ช่วยด้วยป้าถูกปล้น
เมื่อ 30 นาที ที่ผ่านมานี้เอง...เรื่องมีอยู่ว่าเวลา 20. น.ป้าเลิกงานขับมอร์เตอร์ไชค์คู่ชีพ เจ้าคันนี้
กลับบ้านตามปกติ..แต่แล้วเมื่อถึง 4 แยกไฟแดง..เจ้ามอร์เตอร์ไชค์คู่ชีพมันก็ทรยศดับกลาง 4 แยกเฉยเลย...ทำอย่างไรดีฟะตู....นึกขึ้นได้ในหมู่บ้านข้างๆ มีร้านซ่อมอยู่ร้านหนึ่งห่างไปประมาณ 100 เมตร ใส่เกียร์หมาลุ้นอย่างเร็วเพราะกลัวร้านปิด...ได้ยินเสียงวัยรุ่นฝั่งตรงข้ามตะโกนมาว่า...มาแล้วโว้ยเหยื่ออีกหนึ่งคัน...ป้าไม่ได้คิดอะไร...จอดหน้าร้าน...ชายหนุ่มแต่งตัวภูมิฐานเดินมาตอนรับ...พี่รถเป็นอะไรครับ...มันดับไปเฉยๆ น้องไม่รู้เป็นอะไร...เฮ้ยนายช่างมาดูหน่อย....นายช่างลุ้มรถขึ้นบนฟุตบาทหน้าบ้าน...เดินไปหยิบกุญแจบล็อก 6 เหลียมมา 1 ตัวหมุนสายหมุยขาวที่คันเร่ง...ชายหนุ่มคนเดิมถามว่าเป็นไรวะ...นายช่างบอกไฟฟ้าสถิต...จากนั้นนายช่างเดนไปหยิบน้ำมันกันชื้น Sonex มาฉีดที่คันเร่งที่ขันน๊อตออกมา 1 ฝืดแล้วหมุนช้ายหมุนขวาใส่น๊อตเหมือนเดิมสต๊าดเครื่อง...เรียบร้อย..เสร็จแล้วพี่ รถเป็นอะไรน้อง..ออ..คันเร่งมันค้างพี่...ชายหนุ่มน่าตาดีคนเดิม....เดินมาออกมาจากร้าน...ยื่นอยู่ข้างๆนายช่าง เท่าไรน้องป้าถาม...ชายหนุ่มชิงตอบอย่างรวดเร็ว 150 พี่ หา? เท่าไรนะ 150 ครับ .......ป้าช๊อตไป 30 วินาที ....150 เชียวหรือ โอพระเจ้า....ประเทศไทยหรือนี้....ขันน๊อต 2 ครั้ง ฉีดน้ำมัน 1 ฝืด...150 บาท ....อย่างนี้ไม่เรียกว่าพ้นแล้วเรียกว่าอะไร...ใครก็ได้ช่วยบอกหน่อย....
ฝากเตือนเพื่อนๆ อย่าหลงเข้าร้านนี้อีกเลย...บอกตำแหน่งร้านนิดหนึ่ง...คนสุราษฎร์ จะได้รู้ไว้...ถ้ามาจากหน้าห้างโลตัส ถึงสี่แยกไฟแดงตาปานเลี้ยวซ้ายเอามาทางหมู่บ้านการเคะประมาณ 100 เมตรร้านแรกซ้ายมือ...ร้านนี้แหละระวังนะ...ไม่บอกชื่อหรอกเดี๋ยว ผญบ.เดือดร้อนต้องนั่งลบกระทู้อีก ...
- บล็อกของ ป้าต่าย
- อ่าน 7493 ครั้ง

ความเห็น
แก้ว กุ๊ก กิ๊ก
1 กุมภาพันธ์, 2011 - 23:20
Permalink
ทีกรุงเทพมียิ่งกว่านี้อีกค่ะป้า
หากที่กรุงเทพนี่ ค่าตรวจก็200 แล้วค่ะป้า ส่วนค่าซ่อมคิดต่างหาก เสียไม่เสีย ค่อยว่ากัน
เด๋วนี้เป็นกันหยั่งงี้ทั้งนั้นเลย ช่างซ่อมทีวี ตู้เย็น คอมฯ เขาก็คิดค่าตรวจโรคก่อน แล้วคิดค่าซ่อมอีกที
ป้าต่าย
2 กุมภาพันธ์, 2011 - 17:10
Permalink
คุณแก้ว
กรุงเทพฯ...โหดขนาดนี้เลยหรือ...ที่บ้านน้องชายซ่อม..แบบนี้ไม่คิดเงินคะ
คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก
oddzy
2 กุมภาพันธ์, 2011 - 00:32
Permalink
ตกใจหมดเลย
ตกใจหมดเลยนึกว่าโดนตีหัวชิงรถ อ่านไปลุ้นไป มอไซเท่ห์ดีค่ะป้าต่าย ขับได้ไงอ่ะ รถผู้ชายด้วย
ป้าต่าย
2 กุมภาพันธ์, 2011 - 17:07
Permalink
นู๋อ๊อด
เขียนให้มีลุ้น..นะคะจะได้หายโมโห..555..มอร์ไชค์รุ่นนี้ขับง่ายคะไม่มีคลาส...เสียงเงียบกริบ...ไม่กินน้ำมันใช้มา 5 ปีแล้วเสียอย่างเดียวอะไหล่แพง
คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก
chai
2 กุมภาพันธ์, 2011 - 05:29
Permalink
ป้าต่าย
ไม่เป็นไรหรอกถือว่าเป็นบทเรียนนะครับ
ทำความดีนะครับ จะได้มีความสบายใจ msn/krawmovie@hotmail.com
ป้าต่าย
2 กุมภาพันธ์, 2011 - 17:03
Permalink
ขอบคุณ..คุณชัย
ขอบคุณคะที่ให้สติ บทเรียนราคาแพงจัง
คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก
ดาวเรือง
2 กุมภาพันธ์, 2011 - 07:44
Permalink
น้องสาวเจอเลวร้ายกว่านี้อีกค่ะ
แบ็ตต้องชาร์ตทุกทีเพราะไม่มีคนขับรถตอนพวกเรากลับสวีเดน มาอีกที่ ๔ เดือนแบ็ตก็หมดแล้ว น้องสาวไปตามใครก็ไม่รู้เมื่อก่อนเคยเป็นอู่ซ่อมรถแต่ได้ปิดกิจการไปแล้วมีพวกก่อสร้างเข้ามาใช้สถานที่ตัดทำเหล็กเพื่อการก่อสร้าง บอกให้เขามาช่วยชาร์ตแบ็ตให้เค้าก็สตาร์ทให้แล้วกลับไปพร้อมกับบอกน้องสาวว่าติดเครื่องไว้ ๒๐ นาที พรุ่งนี้ห้าโมงเย็นค่อยสตาร์ทอีกก็ใช้ได้แล้ว คิดค่าสตาร์ท(ไม่ใช่ชาร์ตแบ็ต) ๒๐๐ บาทใช้เวลาไม่ถึงอึดใจเสร็จ การชาร์ตแบ็ตเค้าต้องเอาแบ็ตไปเข้าเครื่องชาร์ตเป็นวันๆกว่าจะได้ไฟพอที่จะสตาร์ทเองได้ แต่นี่มันก็ไม่สามารถสตาร์ทได้เองเพราะแบ็ตไม่มีไฟอยู่ดีเนื่องจากไม่ได้ชาร์ทแบ็ต
ก็คนไม่รู้เรื่องเครื่องยนต์ก็ถูกเขาหลอกเป็นธรรมดา เมื่อก่อนให้อู่แถวบ้านเก่าทำให้เขาคิดแค่ ๑๐๐ บาทเองเขามาเอาไปชาร์ตให้ ๑ คืนแล้วเอามาใส่คืนให้เสร็จด้วยซ้ำไป การสตาร์ทรถให้คนข้างบ้านทำให้ฟรีๆไม่ต้องเสียสตางค์ ไม่จำเป็นต้องไปตามเขามาสตาร์ทให้หรอก นี่แหละคนที่คิดจะหลอกกับคนที่ไม่มีความรู้....
ป้าต่าย
2 กุมภาพันธ์, 2011 - 17:02
Permalink
คุณดาวเรือง
คงเห็นว่าเราเป็นผู้หญิง...หลอกได้หลอกดี...สังเกตุดูแล้วถ้าเหตุการณ์แบบนี้ผู้หญิงโดนตลอดเลย...
คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก
satjang
2 กุมภาพันธ์, 2011 - 08:35
Permalink
ขาลุย
ป้าต่ายท่าจะลุยชะมัดดูจากรถแล้ว....
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
ป้าต่าย
2 กุมภาพันธ์, 2011 - 16:58
Permalink
คุณ satjang
ชอบลุยป่าคะ...บ้างทีก็มีป่าคอนกรีตด้วยแต่ต้องมีมือปืนตามหลังไม่งั้นไม่กล้า..ตัวเล็กคะกลัววิ่งไม่ทัน
คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก
หน้า