หัวครกฉาบ

หัวครก....

ตอนเด็กๆ..ใครก็ตามที่เกิดอยู่ในสังคมชนบท แถวภาคใต้ น้อยคนนักที่จะไม่เคยเล่น ซัดราวหัวครก ยายอิ๊ดก็เป็นคนหนึ่งที่กระเป๋ากางเกงเต็มไปด้วยเม็ดหัวครก และจะมีลูกเด็ดของเราในกระเป๋าไว้สำหรับซัดราวหัวต้องโม่งๆคะ การซัดราวหัวครก คือการนำเอาไม้ไผ่ที่ผ่าแล้ว เหลาให้สามารถที่จะตั้งลูกหัวครกได้ ไม่ใหญ่ และเล็กเกินไป หลังจากนั้นก็ลงขันกัน ว่าจะลงเม็ดหัวครกคนละกี่เม็ด ตกลงกันได้ก็นำไปวางไว้ที่ราว ราวหัวครกก็ต้องมีฐานไม่ให้ติดพื้นดินมาก

และไม่สูงจนเกินไป หลังจากนั้น เราก็  ฉูฉีกันว่าใครจะได้ซัดราวก่อน..คนไหนซัดถูก ลูกหล่นเท่าไหร่ก็ได้ไปเท่าที่หล่น หากคนแรกซัดไปโดนหล่นหมด เกมส์ก็เริ่มใหม่ค่ะ ใคร..หากอยู่ทางใต้ ไม่ได้เล่นซัดราว ถือว่าไม่ได้กึ่นนะคะ ยายอิ๊ดนะหรือ..ปากก็โดนยางหัวครกกัดเป็นแผลเต็มไปหมดค่ะ เพราะเล่นชนะเพื่อน แล้วนำไปคั่ว ยาจกเกิน... ดิบบ้างสุกบ้าง กินเพ  ยางเลยไหม้ปากค่ะ ร่ายซะยาว วันนี้ไม่ได้นำเสนอเกมส์นะคะ แต่อยากให้กินขนมนี้ต่างหากค่ะ.....

เป็นขนมที่เห็นบ่อยตอนเด็กค่ะ ตอนนี้ยังมีอยู่บ้างค่ะที่ตลาดนัด คือใช้เมล็ดมะม่วงหิมพานต์  มาฉาบกับน้ำตาลแดง หรือน้ำตาลปี๊บก็ได้ค่ะ และรองด้วยใบของเขาค่ะ ตักลงตั้งแต่ร้อนๆ เลย  สักครู่เขาก็จะเหนียวหนึบค่ะ หวานมากค่ะ มีชื่อมากมายที่เรียกเฉพาะถิ่นค่ะ เช่น ยาร่วง  หัวครก กาหยี กาหยู แตแหร ยะโหย เล็ดล่อ ท้ายล่อ

เป็นขนมอีกหนึ่งอย่างค่ะ ที่เป็นขนมถิ่นใต้ค่ะ

 มีความสุขค่ะ   จากยายอิ๊ดคนงามค่ะ..