เหตุผลอีกอย่างที่อ้อยหวานเร่งเขียนบล็อกติดๆ กันเกือบทุกวัน จนแฟนบล็อกตามไม่ทัน คือ อยากเขียนบล็อกนี้  พัทลุงอยู่ใกล้ๆ ติดกันกับนครศรีธรรมราช แต่อ้อยหวานไม่เคยแวะเที่ยว ผ่านไปมาทุกครั้งที่ไปเยี่ยมน้องสาวที่หาดใหญ่ ก็ผ่านเลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุอันใด? ทั้งๆ ที่พัทลุงก็มีที่เที่ยวสวยๆ มากมาย

สุขสันต์ปีมะแม

บล็อกนี้แม้ว่าจะมาสายไปนิด แต่ขออวยพรให้เพื่อนมีแต่ความสุข ทั้งสุขกาย และที่สำคัญคือ  ‘สุขใจ’

วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร หรือที่เราเรียกกันสั้นๆว่า วัดพระธาตุ ในวันนี้กำลังอยู่ในระหว่างการบูรณะ อ้อยหวานเลยต้องเอารูปเก่า ที่ถ่ายเก็บไว้ตั้งแต่ปี 2513 มาลงแทน

เดินทางจากอุบลค่ำวันที่ 20 เมษา  ถึงประจวบ  ตอนสายของวันที่ 21เมษา 

แหม!!ก็เห็นน้องติ๊ก บอกว่าทดลองเขียนบล็อคด้วยมือถือ ได้แล้ว พี่บัวก็ ลองบ้าง เน๊อะ ..เข้าท่า ดีค่ะ แต่ยังต้องใข้เทคนิคอีกเยอะค่ะ คนแก่อย่างเรา กับ เทคโนโซเชียล เอ็นดรอย..เหมือนว่าไม่เข้ากัน แต่ก็อยากลอง จ้า....วันนี้ จึงไม่มีเนื้อเรื่อง ใจความ ที่เป็นเรื่องเป็นราว..เป็นการทดลอง เขียนบล็อค อีกช่องทางหนึ่งเท่านั้นเอง

"การเดินทางท่องเที่ยว ทำให้เรารู้สึกเล็กลง เพราะเราได้เรียนรู้ว่า พื้นที่ที่เรายืนอยู่ มันเป็นเพียงจุดเล็กๆ จุดหนึ่งของโลก”

 “Travel makes one modest. You see what a tiny place you occupy in the world.” – ― Gustave Flaubert

ยิ่งเดินทางท่องเที่ยวไปกว้างไกลเท่าไร เรายิ่งเรียนรู้ว่าเรานั้นเล็กกระจ้อยร่อย การเดินทางท่องเที่ยวทำให้เราเรียนรู้โลก  อย่างที่บางคนพูดว่า ‘เปิดหู เปิดตา’ อ้อยหวานขอเสริมอีกนิดคือ ‘เปิดใจ’ ยิ่งท่องไปยิ่งทำให้รู้ว่า ตัวเรานั้นไม่ใหญ่เลย เปรียบดั่งเม็ดทรายบนชายหาด..

สวัสดีครับ พี่ๆและเพื่อนสมาชิกทุกท่าน