มี .... มาฝาก

    หนึ่ง ในหลาย ๆ เรื่อง ... ที่ยงคงมีตกค้างอยู่ในสมองที่ทรุดโทรมไปตามวัยของข้าพเจ้า คือ ต้นไม้ที่คงมีเรียกชื่อเรียกขานกันหลากหลาย ... แต่ในบล็อกนี้ ข้าพเจ้าคงขออนุญาต เรียกขานตามที่เคยเรียกมา ตั้งแต่คราเยาว์วัย จนคุ้น ติดปาก ถึงปัจจุบัน ว่า “ชิงชี่” ....

    ที่ยกเรื่องนี้ขึ้นมานำเสนอ ด้วยเหตุว่า ในอดีต ยามข้าพเจ้า และ สมาชิกชุมชน ป่วยไข้ ... ก็ได้สมุนไพรใกล้มือ ตัวหนึ่ง ... คือ เจ้า “ชิงชี่” นี่แหละ เป็น มาตำ ต้ม อม ดื่ม ให้ฝ่าโรคมา นั่นคุยอยู่นี่แหละ

    ปัจจุบัน ชิงชี่ เป็นสมุนไพรที่คนยุคใหม่ เห็นแล้วต้องถามว่ากันว่า

         “ต้นไร เนี๊ยะ ?”

    ซึ่งข้าพเจ้าค่อนข้างมั่นใจว่า ผู้ที่ถูกถาม ร้อยละ 80 ก็คงตอบด้วยวลีที่ว่า

            “ไม่รู้ ซี !”

    กลับ สุราษฎร์ฯ ครานี้ ข้าพเจ้าสร้าง กุดัง หลังใหม่ แทนหลังเก่า ที่พังไปก่อนเจ้าของ .... และที่ปลวกมุมหนึ่งของสถานที่ก่อสร้าง ข้าพเจ้าอนุรักษ์ สมุนไพรไว้ 2 – 3 ชนิด ซึ่งหนึ่งในนั้น มีชิงชี่อยู่ด้วย ... ช่วงวางมือจากการเป็นกรรมกรก่อสร้าง เลยจับเครื่องโทรฯ. ออกมาลั่น Shutter .... เอาภาพมาฝากกัน

          โดยเฉพาะท่านที่ไม่รู้จัก “ชิ่งชี่” .... ซึ่งท่านที่รู้จักอยู่แล้วก็ดูได้นะขอรับ ... และหากจะเพิ่มเติมข้อมูลใด ๆ เพื่อความสมบูรณ์ของบล็อก ก็จะเป็นพระคุณยิ่ง คราบบบบ

           นี่คือ ... ลักษณะของใบ

    ดูใกล้ ๆ อีกนิด ...

      เผื่อจะได้ร้อง อ้อออ....!

    ดูใบแล้ว ... ครานี้ มาดูลักษณะต้นบ้าง

     ที่เป็น มีลายขาว สลับน้ำตาลนั่นแหละ ครับ

    ส่วนที่นำมาใช้รักษาโรค ....  มีทั้ง ใบ เปลือก ต้น และราก

    ขึ้นอยู่กับเจตนา ว่าจะใช้รักษาโรคอะไร

       วิธีใช้ ก็ง่าย ๆ ... พอเกิดอาการป่วย  ก็ไปเด็ดใบ หรือ ถากเปลือก หรือ ขุดราก (ขึ้นอยู่กับว่าจะใช้ส่วนไหน) เอามา ตำ ต้ม เอาน้ำอม หรือดื่ม หรือเอากากพอก

    ... อ้อ .... ลืมบอกไป ครับว่า  ดอกชิงชี่ สวยนะขอรับ เป็นช่อ พู่ดอกถึงจะไม่โต แต่ก็ใช่จะขี้เหร่ ปลูกไว้ดูดอกก็ไม่เลว ......

    ท้ายที่สุดต้องขออภัย หากเรื่องที่นำเสนอ ออกจะไร้สาระ ... ก็ปัจจุบัน ยา “ร้านอาตี๋”  มีออกเยอะ ง่ายดีด้วย ทั้งหา ทั้งใช้

          สวัสดี ... ครับ