นานแค่ไหน....ที่คุณไม่นั่งรถไฟ..
นานแค่ไหน....ที่คุณไม่นั่งรถไฟ..อันนี้คงเป็นคำถาม.?.. ให้ผู้อ่านได้เล่าสู่กันฟัง...
แต่สำหรับแอนเอง เกิดมาเพิ่งนั่งรถไฟ ตอนเรียนมหาวิทยาลัยฯ .... ตอนที่ออกจากงานนั่งรถไฟจากหาดใหญ่มากรุงเทพฯ....จำได้ว่าสนุกมาก...... ครั้งนี้เลยไม่พลาดที่จะขอนั่งรถไฟอีกครั้ง...จาก ชุมพร สถานี บ้านมาบอำมฤต เข้ากรุงเทพฯ ลงที่หัวลำโพง...วันนี้ขอเล่าย้อนหลังนะคะ
ซื้อตั๋ว ไว้ก่อนล่วงหน้า มาถึงก่อนประมาณ 15 นาที ก่อนหน้านั้นถามเจ้าหน้าที่ว่ารถไฟมาตรงเวลามั๊ย
เจ้าหน้าที่บอกว่าตรง......ถือตั๋วอยู่ในมือ...
นั่งรอรถไฟ ยังไม่มา.................
ถ่ายรูปเล่นไปก่อน.. ตอนบายโมง ร้อน มากๆ ![]()
ตาชั่ง สมัยโบ...........หรือเปล่า
...................
..................
รถไฟจะมาทางไหนซ้ายหรือขวา หลงทิศทาง .......
......
...............
สังเกต เดี่ยวนี้ไม่มีไม้้หมอนแล้ว...............
รถไฟจะมาจากทางนี้ .............
แต่ก็ไม่ได้ถ่ายตอนรถไฟมา มัวแต่ดีใจ จะขึ้นรถ.......![]()
......
จากนั้น ก็นั่งสบาย ๆ บนรถไฟ.........สองข้างทาง มองไม่ค่อยเห็น....
แต่ตรงนี้จำได้ คือ สถานีหัวหิน....จากนั้นก็นอนต่อ.........
จนถึงสถานีหัวลำโพง ลงรถไฟฟ้าใต้ดิน มาขึ้นที่หมอชิต พี่มารับ.....
...
- บล็อกของ ann
- อ่าน 8141 ครั้ง





ความเห็น
มานี มานะ วีระ ชูใจ
22 สิงหาคม, 2010 - 10:53
Permalink
เสียงรถด่วนขบวนสุดท้าย..
รู้สึกอย่างไรบ้างครับ...
ไปงานแต่ง...นั่งรอรถไฟ...
เชื่อว่าอย่างไรก็...ยังมีอีกหลายขบวนนะครับ...น้องแอน
ผมยิ้มนะครับตอนเขียน...ข้อความนี้
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
ป้าเล็ก..อุบล
22 สิงหาคม, 2010 - 11:04
Permalink
ยังเหลือรถทัวร์กับเครื่องบิน
น้องแอน ถูก มานะ แซวหลาว ไม่ปรือนะน้องแอน
ยังเหลือรถทัวร์กับเครื่องบิน
084-167-4671
anongrat2508@hotmail.com
มานี มานะ วีระ ชูใจ
22 สิงหาคม, 2010 - 11:34
Permalink
ก่ายกอง
ยิ่งศึกษา ยิ่งเดินทาง ยิ่งกว้างไกล ยิ่งมีโอกาส ยิ่งมีทางเลือกมากมาย
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
sailomloy
22 สิงหาคม, 2010 - 23:08
Permalink
สุดท้าย (อาจจะ)
สุดท้าย
(อาจจะ) ฝัดด้งเปลา
ฮิ้ววววววววววววววววว
ออกปากรุนท็อกที !!!
มาย
22 สิงหาคม, 2010 - 10:57
Permalink
โอ้ นานมาก
โอ้..นานมากเลยที่ไม่ได้นั่งรถไฟ
นั่งครั้งแรกที่ยาวและไกล..สมัยเรียนจากหัวลำโพงถึงตรัง
ตื่นเต้น สนุก ไปเป็นกลุ่ม สนุก.. แต่ชอบมากๆ วิวสองข้างทาง
ครั้งสุดท้ายน่าจะเป็นจากสุราษฯ ถึง กทม. ร่วมงานแต่งของพี่ดา(รู้จักพี่ดาครั้งแรก)
.. โอ้ก็นานมาแล้วเหมือนกัน
there is a will , there is a way .
ชวิน
22 สิงหาคม, 2010 - 11:12
Permalink
รถไฟสายอะไรเอ่ย
สาย นะจ๊ะ ถึงก็ชั่งไม่ถึงก่อนชั่ง
แนะนำ สายดอนรัก-น้ำตก อยู่ที่กาญจนบุรี เป็นทางรถไฟ สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2
เริ่มรู้และเริ่มสนใจแล้วใช่ไหม ถ้าคนเคยไปจะติดใจ บรรยากาศดี ด้านล่างเป็นหุบผาและแม่น้ำ
และอีกฝั่งของแม่น้ำจะมี รีสอร์ส และแพพักเรียงเป็นแถว สวยงามมาก แต่ใช้เวลานั่งนานมาก
เนื่องจากช่วงหุบเขาต้องค่อยๆวิ่ง และเมื่อถึงปลายตีตั่วนั่งกลับหรือ ลงรถไฟที่สถานีน้ำตก สุดสาย
( ไทรโยคน้อย ) จะมีรถเมล์วิ่งผ่าน แล้วขึ้นมาลงที่สถานีดอนรัก ได้เลย
พอเพียงเพื่อเพียงพอ
jabee_68@hotmail.co.th
Tui
22 สิงหาคม, 2010 - 11:16
Permalink
ขอบคุณที่พาเที่ยวครับ
ขอบคุณที่พาเที่ยวครับ นึกถึงของกินบนรถไฟ สมัยนี้ยังมีขายอยู่เปล่าครับ
ชวิน
22 สิงหาคม, 2010 - 11:27
Permalink
รถไฟสายอะไรเอ่ย ตอน 2
ปัจจุบัน รถไฟเส้นทางสายนี้ จะมีบริการนักท่องเที่ยว โดยจัดเป็นขบวนพิเศษ วันละหลายรอบ
สามารถขึ้นได้ที่ สถานีสะพานข้ามแม่น้ำแคว เส้นทางนี้เรียกว่า ทางรถไฟสายมรณะ
ท่านใดสนใจ เชิญท่องเที่ยวได้
เมื่อก่อนนั่งรถไฟ ผมชอบเก็บตั่วที่เป็นกระดาษแข็ง
แบบนี้ แต่สมัยนี้ตั่วกระดาษบางๆ ไม่มีความหมาย
พอเพียงเพื่อเพียงพอ
jabee_68@hotmail.co.th
ann
22 สิงหาคม, 2010 - 12:53
Permalink
เมื่อก่อน
เมื่อก่อนตั๋วรถไฟสวยจัง....
ขอบคุณค่ะที่นำมาฝาก.....
....ความสุขอย่างแท้จริง ด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง....
ตีรพนฐ์
22 สิงหาคม, 2010 - 11:31
Permalink
ไม่ใด้นั้งมาหลายปีแล้ว
หน้า