ปลูกพืช.ด้วยทฤษฎีไร้ราก..

เดย์.สมาชิกบ้านสวนผู้สมัครใจเป็นเขยอุบล..แวะมาเยี่ยมพร้อมผู้ปกครอง..พร้อมนำ.บักมี่(ขนุน)มาฝาก.คุยกันได้ไม่นานนัก..เพราะที่บ้านยุงดุกัดแหลก..เดย์ลาออกจากงานประจำและจะมาอยู่บ้านผู้ปกครองที่อยู่อุบล..ห่างจากบ้านผมประมาณ ยี่สิบกว่าโล..คุยกันทำความรู้จักกันแบบคร่าวๆก่อน..เอาไว้เดย์มาอยู่อุบลอย่างเป็นทางการเมื่อไหร่..จะหาเรื่องชวนไปกินน้ำหมักด้วยกัน..แต่ในเบื้องต้นเดย์บอกไม่กินน้ำหมัก..

หลังจากทิ้งไว้สองวันก็จัดการแกะขนุนแช่เย็นกินอร่อยชื่นใจ..เอาเม็ดใส่กะละมังตากไว้ในห้องน้ำเอาไว้ทำพันธุ์..ผมไม่รู้หรอกว่าขนุนพันธุ์อะไร..เนื้อบางเม็ดเยอะก็ไม่สน..สมาชิกอุตสาห์เอามาให้แค่นี้ก็ดีใจแล้ว..เดี๋ยวเอาไปปลูกที่สวน..จะได้ไม่ต้องซื้อต้นพันธุ์แพงๆ..

ขนไปปลูกที่สวนพร้อมมันเลือด..กะว่าผนตกมาก็พอดีกับขนุนงอก..ผมปลูกเพื่อเอาต้นขนุน..ถ้าจะมีผลก็ถือเป็นของเสริม..เพราะไม่ได้ปลูกเพื่อการพาณิชย์.ปลูก100รอดหนึ่งก็ไม่เป็นไรเพราะไม่ได้ซื้อต้นพันธุ์..กะว่าปลูกไปให้ต้นขนุนปรับตัวเอาเอง..ปรับตัวได้ก็รอดไม่ได้ก็เดี้ยง..เป็นการคัดเลือกพันธุ์โดยธรรมชาติ..โฮะๆๆๆๆๆฮิ้ววววววววว....

การปลูกต้นขนุนผมปลูกรวมกับต้นบวบ..ปลูกมันเลือดกับบวบ..ปลูกใต้ต้นไม้ใหญ่..ปลูกแบบไม่มีหลักเกณฑ์อะไรทั้งสิ้น..ให้ต้นไม้ปรับตัวเอาเอง..ไม่ปลูกในเชิงพาณิชย์..ปลูกเพราะอยากปลูก..ไม่คำนึงถึงการคัดเลือกพันธุ์..การปลูกแบบนี้มีข้อดีคือไม่ต้องแคร์อะไรใดๆทั้งสิ้น..แต่ถ้าปลูกเพื่อหวังผลต้องมีการคิดและวางแผนให้ดี..การปลูกแบบนี้.เรียกว่าทฤษฎีไร้ราก.(ปลูกมั่ว).ไร้จุดยืน.เอาความพอใจเป็นที่ตั้ง..ไม่มีหลักการอะไรปลูกเพราะอยากปลูก.ซึ่งเหมาะกับผมมาก..ผมชอบทฤษฎีจังเลย..อิอิอิ..

บริเวณป่าเล็กๆของผม..ที่ใช้เป็นที่ปลูกขนุน.มันเลือด.บวบ.และกำลังหาไม้อื่นๆมาลง..กะว่าปลูกจนไม่มีที่ขุด..ให้รู้ไปเลยว่าผมนะก็คนรักต้นไม้นะคร้าบบ..แต่ต้นไม้ก็ต้องรักตัวเองด้วยรีบๆขึ้นด้วย...ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆฮิ้ววววววววว..

ไข่กะปอม.(กิ้งก่า).ขุดฝังขนุนเจอไปหลายใบ..ต้องเอาไปฝังไว้เหมือนเดิม..กลัวแม่กิ้งก่าตามหานะครับ..โฮะๆๆๆๆ..

หลักฐานการขุดปลูก.ขนุน.บวบ.มันเลือด.ในบริเวณสวน..ขุดง่ายครับเพราะตรงไหนขุดยากผมก็ไม่ขุด..เลือกตรงที่ขุดง่ายๆ..แหะๆๆ..

หลักฐานสนับสนุนทฤษฎีไร้ราก..ไผ่ตงลืมแล้งปลูกไว้กับหญ้าคา..ปลูกตามคันนา..อันนี้เป็นความชอบส่วนตัวชอบกินแกงหน่อไม้..พันธุ์นี้ไม่มีหนาม..เผื่อเอาต้นไผ่ไปใช้งานอื่นๆด้วย.ต้นไผ่ก็ยังอุตสาห์ออกหน่อ..เลยตอบแทนโดยการรดน้ำอาทิตย์ละครั้ง..ระยะทางจากกอไผ่ไปสระน้ำประมาณ 150 เมตร.หิ้วถังไปกลับ 4 รอบ.กล้ามขึ้นเลยครับ..

ต้นไผ่ตงส่วนหนึ่งสู้อากาศที่ร้อนไม่ไหวออกอาการเหี่ยว..ผมเลยกู้ชีพไผ่โดยการเอาฟางข้างที่อยู่ข้างๆคลุมกอไว้แล้วเอาดินถม..หิ้วถังน้ำมารดหวังว่าคงมีโอกาสรอดจนถึงหน้าฝน..

ต้นไม้ในสวนคุ้นๆ..ตอนเป็นเด็กเห็นแม่และยายเอามาต้นแห้งมาต้มแล้วเอาน้ำกิน..รักษาร่างกายผู้หญิงอะไรประมาณนี้..จำไม่ได้..ต้นชื่ออะไรก็ไม่รู้จัก..แหะๆๆ..

ต้นอลางที่ออกดอกสีเหลืองอร่าม..ดูด้วยความชื่นชมว่าสวย..และภาคภูมิใจว่า..สวนเราก็มี..

เบี้ยต้นพยอมที่มีกระจายอยู่ตามสวน..ปล่อยๆไว้รอดก็รอดไม่รอดก็..ทำใจ..อากาศร้อนไม่รู้จะช่วยยังไงไหว..

ถั่วพูที่พอดูได้ส่วนฟักทองเดี้ยงเรียบร้อย..สงสัยสู้อากาศร้อนไม่ไหว..

เป็นสมาชิกบ้านสวนมาตั้งนานไม่มีสติกเกอร์ติดรถเลย..เห็นรถป้าเล็ก.เฮียโรส.สาววารินมีเลยอยากได้มั่ง..ลงทุนขอ.พี่สาววารินเลยให้มา..ผมก็รับมาด้วยความภาคภูมิใจ..แหะๆ..มีเหมือนกันนะครับ..ถึงจะขอมาก็เหอะ..อิอิอิ..

กลับออกจากสวนเจอพ่อค้าปิ้งโครงไก่เจ้าหนึ่ง..ครั้งแรกที่แวะเพราะหิวและเห็นพ่อค้าปิ้งด้วยถ่าน..เลยแวะอุดหนุน..ชอบตรงที่เอาก้านกล้วยเสียบไม้แทนเอาลวดมัด.และรองด้วยใบตองกล้วย..เว้นแต่ต้องใช้ถุงพลาสติกหิ้วเพราะใบตองร้อน..พ่อค้าไก่ไม่ได้จบปริญญาโท..แต่เต็มไปด้วยจิตสำนึกที่ดี.ตามศักยภาพของตน..พลอยทำให้ไก่อย่างอร่อยขึ้นกว่าเดิม..

ขอตั้งชื่อภาพนี้ว่าหมาหน้าโง่..เพราะอ่านหนังสือไม่ออก..ป้ายในห้างเขาบอกห้ามเข้า..ยัง(ทะลึ่ง)มานอนหน้าตาเฉยเย็นวาบๆเลยนะนั่น..โง่จริงๆเลย..ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆฮิ้ววววววว...

ขอบคุณพ่อแม่ที่ให้กำเนิด..บรรพบุรุษที่รักษาแผ่นดินให้อาศัย..กำลังใจจากผู้ปกครอง..สมาชิกบ้านสวน..ผู้ใหญ่โสที่เคารพ..และบ้านสวนของเรา..ลำใย..