ความอร่อยที่เอาไม่ถึง
หมวดหมู่ของบล็อก:
Keywords:
อันของสวยแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้ฤๅ
ก็จริงอยู่ แต่ไม่อยากปีนป่ายครับ ตกลงมาไม่คุ้มกัน ที่ว่ามานี้ก็ยอดฟักข้าวครับ ผมปลูกให้ขึ้นต้นละมุด ยอดกำลังงามน่าผัด ก็ได้แต่แหงนมอง
อยากกินก็คงต้องหาบันไดแล้วแหละงานนี้
- บล็อกของ sothorn
- อ่าน 8346 ครั้ง

ความเห็น
amporn
19 ตุลาคม, 2010 - 14:44
Permalink
เธอสูงเกินกว่าจะไขว่คว้า
ยิ่งนับวันเธอก็คงไม่มองลงมายังเบื้องล่าง เพราะเท่าที่ดูจากยอดของเธอ เธอจะขั้นไปให้ถึงสวรรค์บนฟากฟ้าประมาณนั้น กระมังค่ะ จงปล่อยเธอไปตามทางของเถิด ซักวันถ้าเธอไปไม่ถึงสวรรค์ วันนั้นเธอก็คงโค้งยอดของเธอลงมา ค่ะ
ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้
สวนบ้านน้ำทรง
19 ตุลาคม, 2010 - 14:50
Permalink
อันตรายต่อสุขภาพ
อืมม์.......การกินฟักข้าว มันก็อาจเป็นอันตรายต่อสุภาพได้เหมือนกันแฮะ
อาจทำให้ถึงแข้งขาหักได้เลยนะเนี่ย ....หุ หุ หุ
ไก่ดำ สวนบ้านน้ำทรง
จ.นครสวรรค์
มะโหน่ง
19 ตุลาคม, 2010 - 15:38
Permalink
อย่างนี้ต้องหาคนช่วย
พี่โสคงต้องหาคนมาคอยช่วยสอย...หรือไม่ก็มาช่วยตอนตกจากต้นไม้
แต่ไม่เป็นไรมั้ง
ไปดีกว่าเด๋วโดนมะเหงก 

สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี
คนยอง
19 ตุลาคม, 2010 - 15:55
Permalink
สุดเอื้อม
สุดเอื้อม..
แบบนี้ต้องสอยครับ...
แต่ผมว่ามันจะลำบากมากมายนะ
ถ้าให้ดีลองหาอย่างอื่นกินก่อนดีไหมครับผู้ใหญ่
หน้า