จะเทียวจนทางเป็นโสก

          เช้าวันเสาร์หกโมงเช้าโทรหาน้องนิกสมาชิกบ้านสวนพอเพียง  น้องนิกบอกจะมาหา แต่ตอนนี้ยังกรีดยางไม่เสร็จเลย นิกจะมาเอาหญ้าไปปลูกให้วัว น้องนิกมีสวนยาง 25 ไร่ สองพันต้น นิกจะกรีดคนเดียว (เรื่องจริงที่แดงกับพี่เวทย์ทึ่ง)นิกไม่นอนกลางคืนค่ะ นิกจะกรีดยางสี่ทุ่ม พักตอนตีสอง แล้วลุยต่อจนกว่าจะเสร็จ ราว ๆหกโมงเช้าถึงจะเสร็จ บอกให้นิกมากินข้าวเที่ยงที่บ้าน นิกบอกแค่ว่าจะมาแล้วหัวเราะ นิกเป็นเด็กผู้หญิงอายุยี่สิบต้น ๆ ตัวผอม ๆ แรกพบแดงกับพี่เวทย์ก็ถูกชะตา กับแววตาที่เป็นมิตร นิกเป็นคนมองโลกในแง่ดี ร่าเริงยิ้ม หัวเราะ ดูมีความสุขตลอดเวลา บ้านนิกจะห่างบ้านแดงราว 10 กม.ค่ะ ไปมาหากันแป๊บเดียว 

อาหารที่เตรียมให้น้องนิกมากินด้วย แกงหน่อไม้ใส่ยอดตำลึงและข้าวโพด กับย่างเนื้อ  เที่ยงโทรไปนิกบอกยังทำยางแผ่นไม่เสร็จเลย แต่บอกบ่ายสามเจอกัน แดงกับพี่เวทย์เลยจัดการอาหารเที่ยงกันสองคน ส่งข้อความไปหาน้องนิกบอกถ้าไม่ไหว ยังไม่ได้นอน พรุ่งนี้ค่อยมาก็ได้ ไม่มีการตอบกลับมา และแดงพอเข้าใจว่ารับปากแล้ว นิกต้องมาแน่  บ่ายสามนิกมาจริง ๆ  ถามว่าได้นอนยัง นิกยิ้มบอกยังไม่ได้นอนเลย แดงส่ายหัวเลยค่ะ อะไรจะขนาดนั้น  หาข้าวให้กิน แต่นิกกินไม่ค่อยได้ บอกว่าแกงหน่อไม้เผ็ดมาก และคงบวกกับความขี้เกรงใจของนิก  เวลานิกมีไม่มากนักเพราะจะค่ำแล้ว ถอนหญ้าให้หนึ่งกระสอบ พี่เวทย์เอาหน่อไม้ให้สี่ห้าหน่อ  พาไปดูนาที่ทำ   นิกแนะนำว่าปีหน้าให้ทำนาดำจะได้ข้าวมากกว่านี้ และเวลาเกี่ยวข้าวบอกนิกด้วยนิกจะมาช่วยเกี่ยว

         รู้ว่าพี่แดงก็ชอบอ่านหนังสือ น้องนิกเลยมีหนังสือมาฝาก

     เล่มนี้พี่เวทย์ชอบมากนะนิก

แดงให้หนังสือนิกไปอ่านหนึ่งเล่ม  วีรบุรุษผู้กองแคน ( ร.ต.อ.ธรณิศ   ศรีสุข)เกือบห้าโมงเย็นนิกก็กลับบ้าน แดงบอกว่าถ้าว่างก็มาหาได้ตลอด นิกยิ้มแล้วบอกว่า จะเทียวมาจนทางเป็นโสก (เป็นภาษาอีสาน ให้น้องป้อมเป็นคนแปล)

                                                                          โปรดติดตามตอนต่อไป...................