ผจญภัย..สวนป่า..ของผม..

วันหยุดทั้งที..นอนอ่านหนังสือที่ถือว่าดีที่สุดเรื่องหนึ่งของเมืองไทย..เพชรพระอุมา..อ่านไปอ่านมาอยากชักอยากเป็น.รพินทร์  ไพรวัลย์..ออกผจญภัยในป่าดงดิบคงจะได้ความตื่นเต้นดีพิลึก..อย่ากระนั้นเลยสวนผมก็มีป่าอยู่นี่นา..ถึงจะเป็นป่าเล็กๆก็เหอะ..อาจจะไม่เป็นดงดิบอย่างเพชรพระอุมา..ก็มุดป่าเอาตื่นเต้นก็แล้วกันเผื่อเจอโน่นเจอนี่บ้าง..แหะๆ..

น่าน.มุดป่ามาก็เจอลูกหลาน..เหลน..โหลน.."นาคเทวี"..อะจึ่ย..โชคดีที่เจอแต่เปลือกนะเนี่ย..วัดดูคร่าวๆยาวเมตรกว่าๆ..ไม่รู้ยี่ห้ออะไร..หันซ้ายหันขวาเหลียวมองรอบๆระแวงนะครับ..แหมถ้าเห็นตัวจริงไม่รู้จะวิ่งไปไหน..มีแต่ต้นไม้..เงยหน้ามอง..อะจ๊าก..เครือต้นไม้โอยใจหายหมด..ตั้งสติเสร็จแล้วค่อยๆย่องออกมาตั้งหลัก..ไม่ไหว..

เอาแบบโล่งๆริมห้วยหลังสวนนี่แหละ..คงจะไม่มีอะไรน่ากลัว..นั่งเล็งๆดูปลาในห้วย..เอ้ะ..ชาวบ้านแถวนี้ไม่กินปลากันหรือไงเนี่ย..ปลาเยอะ..หรือจะเป็นบึงโบราณเหมือนในเพชรพระอุมาเลยไม่มีใครกล้ากิน..แถม."ปลาลูกครอก".มาลอยโชว์ตัวให้เห็นเป็นพยานในความอุดมสมบรณ์อีกฝูง..ไม่แน่ใจว่าปลาช่อนหรือปลาชะโด..แต่ที่แน่ๆไม่ใช่ปลาวาฬแน่นอน.ฮ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆฮิ้ววววววววว..

ต้นเหล่านี้น่าจะเป็นผักหนาม..เพราะมีร่องรอยการเก็บไปกินของชาวบ้าน..แต่ก็เหลือเยอะอยู่.กินกับป่นปลาอร่อยมาก..แต่ผมไม่เก็บเอาใว้ให้ชาวบ้านเก็บกินเก็บขายก็แล้วกัน.ผมพอหากินอย่างอื่นได้อยู่แต่ชาวบ้านน่าจะจำเป็นมากกว่า..สังเกตดูตั้งแต่ชาวบ้านรู้ว่าเป็นที่ผมก็ไม่ค่อยเข้ามาทำกิจกรรมอะไรมากนัก..หรือไม่มีอะไรให้เก็บก็ไม่รู้มีแต่ของป่าๆ.

ต้นหนวดฤษีเคราฤษีอะไรนี่แหละไม่แน่ใจ.แต่ที่แน่ๆต้มกินแก้ปวดเอว..พี่สาวเอาไปให้แม่ย่าแก้ปวดดีมาก..ไม่ต้องสั่งยาแก้ปวดให้ถูกตั้งกรรมการสอบ..อุ๊บ..ไม่ต้องสั่งยาให้เปลืองตังค์.แหะๆๆ..

อาหารกลางวันของคนหน้าตาดี..เป็นไงครับ..กาแฟเย็นถุง.15.บาท.ในขวด.เค.เอฟ.ซี.ข้าวเหนียวไก่ทอด.20.บาท.ในถุงมิสเตอร์โดนัท..เปิดถุงกับข้าวครั้งแรก..ยังตกใจนึกว่าผู้ปกครองใจดี..ลงทุนขนาดหนัก..โถ.ทำไปได้..

รพินทร์  ไพรวัลย์..มีไรเฟิลพร้อมกระสุนเป็นอาวุธคู่มือเวลาเข้าป่า..ส่วนผมหรือครับ.มีเสียมเป็นอาวุธเมล็ดพืชผักเป็นกระสุนในการเข้าป่า..และจัดการหักลำมันห้านาทีที่อยู่ท้ายสวน..เอามาสับเป็นข้อๆไปปลูกในป่า..กะปลูกทิ้งๆไว้สัก 100 ต้น..เพราะไม่ได้ซื้อต้นพันธุ์..อิอิอิ..ทั้งนี้ได้เอาเมล็ดพันธุ์ที่มีอยู่ปลูกให้กระจายให้ทั่วสวนเลยครับ..

กล่องกระสุนของผมครับ..เตรียมไปยิงให้ทั่วสวน..อิอิอิ..

ครับใช้ทฤษี."ไร้ราก".ในการปลูกเหมือนเดิมครับ..

ระหว่างที่ขุดปลูกไปเรื่อยๆเจอหัวอะไรก็ไม่รู้..สับเข้ากลางหัวเลย..เนื้อสีเหลืองนวล..ไม่รู้ว่าเป็นหัวต้นอะไร..มีแต่หัว..เครือแห้งไปแล้ว..

บัก."ต้องแหร่ง".ถ้าจำไม่ผิด.ถ่ายรูปเสร็จแล้วเอาเข้าปาก..อืมม์..หวานนิด.เสียแต่เปลือกบาง.เม็ดใหญ่ไปหน่อย..

กลับเข้าไปผจญภัยในป่าเล็กๆของผมต่อครับ..อากาศดีผมจัดการขุดปลูก..บวบ..มันห้านาที..ฟักทอง..ถั่ว.ปลูกในที่ว่างๆนะครับ..

ใช่..เครือมันแซงหรือเปล่าครับพี่น้อง..ถ้าใช่จะได้ไม่ต้องไปหามันแซงมาปลูก..เพราะผมอยากได้มันแซงมาปลูกที่สวนพอดี..

ก้ากๆๆๆๆ...ขอหัวเราะให้สะใจสักทีเถอะครับ..พี่น้อง..ผมอยากได้ต้น."บักส้มโฮง".(ทางใต้เรียกชะมวงหรือเปล่าครับ).อุตสาห์หาไปหามาก็ยังไม่ได้สักที..เดินๆอยู่หัวชนลูกเขียวๆเห็นแล้วดีใจสุดๆ..ต้นเล็กต้นใหญ่มีประมาณแปดต้น..ใช้ใบอ่อนหรือผลต้มใส่ปลาจะดับกลิ่นคาวและเพิ่มรสเปรี้ยวได้ดี..ถ้าไม่กรงใจชาวบ้านที่เลี้ยงวัวอยู่แถวๆนั้นจะกอดต้นนี้ให้ชื่นใจไปเลย..ฮ่าๆๆๆๆฮิ้วววววววว..

เข้าป่ารพินทร์เจอไดโนเสาร์..ผมเจอแมงเงา.(แมงป่องช้าง).รพินทร์และคณะวิ่งป่าราบ..แต่ผมเจอแมงเงาผมเฉยๆ..ไม่จับไปทอดก็ถือว่าเมตตาแล้ว..โฮะๆๆๆ....

ก่อนกลับแวะทักทาย..สมาชิกที่สวนสักหน่อย..เมี้ยวๆๆๆ..มามะ.ๆ.อ้าวมาจริงๆนะครับทำเป็นเล่นไป..ปลาดุกแถวบ้านสมช.ไม่รู้เรียกยังไง..แต่ที่สระผมเรียก.เมี๊ยวๆ..ก็มาแล้วครับ..ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆฮิ้ววววววว...

ขอบคุณพ่อแม่ที่ให้กำเนิด..บรรพบุรุษที่รักษาแผ่นดินให้อาศัย..กำลังใจจากผู้ปกครอง..สมาชิกบ้านสวน..ผู้ใหญ่โสที่เคารพ..และบ้านสวนพอเพียงของเรา..ลำใย.