ชวนไปชมแปลงผักลุงเรินครับ

         สวัสดีครับพี่น้องบ้านสวนพอเพียงที่รักทุกท่าน  ช่วงที่ผ่านมา ลุงเรินได้ชมภาพ พืช ผัก ผลไม้ ของพี่น้องบ้านสวนหลายท่านที่สวยสดงดงามทั้งสิ้น วันนี้ลุงจึงนำพืชผักของลุงเรินมาให้สมาชิกได้ชมบ้าง
ถึงแม้จะไม่สวยสดงดงามเท่ากับของพี่น้อง  แต่ก็อยากให้ได้มาชม  และหากมีคำแนะนำ  ลุงเรินขอขอบคุณยินดี เพื่อนำไปปรับปรุงพืชผักต่อไป
         พร้อมหรือยัง ถ้าพร้อมแล้ว ไปกันเล้ย ไปชมแปลงผักลุงเรินกันครับ


ประตูรั้วเปิด ยินดีต้อนรับพี่น้องครับ

เชิญตามสบายครับ เจ้าของแปลงผักใจดีครับ
ฟักทองนี่ ลุงไม่ได้ปลูกเองครับ น้องชายของป้าเขาปลูก
จุ๊...จุ๊..จุ๊...ต้องรีบเดินหน่อยแล้ว ป้าเขารออยู่ปู้น..........
แปลงที่กำลังจะเดินผ่านไปนี่เป็นแปลง หอมป้อมครับ

ปลูกพืชผักไว้อย่างละสองสามต้นครับ มะนาว มะม่วงอกร่อง
มะไฟ

มะอะไรนี่ เจ้าตัวนี้

อีกสามวันต่อมาก็เป็นตัวนี้ครับ

ต้นไม้ที่อาวุโสที่สุดในแปลง มะม่วงแก้ว ออกลูกทุกปีครับ ที่โคนจะมีจอมปลวก ตรงนี้ก็เลยมีเห็ดออกทุกปี ปีนี้หลอกให้ลุงไปคอยรออยู่หลายวัน ไม่ออก พอลุงกลับ กรุงเทพ ฯ ก็ออกเลย

กระท้อน ตามด้วย บ่าหน้อแหน้ 

 ทับทิมจีน ซื้อมากินแล้วเพาะเมล็ดครับ

 มะขามป้อมซื้อมาต้นเดียว น้องชายไม่เห็น ตัดหญ้าต้นขาดเหลือแต่ตอ ขึ้นมาใหม่ มาสองต้นเลยครับ
รู้งี้ให้ตัดสักสามครั้ง ขึ้นมาใหม่จะได้หกต้นเลย 
และตามมาด้วย มะเฟืองและละมุดครับ

 โชคอนันต์

เขียวเสวยใหญ                      บะโอทองดี

 มีลิ้นจี่สักนิดพอดูว่าเป็นสวนคนเมือง
มีกล้วยหินนิด สะตอหน่อย พอดูว่าเป็นสวนคนใต้
 
ตามด้วยมะยงชิดเพื่อยืนยันว่าเป็นเพื่อนพี่น้องกับคนตะวันออกและนครนายก
 สองต้นนี้เป็นไม้ดอกหอม ลุงซื้อที่งานเกษตรแฟร์ปีที่ไปไม่พบหนูมะโหน่ง ซื้อมาปลูกแล้วไม่ได้ดูแลเลย
 หากมีคำถาม ขนุนอะไรขี้เหร่ทีสุดในโลก พี่น้องตอบอย่างมั่นใจไปเลยนะครับ ขนุนลุงเริน
 ต้นนี้ยังแอบร่มอยู่ เงาะโรงเรียนครับ

ลุงปลูกต้นหว้าไว้สองสามจุด เอาไว้เป็นที่เกาะกล้วยไม้ และให้นกมากินลูกครับ
 สละอินโดน้าเสิน พันธุ์อร่อยที่สุดในโลก มาอยู่ที่นี่แล้วครับ
 ใช้โอกาสนี้ส่งการบ้านหนูข้าวโอ๊ต แพรวาครับ มะค่าโมง  อย่าให้คะแนนมากจนถึง ๑๐๐ เลยนะครับ ปลูกแล้วคนปลูกหายไปหนึ่งปีถึงกลับมาดู  ให้คะแนนสัก๙๗ ก็พอนะคุณครู

 มะฮ็อกกะนีของ พ่อน้องออมครับ

 ส้มแขกของครูรวย  ครูรวยเป็นน้องสาวลุงเริน สอนอยู่ที่มะนัง ไม่ได้เป็นสมาชิกบ้านสวนหรอกครับ
 ต้น Tam Mang  มีสรรพคุณทางยา  ใบมีกลิ่นเหมือนแมงดา 

 พร้าวนกขุ้ม  เดินทางจากมะนัง มา กรุงเทพ ฯ แล้วไป อยู่พะเยา ครับ

 ผักเหลียง ช่วงที่ลุงเป็นสมาชิกบ้านสวนใหม่ ๆ อ่านคำแนะนำบอกว่าให้ปลูกเอียงทำมุม ๔๕ องศา จนบัดนี้ต่ำลง ๆ เกือบนอนติดดินแล้ว แต่ยังคาดหวังว่าจะต้องลุกขึ้นมา  ต้องมีสักวัน ๆ 
สะเดามัน ซื้อจากงานเกษตรแฟร์ ปีนั้นมาเจอหนูมะโหน่ง กับน้องผู้หญิงสองคน แมลงง่องแง่ง หรือยายจ่อยนี่แหละ ถ้าลุงจำผิดขอโทษด้วยครับ  แล้วไปดินหาซื้อ สะเดามัน กับ น้าพนิดา วิลัยรัตน์ ได้มา ๓ ต้น คงติดแล้วหละครับ

 ตรงนี้น้องชายของป้า ลงหอมแดง หอมขาว (เก็บไปแล้ว)  กำลังจะลง หอมป้อม หอมแบ่ง
 น้ำบ่อ  บ่อโพรง ขุดไว้ใช้น้ำรดต้นไม้ครับ

 ขอคารวะคุณครูด้วยดอกมะเขือปลอดสารพิษครับ
มีสิ่งใดแนะนำ ยินดีน้อมรับกลับไปปรับปรุงแก้ไขครับ 

และขออำลาพี่น้องด้วยภาพวิวทิวเขาที่มองจากแปลงผักของลุงครับ
ทิวเขากั้น พะเยา กับ วังเหนือ แม่ขะจาน เวียงป่าเป้า ครับ

 ขอขอบคุณบ้านสวนพอเพียง ผู้ใหญ่โส ประธานแจ้ว สมาชิกที่รักทุกท่าน
ขอให้มีสุขภาพพลานามันแข็งแรง สวัสดีนะครับ