พาสมช.ใต้ ไปวัดพระแก้ว

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เนื่องจากคุณบุญพา ที่เป็นที่รัก ของพี่น้องชาวเว็บเรา มาเยือนถึง กทม. พวกเรา(เท่าที่มาได้) ก็จัดการต้อนรับ แบบประทับใจ ไม่มีวันลืม


เราวางแผนการเดินทาง จะไปนมัสการพระแก้วมรกต ในตอนเช้า วันเสาร์ที่ 13 พย.


 แก้วเริ่มออกเดินทางจากบ้าน ไปท่าเรือวัดศรีบุญเรือง แล้วนั่งเรือคลองแสนแสบ  ไปรับคุณพา



ไปโบกรับคุณพา พร้อม นนท์ และ ไอรินลดา(จ๋า) มาขึ้นเรือด้วยกัน



บรรยากาศริมน้ำ ยังน่ารื่นรมย์ ลมพัดเย็นๆ เวลาเรือวิ่งผ่าน


ไปขึ้นเรือที่ท่าผ่านฟ้า แล้วต่อรถตุ๊กๆ ไปวัดพระแก้ว-รอชมภาพจากนนท์


ถึงวัดพระแก้วแล้วเราเที่ยวกันอย่างสนุกสนานก่อน



หน้าวัดมีต้นมะขาม ตัดทรงพุ่มอย่างสวยงาม คุณพาประทับใจมาก บอกจ๋าๆ ถ่ายรูปให้หน่อย เอาไปฝากลูก



ชมบรรยากาศในวัด มีชาวต่างชาติมากมาย แต่ คนไทยเราจำนวนมาก กลับไม่เคยไปนมัสการวัดคู่บ้านคู่เมือง



เรา4คน เริ่มเดินชมวัด เก็บภาพความงามไปรอบๆ ขอบอกว่าได้ภาพมา ราวพันรูป คงลงไม่หมด ค่อยๆดูบ้างนะคะ ลงได้เพียงเล็กน้อยค่ะ



งดงามทุกกระเบียดนิ้ว ตั้งแต่ โบสถ์ วิหาร และ วิหารราย


 




คุณพาอยากถ่ายรูปคู่กับยักษ์ จ๋า(เสื้อขาวยืนหันหลัง) กำลังถ่ายรูปให้คุณพา โดยมีนนท์แอบถ่ายรูปจ๋า และ แฮะแฮ่ม แก้วแอบเก็บภาพคนทั้งสาม และพฤติกรรมน่ารักๆของพวกเราไว้ดูเล่น



กลับมาชมวัดกันต่อค่ะ



น้องนีและครอบครัว มาถึงแล้ว กลุ่มเราเริ่มใหญ่ขึ้น แถมมีเด็กน้อยสุดโจ๋ มาร่วมขบวนด้วย



ปราสาทพระวิหารแบบจำลองค่ะ มีให้ชมที่นี่ด้วย




บรรยากาศแบบนี้ ใครไม่ได้มา น่าเสียดาย



ใครระลึกความจำได้ ว่ารูปปั้นนี้ชื่ออะไร มารับรางวัลค่ะ



แล้วเดินชมภาพจิตกรรมฝาผนังกัน



สนุกพอแล้ว ไปนมัสการ พระแก้วมรกต ด้วยกันค่ะ



ข้างในอุโบสถ ไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพ


หลังจากไหว้พระเสร็จ ซึ่งนนท์และคุณพาใช้เวลาในการนมัสการ นานมากๆๆๆๆ


น้องนี ลากลับก่อน ด้วยภารกิจทางครอบครัว ส่วนพวกเรา ไปเที่ยว พิพิธภัณฑ์ต่อ คอยติดตามตอนต่อไปนะคะ


**********


 

ความเห็น

ที่ไม่ได้อยู่ร่วมด้วย  ต้องรีบกลับมาทำงาน ขอแสดงความอิจฉา ด้วยคนนะ

ตอนไปเที่ยวกัน ก็บ่นถึงพี่แก่กันหลายรอบ ว่านี่ถ้าได้มาด้วยกันคงดี พวกเราคิดถึงพี่แก่อยู่ค่ะ อยากให้มาได้ด้วย

 

คิดอยากนั่งรถเมล์และเรือทุกสาย  ขึ้นต้นทาง  ลงปลายทาง    ให้มันรู้ไปว่าหลงกรุง  555

หากมาคนเดียว อาจไม่หลง แต่ถ้าเดินทางร่วมกับตะลอนทัวร์ 3 คนนี้ คือ แก้ว จ๋า นนท์ รับประกันได้ว่า หลงทุกที่ที่ไป งงทุกที่ที่ผ่าน ไม่ผิดหวังค่ะ


เมื่อวานเราก็หลงกันแบบมันส์ๆ ฮาฮา แต่ว่าขาด ชวนชื่นมาแจม

 

จังเลยครับคุณแก้ว


แวะมาชม..ด้วยความน้อยใจ

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

น้องปิดเทอม พาน้องมาเที่ยวบ้างนะคะ


สมาชิกที่นี่น่ารักทุกค่ะ จ๋าเพิ่งเข้าเป็นสมาชิก


ก็สัมผัสได้ถึงความน่ารัก จริงใจของพี่ๆ น้องๆ สมาชิกบ้านสวนฯ


จ๋าก็เป็นคนคอนศรีฯ ค่ะ อ.จุฬาภรณ์


ติดตามอ่านบล็อกพี่มานี มานะฯ ชอบและชื่นชมการใช้ภาษาค่ะ

ขอบคุณครับ...


โอกาสถ้าถูกเปิดก็คงจะได้เจอกันครับ...


แต่ตอนนี้...ภาระมันขวางประตูสู่ความรื่นรมย์อยู่ครับ..


หนุกเล้กๆ ในพื้นที่ใจแคบๆของตัวเองไปก่อนครับ...


ต้องมีสักวัน...ว่าไปดังนั้น...


มีอะไรก็บอกๆกันนะครับ...

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

ขึ้นบล็อกชวนแล้ว น่าจะตามมากัน แอบน้อยใจทำไมจ๊ะ


 

 

สงกะสัยนัดเจอกันที่บางกะปิถึงนั่งเรือมากัน อิอิ... น้องก้อยมีประสบการณ์กับเรือ หากอยากไปไหนไว ๆ ใน กทม. เรือก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือก อิอิ เสียดายไม่ได้ไปด้วย เสียดายจริง ๆ ...

...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...

น้องนี พาลูกชายขาโจ๋มาด้วย เสียดายคนรักเด็กไม่มา


น้องเน็กเค๊าน่าฟัดมากเลย ยังขำไม่หาย แย่งพี่แก้วกินลูกอมด้วย เด็กอะไร รู้มากจัง แถมหล่อมากๆ ก้อยเห็นแล้วคงกรี๊ดแน่เลย

 

หน้า