วัฒนธรรมการทำนากำลังหายไปเศร้าจังครับ

ดั้งเดิมนั้นแถวบ้านผมจะแบ่งชัดเจนมากระหว่างที่นากับที่ไร่ ที่นา หมายถึง ที่สำหรับปลูกข้าว และสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เพื่อบำรุงดินหรือไว้กิน เช่น ถั่วฝักยาว ถั่วเขียว ข้าวโพด พริก ฯลฯ ส่วนที่ไร่ จะเอาไว้สำหรับปลูกมันสำปะหลัง อ้อย หรือที่รู้จักกันในนามของพืชทางเศรษฐกิจ แต่ปัจจุบันน่าเศร้ามากพืชทางเศรษฐกิจ คือ อ้อย เขามาแทนที่ข้าวอย่างเห็นได้ชัดเจนมากๆ น่าเศร้าจริงๆ ครับ สาเหตุที่เป็นเช่นนี้มีหลายอย่างที่ทำให้เป็นเริ่มจากสมาชิกของครอบครัวที่มีสมาชิกส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นคนสูงอายุ หรือว่ามันจะก้าวเข้าไปสู่สังคมผู้สูงอายุจริงๆ อีกอย่างการศึกษาของเด็กสมัยนี้สูงขึ้นแต่ทัศนคติเรื่องการทำนาไม่ได้สูงตามไปด้วยกลับยิ่งต่ำลงเพราะเขามองกันว่าการทำนานั้นลำบากมาก จากสาเหตุนี้ที่ทำให้ที่นากลายไปเป็นที่ไร่เกิดการให้คนอื่นเช่าที่นาเพื่อไปปรับเป็นที่ไร่สำหรับปลูกอ้อย ผลกระทบที่ตามมาคืออะไรรู้ไหมครับ 1. ต่อไปชาวนาต้องซื้อข้าวกิน  2. กินคงจะเสียเพิ่มขึ้นเพราะการปลูกอ้อยใส่ปุ๋ยเคมีเยอะมาก  3. ปู หอย ปลา กบ ในนาหายไปจากแต่ก่อนได้อาศัยได้อยู่ได้กินก็เพราะนานี่แหล่ะ และที่ตามมาอีกมากมายไม่อยากคิดครับมันเศร้าๆๆๆๆ รอบๆ บริเวณนาผมเหลือไม่กี่เจ้าที่ยังทำนาอยู่ ส่วนใหญ่จะปลูกอ้อยกันหมดแล้ว

ภาพนี้ไม่เกี่ยวกับอ้อยครับแต่เกี่ยวกับข้าวเพราะมันอยู่ในนาข้าว มะม่วงป่า กำลังติดลูก อู้ยยยเปรี้ยวปากอีกสัก 3 สัปดาห์ก็ได้กินลูกแล้ว

ภาพนี้ให้ดูรูปเต็มๆ ครับ เคยให้ดูแล้วตอนที่เอาหวายไปปลูกที่นาแต่คนละบรรยากาศกันตอนนั้นจะเขียวไปหมด

นี่ครับเห็นชัดเจนป่าอ้อยครับติดกับที่นาผมเลย

มองไปเห็นแนวไกลๆ ดอกขาวๆนั่นแหล่ะครับป่าอ้อยหมดเลยสมัยก่อนที่แถวนี้ปลูกข้าวได้งามมากเพราะว่าเป็นนาลุ่ม

แถวนี้แต่ก่อนเป็นนาหมดกลายสภาพแล้วตอนนี้

นี่ก็เหมือนกันแต่ก่อนเป็นนา

ดูสภาพถนนที่ไปนาสิครับผมว่ามันถนนสำหรับไปป่าอ้อยชัดๆ เศร้าๆๆๆๆๆๆๆ