ของฝาก

            สวัสดีครับทุกท่าน... ก่อนที่เราจะเดินทางไปไหนมาไหน สิ่งสำคัญอันดับแรกๆ คือเป้าหมาย หรือสถานที่นั่นเอง ต่อมาก็กำหนดเรื่องวันเวลา เรื่องยานพาหนะ สิ่งของสัมภาระที่จะนำไปใช้  และอื่นๆ แต่สิ่งจำเป็นอีกอย่างที่คนไทยเราถือปฏิบัติสืบต่อกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบเหมือนกัน นั่นคือ "ของฝาก"ครับ ซึ่งคนที่นำของติดไม้ติดมือไปฝากให้ใคร ไม่ว่าจะเป็นผู้มีพระคุณ ญาติสนิท หรือเพื่อนฝูง เราก็รู้สึกได้ถึงความสบายใจที่มีของมาฝาก ในขณะเดียวกันผู้ได้รับก็ปลาบปลื้มใจที่มีของมาฝากเช่นกัน แม้ราคาไม่มาก แต่แสดงได้ถึงน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ แบ่งปันมาให้ เขายังคิดถึงเรา เขาไม่ลืมเรา แม้หนทางแสนไกลไปมาลำบากแต่ก็ยังอุตส่าห์หอบหิ้วมาให้..... ผมกับน้องเก้ก็เหมือนกันครับ ก่อนกลับไปบ้านแม่แต่ละครั้ง หรือไปเยี่ยมเยือนเพื่อนฝูง หากมีจังหวะและโอกาสก็มักจะเตรียมของไปฝากกันเสมอ เท่าที่เวลาอำนวยและของที่หามาได้ ซึ่งของฝากที่เราภูมิใจสุดๆก็คือ ผลผลิตและผลิตภัณฑ์จากในสวนของเราเองครับ  ครั้งนี้มีอะไรบ้างที่เตรียมไปฝาก ไปดูกันครับ

    ภาพชุดแรกด้านบน.. เพกาจากต้น และหน่อไม้จากกอในสวน ที่ยังหาชื่อทางการไม่ได้ว่าเขาเรียกไผ่อะไร? น้าชายผมเรียก " ไผ่ตากวาง " ผมก็ว่า กวางก็กวาง เรียกไปพลางๆก่อน ในเมื่อยังหาชื่อแท้ไม่ได้ 

 ยอดกะพ้อจากในสวน

 ในระหว่างไปตัดยอดกะพ้อ เจอระกำหวาน(ในถังผลสีส้ม)จึงตัดมารวมกับสละอินโดจากสวนเช่นกัน

พญาวานร หรือว่านฮ็อก ที่น้องเก้ชำกิ่งไว้ก็เอากลับไปให้แม่และคนใกล้กันปลูกด้วย 

นอกเหนือจากพืชผักผลไม้แล้ว น้องเก้ยังเตรียม น้ำข้าวโพด กับน้ำฟักข้าวไปฝากด้วยครับ

+++++

ส่วนของฝากลำดับต่อไป เรายังไม่มีผลผลิตจำเป็นต้องซื้อมาจากตลาดครับ 

 สะตอ ทุเรียนบ้าน มังคุด ลองกอง

 มะกอก และถั่วลิสง

   ทุกอย่างนำขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว ติดตามตอนต่อไปนะครับ เพราะตอนนี้ผมกำลังเดินทาง...สวัสดี.