หัวครก หัวครก ย่าร่วง เป็นพุ่มเป็นพวง ยาร่วง หัวครก

น้องไม่มีความหลังจะเล่าค่ะพี่โด้ เพราะแถวบ้านน้องไม่มีต้นหัวครกสักต้น มีแต่แบบที่เป็นเมล็ดที่เกลือ อบน้ำผึ้งเรียบร้อยแล้วนิ กินแล้วหรอยจ้าน :uhuhuh:

อ๊อดจำได้ว่า ตอนเด็กๆ เคยมุดรั่วไปขโมยลูกสุกๆของสวนข้างๆมากินค่ะ อิอิ เด็กๆกินอะไรก็อร่อย แล้วก็ชอบเอาลูกสุกๆมาดมเล่น ว่ามันหอมดี กินไปยางก็กัดปาก มุมปากเปื่อยประจำเลยค่ะ ชอบเอามาจิ้มเกลือกิน แล้วก็แอบเก็บเม็ดที่มันหล่นๆอยู่ใต้ต้น เอากลับบ้านไปเผาไฟกิน แต่ตอนเด็กๆกินได้นิดหน่อย กินได้ไม่เยอะหรอกค่ะ เพราะมันมี Oil เยอะ กินมากๆพากันปวดหัวเวียนหัวกันเป็นแถบเลย เพื่อนอ๊อดซิ กินมากจน "อ้วก" เลยค่ะ ตั้งแต่นั้นมา มันบอกว่ามันเกลียดเม็ดไอ้นี่ มันไม่กินอีกเลย

มีแค่นี้ล่ะค่ะความหลัง

เปลือกใช้ย้อมแห

ยางใช้ทำกาวติดว่าว

ยอดอ่อนเป็นผักเหนาะ

ผลกินได้ตั้งแต่อ่อนถึงสุก

ใบแก่ ใส่ในการต้มใบขี้เหล็ก ลดการขม

สรรพคุณทางยาอื่นๆ

 โดยตำราแผนโบราณกล่าวไว้ว่า ผลสุกจะเป็นยาบำรุงกำลัง ยาระบายอ่อนๆ และขับปัสสาวะได้ เปลือกของผลดิบเป็นยาคุมธาตุ ดอกเปลือก เนื้อใน เมล็ด รับประทานแก้ท้องร่วง แก้บิด แก้อาเจียน สำหรับใบเอามาเผาสูดควันรักษาอาการไอและเจ็บคอ นอกจากนี้ยางของผลสดที่ยังไม่สุกและเด็ดออกมาใหม่ๆ ยังมีสรรพคุณเป็นยารักษาหูดได้โดยนำยางมาทาบริเวณที่เป็นหูด ทาบ่อยๆจนกว่าจะหาย ส่วนยางจากต้นจะใช้รักษาอาการตาปลาได้ โดยนำยางจากต้นไปทาบริเวณที่เป็นตาปลา ยางจะกัดเนื้อบริเวณนั้น ส่วนยางจากเมล็ดนั้นจะใช้รักษาโรคกลากเกลื้อนได้

บ้านผมเรียกยาโห้ย

ลูกเม็ดเรียกท้่ายครก ผลเรียกยาโห้ยครับ

สรรพคุณเจ้าต้นหัวครกไม่ธรรมดาเลย(มะม่วงหิมพานต์ป

ต้นนี้ได้เห็นตั้งแต่เด็ก ๆ ค่ะ เพราะมีหลายต้นที่โรงเรียนประถมที่เคยเรียนตอนเป็นเด็ก ชอบไปเก็บลูกสุกที่ตกพื้นและเด็ดเอาเมล็ดไปผ่ากิน สนุก อร่อย แต่ปากเป็นแผลค่ะ ยางเยอะมาก

ที่บ้านไม่มี....เห็นลูกครั้งแรกตอน ป.4 ชอบมาก..ว่าแปลกดี..ลูกอะไรวะ..มีเม็ดอยู่ข้างนอก...เตี้ยเก็บไปจากพังงาตอนมาทำเหมืองแร่...แย่งกันกับน้องชาย  สรุปเราชนะต่อยกันจนปากแตก...นึกถึงตอนนั้นยังขำไม่หายเพราะเจ้าหัวครกนี้ที่เดียวทะเลาะกันเกือบตาย...สุดท้ายก็ต้องมานั่งเผาเม็ดหัวครกกินด้วยกัน...ไม่รู้จะแย่งกันทำไม.อิอิอิ