Miscellaneous

     เช้าวันหนึ่งในฤดูหนาว ...... เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนกกางเขน ไม่ว่า ตัวผู้ หรือตัวเมีย

     ...... ตื่นเช้า .... จัดการกับตัวเองเสร็จ

     .....เดินออกหน้าบ้าน

..... เจอ เจ้านี่ อยู่ตรงหน้า จะๆ ......

   ชื่อเสียงเรียงนามเหรอครับ .... “ระย้าแก้ว”  หรืออีกชื่อ คือ “สร้อยสายเพชร”

   ... ไม่เคยกินเป็นอาหารลิ้น แต่ก็ลิ้มเป็นอาหาร  อารมณ์ ...

                         ...... ดู ใกล้ๆ ครับ

   อย่า กระนั้นเลย ไหนๆ นำเสนอดอกไม้สวยๆ แล้ว บล็อกนี้ ก็ทำเป็น “ปกิณกะบล็อก” มันซะเลย

     .... เอ้า ... “อ้อดิบ” หรือ “คูน” ลอกเปลือกทานดิบ รสออกหวานนิดๆ แกงก็ได้ไม่ว่าแกงส้ม ... แกงกะทิ

...... ก้านอวบ ..... น่าทาน

ตามมาด้วย .....  “ชะอมไร้หนาม”

     ทีจริงก็มีหนามเหมือนกัน ครับ

     แต่หนามเขาเล็กๆ สั้นๆ

     “พริกไทย” ... ครับ

     ปีนี้ .... คงเก็บตากได้หลายขวดอยู่

  แล้วก็  “ขจร” ... หรือ “สลิด”

     ทานสด ลวกจิ้ม แกง ได้หมด

    แต่เมนูที่เข้ากันสุดๆ คือ ไข่เจียว + ดอกขจร  .... ครับ

    นี่ ... ก็ปลูกไว้ครับ แต่หวังผลอนาคต

    ...... หมี่กรอบ หากขาดเจ้านี่ไป ก็ไม่เรียกหมี่กรอบละครับ ... อย่างที่นักชิม จะ Comment ว่าออกทะเลไปซะแล้วละเพ่....

       “ต้นส้มซ่า” ครับผม

    ซื้อผลมาจากปากคลองตลาด มาทำหมี่กรอบ เพาะเมล็ดไว้ ขึ้นหลายต้น แต่เหลือต้นเดียว ก็ใครๆ ก็ขอ เลยให้ๆ ไปหมดครับ

   ขึ้นต้นด้วยดอกไม้ บิดท้ายรายการด้วย พันธุ์ไม้ที่ชาวสวนเรียกเขาว่า “วัชพืช”

    .... ข้าพเจ้าก็ไม่ทราบชื่อเสียงเรียงนามเขาหรอกครับ

           เสียงลือเสียงเล่าอ้าง ว่าผัดแล้วอร่อย ล้างพิษได้ด้วย .....

    ทดลองดู ไม่เลวครับ รสชาติ คล้ายยอดถั่ว หรือ ฟักแม้ว ผัดเชียว แต่จะล้างพิษได้จริงเปล่าไม่ทราบ

      .... ไหนๆ ผัดแล้ว ก็ลองนำไปแกงเลียงดู .... เออ ... ก็เข้าทีครับ

            ..... ก็ไหนว่า ... วัชพืช ... แสดงว่าโดยแท้แล้ว เขา “ไม่ใช่” .... แต่เรา.. “ไปยัดเยียดให้เขาเป็นรึเปล่า....?”