สวนฉัน...

สถานการณ์เดียวกันเลยครับ ป้าเหมียว ตอนนี้ที่บางกอกชุ่มฉ่ำๆ อยากโกยให้ไปตกที่สวนผมจัง เสียดายน้ำ 555

ส่งแรงใจมาปลอบกันครับ นั่งมองน้ำทำอะไรไม่ได้ นั่งรอแต่วันที่จะกลับไปสู่ปกติซึ่งเรากำหนดเองไม่ได้ว่าเมื่อไหร่ และต้องทำใจว่าปีหน้าปีไหนๆก็จะต้องเจออย่างนี้ พูดไปก็เหนื่อยใจกับการแก้ปัญหาของคน สร้างสิ่งปลูกสร้างขวางทางน้ำ กั้นน้ำไม่ให้ไหลเพื่อลงสู่ทะเลโดยเร็วตามธรรมชาติ เป็นอย่างนี้เกือบทั่วโลก สร้างมลภาวะไม่หยุดหย่อน ผลาญพลังงานให้เกิดความร้อนไม่เคยฟังคำเตืิอน(ทำให้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้น) ที่ผมพูดใช่ว่าไม่เคยเจอ สมัยทำงานที่กรุงเทพฯน้ำท่วมในห้องนอนเป็นเดือนๆต้องหาก้อนอิฐมารองเตียงให้สูงเพื่อจะให้นอนได้ ต้องหิ้วรองเท้าไปใส่หน้าถนน กลับมาก็ต้องถอดที่หน้าถนน พยายามคิดอย่างที่คุณเหมียวว่า เห็นบ้านตัวเองแล้ว ให้นึกถึงบริเวณที่กำลังน้ำท่วมหนักเลยค่ะ โดนฝนลูกนี้ไป น้ำคงเพิ่มปริมาณเพิ่มทุกข์ขึ้นไปอีกแน่ๆ... เราก็ยังไม่โชคร้ายเท่ากับเขา 

ประกาศ
ท่านที่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์น้ำท่วม น้ำขัง ทุกปี  ขอชักชวนให้ย้ายภูมิลำเนาไปอยู่เป็นเพื่อนกะลุงเรินที่ จว.พะเยา นะครับ

ติดเกาะเสียแล้วคุณเหมียว ขอให้น้ำลดเร็วๆนะคะ

เขียวชะอุ่มเหมือนป่าดงดิบเลยค่ะ  หวังว่าต้นไม้คงจะชอบและทนไหวนะคะ   สู้ๆค่ะ