เรื่องโลกโลก

     ที่เขียนเรื่องโลกๆ  ไม่ได้เขียนหนักไปทางธรรมหรอกครับ แต่เป็นเรื่องของโลกจริงๆ เป็นเรื่องของภัยธรรมชาติที่นับวันจะเกิดถี่ขึ้นและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ  ยุคนี้เป็นยุคที่โลกกำลังทวงคืนความสมดุล หากไม่ประเมินความเสี่ยง (โอกาศ vs ความรุนแรง) และไม่เตรียมการรับมือ  ความสูญเสียที่จะเกิดขึ้นอาจยากแก่การยอมรับได้

    แผนที่ที่ผมนำมาประกอบวันนี้ จำไม่ได้เหมือนกันว่าได้มาจากที่ใด  แต่เก็บไว้ในหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์มานานพอสมควร  จะเห็นว่าพื้นที่สีชมพูทั้งหมดเป็นบริเวณที่อยู่ในระดับที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลหนึ่งถึงห้าเมตร  เป็นที่น่าสังเกตว่าพื้นที่ภาคกลางนับแต่พื้นที่ชายฝั่งปากแม่น้ำเจ้าพระยาไปจนจดนครสวรรค์ล้วนเป็นพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลไม่มากนัก หากแม้นภายหน้าระดับน้ำทะเลสูงขึ้น  ทะเลจะกินลึกเข้าไปในดินแดนเหล่านี้ พื้นที่เมืองหลวงของประเทศไทยจะกลายเป็นเมืองพญานาค แต่หากไม่คิดอะไรมากก็ไม่แปลกหรอกครับเพราะพื้นที่เหล่านี้เมื่อหลายพันปีก่อนก็เคยเป็นทะเล การจะกลับไปเป็นทะเลอีกครั้งจึงไม่แปลก  แต่จะแปลกตรงที่เรารู้และประเมินได้แต่ไม่หาทางป้องกันนี่สิครับ

     อ้อ  สองวันก่อนผมได้รับเอกสารจากไปรษณีย์ชุดหนึ่ง  เห็นจ่าหน้าซองก็รู้ว่าเป็นเอกสารจากเจ๊โส ภายในเป็นหนังสือธรรมะและวีซีดีธรรมะ  ต้องขอขอบคุณเจ๊โสมากครับ  ผมเพิ่งจะมาศึกษาธรรมะจริงๆจังๆเมื่อไม่นานมานี้เอง แต่อย่าเพิ่งเข้าใจว่าผมเป็นมหานะครับ เหตุของเหตุคือ ภายหลังได้รับอุบัติเหตุก็เริ่มเห็นจริงว่าคนเรามีชีวิตอยู่เพียงลมหายใจเข้าและออกเท่านั้น  หายใจเข้าไม่ได้ก็ตาย หายใจออกไม่ได้ก็ตาย  และ ถ้าจะนับเวลาที่มีชีวิตอยู่  อย่างเก่งก็ไม่เกินสองหมื่นเก้าพันวัน หากเก็บเงินวันละบาทก็ได้สองหมื่นกว่าบาท ไม่พอซื้อโทรศัพท์ดีๆซักเครื่องเลยครับ  คุณค่าของชีวิตจึงมีอยู่แค่ลมหายใจปัจจุบันที่เข้าหรือออกแล้ว ไม่เบียดเบียนใครอื่น ไม่เบียดเบียนตน ให้เกิดทุกข์  เท่านี้จริงๆครับ  ขอบคุณเจ๊โสมากครับ