หัวใจของความสุขและขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ

เป็นสมาชิกมาตั้งนานไม่เคยแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ เข้าๆออกๆ ล่าป่วย ลากิจก็บ่อยค่ะ  ชื่อคุรูหนิง  เกิด 2513  จะเรียกอะไรก็ตามสบายค่ะ  สอน ป.3 อยู่   จ.สุรินทร์  เป็นคนเรียบง่าย  สบายๆ  มีความสุขกับการดูแลต้นไม้ อ่านหนังสือ และกำลังใช้ชีวิตแบบพอเพียง ชื่มชมเวบนี้เพราะได้คุยกับสมาชิกที่มีอัธยาศัยต้องกันค่ะ  ได้รับน้ำใจเป็นเมล็ดพันธุ์ ไปดังนี้ ค่ะ ฟักข้าว จากคุณโรส  งอกแล้ว  ย่านางจากลุงเสิน  ไม่งอกเลยค่ะ สงสัยสอบตก  เมล็ด ชมจันทร์  จากก๊วนเกษตร งอกแต่เสียชีวิตหมดแล้วคะ สอบตกอีก    ถั่วครกจากคุณ slblueสอบผ่าน ค่ะ ลงดินแล้ว ได้รับพระเคร่องจากป้าแหม่มผารัตน์จากเชียงใหม่ส่งมาขอบคุณที่ส่งเมล็ดกระเจี๊ยบเขียวไปให้   ขอบคุณในน้ำในไมตรีของทุกคนที่ให้การต้อนรับค่ะ ขอตอบแทน สมช. ด้วยข้อคิดดีๆค่ะ 

หัวใจของความสุข

อยู่ที่การวางใจให้เป็น จิตที่อาลัยในอดีต กังวลกับอนาคต หรือเพ่งโทษผู้อื่นย่อมหาความสุขได้ยาก ตรงข้ามกับจิตที่ตื่นรู้อยู่ในปัจจุบัน หรือรู้เท่าทันตนเอง ไม่เผลอยึดติดในอารมณ์ต่าง ๆ ย่อมเป็นจิตที่มีความสุข โปร่งเบา อยู่เสมอ

เป็นเพราะผู้คนทุกวันนี้สำคัญผิดคิดว่าความสุขอยู่ที่ความมั่งคั่งร่ำรวยและการมีฐานะตำแหน่งสูง ๆ จึงมีชีวิตอยู่อย่างไร้ความสุข เพราะขณะที่ยังไม่มีสิ่งนั้นก็เป็นทุกข์ ครั้นได้มาแล้วก็ต้องเหนื่อยยากกับการรักษา และหวั่นกลัวการสูญเสีย นานไปก็รู้สึกเบื่อในสิ่งที่มี อยากได้สิ่งใหม่มาแทน แล้วก็เข้าสู่วงจรเดิม คือดิ้นรนแสวงหา ได้มาแล้วก็ไม่พอใจ จึงดิ้นรนแสวงหาใหม่ สรุปก็คือหาความสุขไม่ได้เสียที ต้องวิ่งไล่ล่าไม่หยุดหย่อน ไม่ต่างจากคนที่วิ่งหนีเงาตนเองในยามบ่าย

เมื่อใดก็ตามที่หันมาใส่ใจกับจิตใจของตนเอง ไม่เผลอใจให้อารมณ์ต่าง ๆ ครอบงำจิตใจ ไม่ว่าบวกหรือลบ กุศลหรืออกุศล อยากได้หรืออยากผลักไส ใจจะตั้งมั่นอยู่ในความปกติและสัมผัสกับความสงบเย็น แม้อยู่นิ่ง ๆ แต่เพียงผู้เดียวก็สามารถเป็นสุขได้ โดยไม่รู้สึกกระสับกระส่าย หากมีกิจธุระ ก็สามารถทำงานได้อย่างมีความสุข ผู้ที่สามารถวางใจได้เช่นนี้ จนเกิดปัญญาเข้าใจตนเองตามความเป็นจริง จิตใจย่อมเปี่ยมสุขแม้อยู่ท่ามกลางความทุกข์ก็ตาม

ที่มา หัวใจแห่งความสุข
โดย พระไพศาล วิสาโล
สำนักพิมพ์ Nation Books
พิมพ์ครั้งที่ ๑ ๒๕๕๓