ่ายดีกว่า เงินเดือนที่ได้จากงานประจำก็เก็บไว้ทยอยใช้หนี้ให้หมด ช่วงว่างก็ทำอะไรไปขายที่ทำงานก็ได้ เอาใจช่วยนะคะ สู้ๆๆๆ

หน้า