ผลไม้ที่เห็นบ่อย

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เห็นพี่ยายอี๊ด มีผลไม้แปลกๆ มาให้ชมเลยเก็บมาฝากว่าจะจำได้มั๊ยว่าเป็นลูกอะไรบ้างอย่างหลังเริ่มหายากแล้วนะค่ะ



แหล่งที่มาของภาพจากGoogle

ความเห็น

ยอดกระทกรก ต้มจิ้ม ปลาร้า...

ทำแค่...พอดี  


ใช้อย่าง...พอเพียง  


เก็บออม...พอสมควร


3 พอ...เพื่อความสุขในชีวิต


msn  kra_pook@hotmail.com

บ้านก้อ  ที่ทุ่งสงเรียก 

 

ผ้าร้ายห่อทอง   กับ ลูกหวาย

 

ตอนเด็กๆ  ตามแม่ไปเก็บลูกพืช ก้อชอบหยบเก็บผ้าร้ายห่อทอง   ส่วนลูกหวาย ที่บ้านมีหลายต้น บางทีพ่อขึ้นไปบนเขา  ตัดลงมาให้ กินกันจนฟันแดงหมดนิ 

กระทกรกป่าชาวบ้านหนองคายเอิ้น ผักหำห่อ

บาดอิสานทางมุกดาหาร นครพนมเอิ้น ผักบ้วง

ย้อนว่า มือที่เกี่ยวนำค้างมันเป็นบ้วง

แต่เฒ่าแม่ อยู่พิบูลฯ เอิ้นผักดอกหลีด

บ่อฮู้เป็นหยังค่อยเอิ้นแบบซี้

ฮู้แต่ว่า ยอดตอนดิบๆ เหม็นเขียวหลาย

แต่ถ้าต้มสุกแล้ว จิ้มแจ่ว แซบกั่วยอดตำลึง

อ้อ ทางสกล-ร้อยเอ็ดเอิ้นผักตำลึงทอง

-ส่วนบักหวา เข้าใจว่าคือสิเอิ้นคือกับเบิ๊ดเกือบสู่ทางเนาะ

ลูกอิสานกันดารแท้ แต่บ่อเหี่ยวทางน้ำใจเด้อ
หากแหม่นใหลหลั่งรินปานฝนแต่เมืองฟ้า
มาเด้อพวกพี่น้อง สานสัมพันธ์ให้มันแก่น
ให้ยืนยาวแนบแน่นพอปานปั้นก้อนข้าวเหนียว เด้อพี่น้อง

โอ้โห..ได้ชื่อมาเพียบเลย ผลไม้ชนิดเดียวชื่อเป็นโหลเลย

 

 

msn:lekonshore@hotmail.com

ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร

พุ้งพิ้ง Laughing

 

"ไม่มีอะไรอยู่กับที่ ถ้าเราไม่หยุดเดิน"

บ้านพี่เรียกว่า โทงเทง โทงเทงตรงไหนหว่า อิอิ

พอเพียง และ เพียงพอ บ้านไร่จันทร์เจ้า 

เจ้าโทงเทง กำลังออกลูกเต็มเลย

ใครอยากได้ บอกมานะคะ จะรอเก้บเม็ดให้ค่ะ

มีเยอะ...น่ารักดี

 

สงสัยเวลาลมพัดแล้วโทงเทงมั้งค่ะนี่

 

 

msn:lekonshore@hotmail.com

ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร

ตรัง-เรียกพุ้งพิ้ง เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เห็นนัก แต่ก่อนขึ้นชุกชุมในไร่

เมืองพี่พ่อก็เรียกพุ้งพิ้งค่ะ กินได้แต่ไม่ชอบกิน เอือน....

หน้า